Elemoſyna
demum ad corpꝰ propriū rediturus illuminabit̉ ꝑ glorifieationē: ⁊ ſimul in illa beatitudine feliciter habitabit. Ecce qͣꝫbonū eſt cū pauperibꝰ mercariAug. vn̄ Aug. in quadā ep̄iſ. Si viseſſe mercator optimꝰ feneratoregregius: da qd̓ nō potes retinere vt recipias qd̓ non potesamittere. da modicū vt recipias centuplū. da tꝑalē poſſeſſioneui vt recipias vel conſeqͣriseternaleꝫ hereditatem.Suriui ⁊ dediſtis mihimāducare. Mat. xxv.Bhō tꝑe famis hn̄s ꝑuulos ⁊ dauꝑ exn̄s plus gaudetaccepta bucella panis qͣꝫ ſi tꝑeabundātie daretur ſibi equus.Spūaliter. dū ſumus in hac vita eſt xp̄s pauꝑ ⁊ eſuriēs: ⁊ hꝫmultā ſecum eſurientē familiā.ſ. multitudinē egenoꝝ. pͣs. ix.Tibi derelictuſ eſt pauꝑ orphano. ⁊c̄. Igitur vadit ꝑ corda fideliū diuitū hoſtiatim mendicando. Apoc̄. iij. Ego ſto ad hoſtium ⁊ pulſo ſi quis mihi aperuerit intrabo ad illū ⁊ cenabocum illo: ⁊ tranſieus miniſtrabo. Et ſibi d̓negat corꝑalis ſeucarnalis affectio ꝓuidere de eoꝙ ipſemet largitus eſt nobis.Iō aīaduertendū eſt ne incurramus negādo ſibi ſua īdignationē ſuā: vt cum furore bonisomnibꝰ expoliatos nos tradatIig. in eternalibus penis. Figū. i.
Reg. xxv. vbi legimꝰ ꝙ cū Dauid electus eſſet ad Sanl ⁊ vagus atqꝫ ꝓfugus cū multiſ pueris habitaret in nemore miſitnuncios ſuos ad Nabal cū pecora tondebant̉: vt ſibi ⁊ puerde aliqͣli victu ſubueniret. QuiNabal vilipenſis atqꝫ deiectiscum rubore pueris Dauid rn̄dit. ergo ego dabo cibaria quep̄paraui laboratoribꝰ meis Dauid ⁊ ꝓfugis ꝗ cū eo ſūt abſit: h̓audiēs Abigail vxor eiꝰ timēsfurorē Dauid ſtatim oneratoaſino pane alijſqꝫ refectionibꝰoccurrit Dauid iam in via venienti ad exterminanduꝫ Nabal ⁊ oīa que illiꝰ erant. Placauit Dauid illa: ⁊ mutauit irameius in amorē: intantū ꝙ indead paucos dies decedente viroſuo Nabal aſſumpta eſt in ſpōſam a Dauid. Spūaliter. ꝑ nabal diuitē ingratū deo ſubaudiꝑ Dauid xp̄m qui deiectus eſta mundo cū pueris ſuis .i. pauperibus. Requirit diuitem vtmodicū tribuat ſpondens ſe illi multa redditurū. Aug. d̓ ver ꝓbis dn̄i. Dicit tibi xp̄s da mihiex eo qd̓ dedi tibi. De meo q̄roda ⁊ redde: habuiſti me largitorem fac̄ me debitorē: habeā tefeneratorē. Tꝑalia mihi das ⁊eterna tibi reſtituā. teipſuꝫ tibireddaꝫ. Sed vide quid rn̄deatcarnalis homo ⁊ corporalis diues cuius deus venter eſt. cuiꝰ