Diuitie.57
diuitiaꝝ multitudini. cum igit̉ſentimus nauim noſtrā his interdū grauari debemus illas diſpergēdo dare pauperibꝰ: ⁊ naIis. uim noſtrā exonerare. Fig. Ione .i. vbi legimus ꝙ inualeſcētibus fluctibꝰ erga nauim poſtqͣꝫ oī arte nautica naute vſi ſūt:ꝓiecerūt merces: demū Ionaꝫīmiſerūt in mari: ⁊ facta eſt trāquilitas magna. Spūal̓r. pernauim ſubaudi aīam noſtramque dū nimis onerat̉ diuitijs:aleuiāda eſt ꝑ elemoſynaꝝ largitionē ⁊ affectꝰ cordis: inde remouendus eſt ⁊ ponendus adꝯſiderationē amaritudinis paſſionis xp̄i: ⁊ ſtatī erit nobis viapn̄tis vite tranquilla. Sed d̓bemus īuocare nomē dn̄i dei nr̄iſicut ſuadebāt naute Ionā facere vt nos de illo tam metuēdomari educēs oſtēdat portū vbiAug. eū poſſimus videre. Un̄ Aug. īlib. ſoli. videns ſe in hoc furibūdo mari ac grauibꝰ ꝑiculis plenō auxiliū xp̄i pauidus īuocatdi. Infelices inqͣꝫ nos miſeri ꝑhuius magni maris fluctꝰ procellaſqꝫ voragines nauim trahentes: ⁊ ignoramꝰ an ad portum valeamꝰ ꝑuenire ſalutis.Infelices inqͣꝫ quoꝝ eſt vita inexilio: via in ꝑiculo: ⁊ finis indubio: qꝛ oīa in futuꝝ reſeruāt̉incerta ⁊ ſubdit cām. O patrianr̄a ſecura a lōge te videmus.ab h̓ mari te ſalutamꝰ. ab hac
valle te ſuſpiramus: ⁊ nitimurcū lachrymis ſi quo mō ad te ꝑueniamus. Et iteruꝫ ſubdit. Oſpes gn̄is humani xp̄e deus dedeo refugiū noſtrū ⁊ virtꝰ: cuiꝰlumē a lōge īter caliginoſas tenebras ⁊ nebulas ac maris ꝓcellas qͣſi ſtellaꝝ mittis radios:oculos nr̄os irradia vt dirigamur ad portū. guberna nauimnr̄aꝫ tua d̓xtera. Trahe nos abiſto pellago ad te ſolamē nr̄m:quē a longe qͣſi ſtellā matutināvix lachrymātibꝰ oculis in littore celeſtis patrie noſ expectātem videmus.On me demergat tēpeſtas aque. psͣ. lxviij. Tēpore maximi eſtus d̓bꝫhō cauere a nimio potu aque ⁊p̄cipue cū magnū hꝫ ſuſtinerelaborē. Iō debētes pugnare ſibi cauēt ne nimiū ſimul bibāt.tutius eſt .n. modicū ſepiꝰ ſiml̓bibere qͣꝫ nimiū ī vna vicē. Spiritualiter. cū calor .i. affectꝰ diuitiarū humanū cor vrget̉. qn̄.ſ. nimiū ꝑ deſideriū diuitias ſitit. tunc ſi nimiū bibit multumaggrauat̉: ⁊ ſemꝑ ampliꝰ ſitit:qꝛ qui biberit ex hac aqua ſitiet iterum. Io. iiij. Iō Criſo. ſu/ Criſ.ꝑ MPat. Appoſitio diuitiaruꝫmaiorē accēdit flamā: ⁊ vehem̄tior ſit cupido. Extinguit̉ eniꝫhiꝰ incendiū ſi hō diuitijs vtat̉ad neceſſitatē ⁊ nō ad ſuꝑfluitatem: qꝛ naͣ modicis contēta eſt.