Confeſſio.33
eaꝫ. Accelera inquit tria ſata ſimille ⁊ cōmiſce ⁊ fac ſubcineritium panē. Spūal̓r. diuinū ſermonē Abrahā denotat exortātē fideles ad illd̓ ſacratiſſimuꝫſacr̄ꝫ. Tres vero angeli ſūt tresaie potētie .ſ. memoria: intellectus: ⁊ volūtas: per has .n. nontm̄ angelis ſꝫ deo ſimiles ſumꝰ.Hortatur igit̉ ẜmo diuinꝰ hastres vires lauari ab oī inꝗnatiōe: ⁊ ſic ſub arbore crucꝭ meditari crucis paſſionē ⁊ ſāguiseffuſionē. Redēptor p̄cepit ſarre. Accelera. ⁊cͣ. qꝛ eccl̓ie comiſit tria cōmiſceri in hoc ſacratocibo diuinitatē aīaꝫ ⁊ corpꝰ xp̄iIgit̉ hunc panē p̄bet lotis ⁊ diſpoſitie: nō aūt lubricis ⁊ īmunLeodis. Vn̄ Leo papa in ſermōe cene dn̄i. Nullus igit̉ fictus accedat. Nullus ſuſcato aīo audeat ꝓximare miſterijs ne ꝯdēnetur. ⁊ ſnīaꝫ mereat̉. ⁊ qd̓ iudasſuſtinuit patiat̉. Nā in illū pꝰcōmunionē mēſe dyabolus intrauit: n̄ qꝛ ſūpſerat dn̄icū corpus: ſed qꝛ īpudētia iude ⁊ malignitas mētis ⁊ aduerſariꝰ ineo hitaret: fecit vt diſcas ꝙ myſterioꝝ indignis celebrātibꝰ ſecrete a diabolo preparant̉ inſidie ⁊ magis magiſqꝫ attentant̉qui equo aīo cōicare feſtinant.Tcipite ⁊ cōedite. ma.xxvj. Nō dꝫ curar̄ e gerde reſtauratione cibi niſi pͥus purgatꝭ oppoſit humori-
bus. Alioꝗn morbus creſceretin corpore purgatis aūt aſſumptus cibus bonū preſtat nutrimētum. Spūal̓r. corpus xp̄i ēcibꝰ reſtauratiuꝰ ſpiritual̓ gratie. Ioā. vj. Ego ſum panis viuus qui de celo deſcendit: ſi ꝗsmanducauerit ex hoc pane viuet in eternū ſed nutrimētumgr̄e nō p̄ſtat: aīe malis humoribꝰ occupate. Ideo debet pͥuspeccata diluere quo facto ſpiritualiter hoc ſacr̄m ſumat. antevero nō. Fig. Exo. xvi. Filij iſrl̓ Fig.nō receperūt māna niſi pͥus cōſumpta farina quā ſecū tulerātd̓ egypto. Spūaliter. per manaoēs cōtinens ſapores ſubaudiiſtd̓ mirabile ſacramētū quoddulcorē oīs bn̄dictionis ⁊ gratie ꝯtinet. Igit̉ anteqͣꝫ ſumat̉ d̓bet penitꝰ cōſumi culpa quā cecitatis caligine ꝯͣximus. Aliasnō ꝓficeret nobis: ſed magiſ acmagis illud ſacr̄m nobis eſſetad penā. vn̄ Iſid. li. de ſūmo bo Iſid.no. Qui ſcelerate viuūt ī eccl̓ia⁊ cōicare nō deſinūt putātes ſetali cōionē mūdari diſcāt nihilad emēdationem proficere.Omēde qd̓ ſufficit ꝓ ꝟ̓.xxv. Finita ⁊ terminaLta eſt qͣꝫtitas refectōis ⁊neceſſitatis humane. quā ex eoꝙ voluptas ſupergrediat̉ nihilominꝰ naͣ ſuꝑfluū nō capit ſedrecipit. nec plus nutrit: nec meliꝰ qm̄ neceſſitatē tantuꝫ naͣ ſibi