Charitas.
geſta generat malos humoresmali inqua humores ſunt mali mores.N digito dei eijcio demonia. Lu. xj. no. cūſunt multe gentes ⁊diuerſe ſimul ſi quisvelit quēquam illoꝝ ꝑticulariter cognoſcer̄ oꝫ illū digito demonſtrare cū ꝓnoīe demōſtratiuo. verbi gr̄a. In platea ſuntiij. pueri. q̄ro a te ꝗs illoꝝ ſit filius petri. ⁊ tu reſpōdes mihiextēdendo indicē ille ē. Spiritualiter nulla talis pōt reperiri differētia diſcernēs bonosa malis qualis eſt charitas illa ergo ē qͥ diſtinguit filios deia filijs dyaboli. Idcirco xp̄s d̓ꝓprijs filijs ait. In hoc cognoſcēt hoīes ꝙ diſcipuli mei eritꝭſi habueritis pacē adinuicem.⁊ in hoc ſibi oppoſitus ē dyabolus qꝛ ſūme preoībꝰ bōis odiohꝫ charitatē. Iō plus ad ipſiꝰGre. extinctionem conat̉. Vn̄ Gre.in paſtorali. Sicut nihil p̄cioſius ē deo ratiōe dilectōis. Itanihil ē deſiderabilius dyabolo extinctiōe charitatis. Vndeſubdit ꝗſꝗs enim ſeminandoiurgia dilectionē ꝓximorū perimit hoſti dei familiarius ſeruit. Iō ex charitate diſtinguūt̉vtriuſqꝫ ſerui. Figū. Exo. viij.Fig.vbi legimus ꝙ magi pharaonis deficientes in tertio ſignoclamauerūt digitus dei ē hic.
Spiritualiter magi pharaōisſunt ſerui/ dyaboli. Verūtamēnō diſcernūt̉ a Moyſe ⁊ Aaron ẜuis dei. In primis duobus ſignis: qꝛ ſi quis peccat ꝯͣpatris potentiā fragilitate preuētus remittuntur ſibi peccataIteꝝ ſi ꝗs peccat ꝯͣ filij ſapiētiā⁊ ſic ignorātia ductus ēt remittit̉ peccatū: dico ſemꝑ pnīa p̄uia. Sꝫ ſi ꝗs per obſtinationeꝫvoluntatis peccat ꝯͣ bonitateꝫſpūs ſancti nec ī preſenti nec īfuturo remittit̉ peccatum ⁊ ſicapparet ꝗ ſunt deficientes virtutibus ⁊ in oī bono qn̄ .ſ. ad ſignū charitatis attinger̄ nō poſſunt ēt quantūcūqꝫ multa aliafaciāt ſigna. Vn̄ Aug. ſuꝑ Io. Au.ſermonē. lx. Alia munera meahn̄t vobiſcū ⁊ nō mea nō ſoluꝫnaturā ſenſum vitā rōneꝫ ⁊ eaꝫſalutē que oībus peccatoribuscōis ē veꝝ ēt linguas: ſacrā ꝓphetiam: ſciētiā: fidē: diſtributionē bonoꝝ temporalium pauperibus: ⁊ traditionem corporis ſui vt ardeāt: ſꝫ qm̄ charitatem non habent nihil ſunt nihil eis prodeſt.Gnis ante ipſuꝫ precedet. pͣsͣ. xcvi. No. tēpore noctis nō ē tutum ire ſine igne. rōeſt qꝛ pōt cadere inuenta fouea⁊ in multa īcurrere praua accidentia ſine remedio. Spiritualiter vita noſtra propter enig-