Charitas.
hāc ꝓprietatē. qꝛ p̄t reduci adminimā ſubtilitatem nec vnqͣꝫſub martello frangitur puta ſiſit ꝑfectū. Spūaliter charitascōparatur auro. ratio eſt: quiaauruꝫ ab aurora vnde auroraquaſi hora auri. Nam in aurora aurū generatur in viſceribꝰterre: ſic charitaſ generatur exfide que aurora dicitur. Nā tāta eſt fidei ⁊ charitatis copulaꝙ ſine charitate fides mortuaeſt: ⁊ ſine fide charitas ceca dicitur. habet charitas hanc auri ꝓprietatē: qꝛ nunqͣꝫ ſub martello aduerſitatꝭ pn̄tis vite frangitur ducit̉ .n. vſqꝫ ad tenuitatē pauꝑtatis ⁊ nuditatis martyrij ⁊ mortis ⁊ tamē nō ſubcūbit Aug. de laude charitatꝭ. Incharitate pauper eſt diueſ: ſinecharitate omnis diues eſt pauper ī aduerſitatibꝰ tollerat. Inproſperitatibus temperat. Induris paſſionibꝰ fortis eſt. Inbonis operibus hylaris eſt. Intemptationibꝰ tutiſſima. In hoſpitalitate latiſſima. Inter bonos fratres latiſſima inter falſos patientiſſima. hec Aug. Excedit igit̉ virtus charitatis oēꝫaliā virtutem ⁊ omnibus ē fortior ⁊ conſtātior. Ideo deus inalijs virtutibus mediū ſeruāsin charitate modū excedit. Iōapoſtolus charitatē eiuſ nimiāvocat di. ꝓpter nimiā charitatem qua dilexit nos. No. tn̄ ꝙ
in auro eſt dare optimū ſub cuius genere nullū melius. Ita ēin genere charitatis deueniread optimā que ꝑtē non hꝫ .ſ. cūamore dei perfecte quis diligitinimicū: vt .ſ. de malo eius doleat vt de proprio ac ēt de bonogaudeat. Ideo ſuꝑ illd̓. pͣs. Latū mandatū tuum nimis Glo.tūc eſt latū mandatū nimis qn̄de inimicorū malo dolemus: ſꝫhoc perfectiſſimū aurū .ſ. charitatis in nobis inueniri nō pōtniſi diuina gratia mediāte Fi/ Fig.gura Gen̄. ij. vbi legitur ꝙ terra eiulat quā rigat fluuiuſ d̓ paradiſo egrediēs ꝓducit auruꝫ⁊ ſubditur ibidē ⁊ aurū terre illius optimū eſt. Spūaliter eiulat interpͥtatur dolēs ⁊ bn̄ ſignificat aiam compaſſiuaꝫ que tm̄de inimici malo dolet qͣꝫtum deproprio ⁊ hec vt dictuꝫ eſt. ꝑfectiſſima charitas eſt ⁊ optima.verūtn̄ ne capiar in v̓bo indiſciplinato nō dico ꝙ charitas poſſit eſſe ita perfecta ꝗn poſſit perfici ⁊ augeri: ſed dico ꝙ iſta eſtoptima reſpectu inferioꝝ. Igit̉hoc aurū optimū nō eſt a nobiſſed a flumine paradiſi .i. a diuina gratia irrigās aīam noſtraꝫvn̄ Iaco. i. Oē datū optimū ⁊oē donuꝫ ꝑfectū d̓ſurſū ē deſcēdēſ a pr̄e luminū. Ari. d̓ celo ⁊mundo a quo deriuat̉ eſſe ⁊ viuere his clarius illis oſcurius.