Aſcenſione.
vidit ⁊c. Et iterū quis me ſeꝑarabit a charitate xp̄i mors ananguſtia ⁊c̄. Sic igit̉ percuſſitdn̄s petram ⁊ fluxerūt aque adeo latiſſime vt biberent homines ⁊ iumēta qꝛ tāta eſt ſapīe⁊ doctrine eiꝰ habundantia vtſapientes ⁊ inſipiētes adeo refecerit vt nemo ſit ꝗ priuet̉ eiꝰi. eloquio ſalutari. vn̄ Cri. d̓ laude pauli omel. i. Paulus terram ſimul ac mare greciaꝫ acbarbariā oēm prorſus regiōeꝫſub ſole quaſi volātis cucurritvt ſimplici labore velut in vacuū itinera ꝑcurrēs. ſꝫ peccatoꝝ ſapiētias pariter euellensverbū pietatis vbiqꝫ ſeminanserrores fugās: veritatē reducēs. ex hoſtibus angelos faciens. ꝗnīmo ipſos hoīes quaſiex demōibꝰ Angelos ꝓuehēs.De Aſcenſione.Ubes ſuſcepit eum.Ac. i. No. hāc differētiā eē īter leuē nubē⁊ nubes groſſas ⁊ condenſas:qꝛ a pria ſubſequit̉ dulcis ꝓluuia. ab alijs vero tonitrua fulgura ⁊ tēpeſtates. Spiritualiter nubes Chriſto duplex obſequiū faciunt .ſ. cū venerit adexequēdū vniuerſale iudiciuꝫqꝛ tūc videbūt filium hoīs venientē ī nubibus celi. Mat. xxiiij. Tunc .n. erunt fulgura ⁊tonitrua ⁊ clamor tubaꝝ adeoterribilis ꝙ vndiqꝫ mortuos ſu
ſcitabūt. ſed dn̄o aſcēdēte in celū lenis nubes illi p̄ſtauit obſequiū poſtqͣꝫ per nubē deſcenditgratia ſancti ſpiritus rigās oīum fideliū corda. Fig. iij. Reg. Fis.xviij. Nubecula parua aſcēdebat de mari ⁊ in ipſa qͣſi veſtigium hoīs. ⁊ ſequit̉: ⁊ facta ē pluuia magna ſuper terrā q̄ multꝭannis pͥuata extiterat. Spūaliter. Nubecula aſcendēs d̓ mari fuit humanitas xp̄i que d̓ penalitate fluctuū noſtre iniꝗtatis aſcendit ad celū ſemꝑ aſſociata diuinitati ⁊ poſtmodū inpentecoſtē facta ē pluuia gr̄aꝝin mūdū qua pͥuatus extiteratper. v. milia annoꝝ ⁊ vltra ⁊ ſicmadefacta corda fidelium talipluuia germinauerūt velut cāpi fructꝰ ſuauitatꝭ ⁊ odoris gratos deo ꝗbus mediātibus redditi ſumus ad ſalutis patriama qua prius exules fueramus.vn̄ Gre. omel̓. xxix. In hac in Grequit ſolemnitate deletū eſt cyrographū nr̄e dānationis īmutata eſt ſnīa noſtre corruptiōisilla .n. natura cui dictuꝫ eſt terra es ⁊ in terram ibis hodie incelum iuit.Empus eſt vt reuertar ad eū qui me miſit Tobie. xij. No. ꝙAperegre proficiſcenspoſtqͣꝫ diu extra patriam ditatꝰeſt ⁊ diu incola fuit libēter conſueuit reuerti ad ꝓpria vtpoteꝫ