Ex quibꝰ infero ꝙ ſi noͣ eſt licitū tolerare iudeos ſub diſſimulatiōe. multominꝰ licitū ē cū eiſ paciſci ut fenerent̉ꝓ minoribꝰ vſuris. In̄ dn̄i tꝑales grauiter peccāt ſuſtinētes ꝙ iudei in ſuisciuitatibꝰ fenerent̉. Nā talis tolerātiaeſt ꝯͣ ius naͣle ⁊ ꝯͣ ius dīnū ⁊ ꝯͣ ius canonicū. ⁊ deꝰ maxīe offendit̉. ꝗa iſtudcrime valde copioſe exercet̉ ⁊ ſꝑ recipit reiterationē. Nō gͦ miꝝ ſi bellis affligimur. ꝗa deus ſolet corruptos hominū mores bellis emēdare atqꝫ ꝯterere. ut dīc Augꝰ in pͦ liº. caº pͦ. de ciui.dei. In̄ hortādi ſūt oēs ciues ut huictaꝫ graui crimini nullo pacto aſſenſuꝫp̄beant. ſꝫ oībꝰ iuribꝰ ⁊ oī īgenio huictā graui malo reſiſtāt. Tūc .n. deo cruentas victimas cedimꝰ qn̄ vſqꝫ ad ſanguinē ꝓ v̓itate certamꝰ. ut dic̄ Augꝰ.li xº. de ciui. dei. caº 4º. Ꝙ v̓o deo p̄cioſum ſit hꝰ mōi ſacrificiū ipſe nobis deus demōſtrauit ꝗ ꝓ noſtra redēptiōetale ſacrificiū eē voluit. Itē Cicero liºpͦ de offi. dum tractat quō in euertenois decipiēdiſue vrbibꝰ agēdū ſit. infine ſic inꝗt. Oīo iuſticie honeſtatiqꝫadhereſcet ut eā ꝯſeruet qͣꝫuis grauitoffendat. mortēqꝫ appetat potiꝰ qͣꝫ deſerat illa q̄ dixi. Nec ſibi aūt ſue vrbiꝓfutuꝝ putēt ſi iudeos ꝯduxerīt autꝙ ꝯducant̉ ꝯſenſū p̄buerit. Audi ꝗddicat ſcūs Euſebiꝰ de p̄paratiōe euangelica. liº 4º. caº 6º. Oē qd̓ bonū ē nonꝓdeſſe nō pōt. ⁊ ecōtra qḋ malū eſt .i.ſicut bonū nō pōt nō ꝓdeſſe. ita etiaꝫmalū nō pōt nō noce̓. Itē eodē liº ca.pl̓t. Nec bonitatē noce. nec prauitateꝫꝓdeſſe ſeu iuuare vnqͣꝫ poſſe. Nā ut n̄pōt caliditas ut ait Plato frigiditateꝫinduce̓ nec frigiditas caliditatem. ſicnec iuſticia noce̓ pōt. Itē mgͣr ſnīaruꝫliº 3º. diſ. 38. caº pl̓t. in fi. inꝗt. Nōnull̓errare aliqn̄ ꝓfuit. ſꝫ in via pedū nō invia morū. Hoc ē aliqn̄ ꝓfuit errare invia pedū. ꝗa qn̄qꝫ ꝗs ꝑ talē errorē euadit inimicū. ul̓ aliqn̄ caſū ſibi nociuūſꝫ errare in moribꝰ nūqͣꝫ fuit vtile. ꝗapctm̄ ē. Sꝫ audi ꝗd dīc Cicero in 3º li.d̓ offi. ſub caº. vbi pōit ex cuſatiōes. curturpia aliqn̄ fiant ut turpia nō videātur. vbi ſic dīc in fi. Nūqꝫ igit̉ eſt vtilepeccare. ꝗa ſꝑ eſt tutpe. ⁊ ꝗa ſꝑ ē honeſtū virū bonū eē. ſꝑe vtile. Itē in t̓tiapadoxa. peccae certe licet nemini. Qd̓aūt nō licet id hͦ vno tenet̉ ſi arguiturnō lice̓. Id ſiꝗdeꝫ nec maiꝰ nec minusvnqͣꝫ fieri pōt. qm̄ ī eo pctm̄ ē ſi non liceat. qd̓ ſꝑ vnū ⁊ idē ē nec aliqn̄ licetItē erubeſce ſi credis vnqͣꝫ maluꝫ eſſevtile. Nō .n. pctm̄ pōt nō noceͣ ſꝫ ꝯſentire malo pctm̄ ē. In̄ non poterit tibiniſi noce̓ ſi ꝯſentis ꝙ iudei ꝯducant̉.Vn̄ Augꝰ liº 3º. de ciui. dei. caº. xiº. dīcꝙ deus fecit hoīeꝫ rōnale aīal. ꝗ cū peccantē nō īpunitū eſſe ꝑmiſit nec ſinemiſericordia dereliꝗt. Itē liº pͦ. caº. 7º.in fi. ſic inquit. Patiētia dei ad pnīamīuitat malos ſicut flagellū dei ad patientiā erudit bonos. Itemqꝫ mīa dei fouēdoſ amplectit̉ bonos ſicut ſeueritaſdei puniēdos corripit malos. Placuitqppe dīne ꝓuidētie p̄parare ī poſterūbona iuſtis ꝗbus nō fruent̉ iniuſti. ⁊mala impijs ꝗbus nō excruciabūt̉ boni. Vn̄ etiā ſcūs Leo papa in ſermoneſexto. de natiuitate dn̄i. Quid ē auteꝫdilectiſſimi pacē hr̄e ad deū niſi velleqd̓ iubet ⁊ nolle qd̓ ꝓhibet? Si .n. humane amicicie pares aīos ⁊ ſil̓es ex petūt volūtates. nec vnqꝫ diuerſitas morū ad firmā pōt venire cōcordiā. quodiuine ꝑticeps erit pacis cui ea placētque deo diſplicent. ⁊ his appetit delectari quibꝰ illū nouit offendi: Iteruꝫ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten