malū auteꝫ ex ſingularibꝰ defectibus.Et ideꝫ dic ſcūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. iio.arti. 3º. Vſura aūt mala ē ex genere. ꝗaeſt Sͣius naͣle ⁊ ꝯͣ ius dīnū. ⁊ ꝯͣ ius canonicū. nec ē dare aliquē caſū in quovſura ſit licita. Et licꝫ reꝑiant̉ aliꝗ caſus ī ꝗbꝰ licet aliꝗd reciꝑe vltra ſorteꝫde qͥbꝰ in. c. ꝯqueſtꝰ. ⁊ in. c. ſalubrit. d̓vſurꝭ. tn̄ ī dcīs caſibꝰ nō ē vſura. licꝫ pma facie habeāt aliꝗd ſil̓e vſure. Vbiaūt ē vera vſura ſpe mala. nec pōt permitti pius naͣle uel dīnū uel canōicū.ut dīc 10. an. in dcā regula. pctm̄. ī 3ºet 4º. ar. Cū gͦ vſura ex genere ſit malanullo mō pōt eē licita nec aliqͣ bono fine fieri. Eadē rōne cōſentire ꝙ iudeifenerēt̉ ē in ſe malū. vn̄ nullo bono fine fieri licet. nec eſt inuenire aliquē caſū in qͦ talis ꝯſenſus poſſit eſſe licitus.Eſſet .n. he̓ticꝰ ꝗ diceret ꝙ deꝰ dederitnobis lnīam ip̄m offendēdi ex aliquacā. Nā cū pctm̄ ſit ꝯͣriū deo tāqꝫ malūbono. ncc̄iuꝫ ē ꝙ ſꝑ deo diſpliceat ſeudeū offēdat. In̄ Augꝰ in omel̓. euāgelij Ioh̓. īcipientꝭ. Dicebat ieſus ad eosꝗ crediderāt iudeoꝝ. Si vos māſeritꝭin ſermōe meo veri diſcipuli mei eritꝭqd̓ legit̉ in ſabbato an̄ dn̄icā in ramispalmaꝝ. ſic inꝗt. Nō gͦ deus q̄dā pctādānat. q̄dā iuſtificat ⁊ laudat. Nullalaudat. odit oīa. Et ꝑ hͦ pōt pate̓ rn̄ſuꝫad tertiū motiuū ſuꝑͣ factū. Nā licꝫ ꝓpter ſcādalū vitādū toleret̉ maluꝫ. nōtn̄ licet ꝯmitte̓ aliqd̓ pctm̄ cā vitandiſcādalū. ut ī. c. ꝗ ſcādalicauerit. de re.iurꝭ. vbi dr̄ ꝙ vtiliꝰ ſcādalū naſci ꝑmittit̉ qͣꝫ v̓itas relinquat̉. Nā vitas dr̄ relinꝗ qn̄ deꝰ ꝓpt̓ pctm̄ relinꝗt̉. In̄ dic̄v̓ſus. Eſt veritas vite doctrine iuſticieqꝫ. Primū ſꝑ habe. ꝓpt̓ ſcādala linque duo. Nā ꝓpt̓ ſcādalū vitādū licetabſtine̓ a delictis puniēdis. Itē ꝓpterſcādalū licitū ē deſiſte̓ a p̄dicatiōe uela doctrina. ut in. c. qn̄. xi. q. 3. Sꝫ veritas vite q̄ ē ut ꝗs nō faciat malū nūqͣꝫeſt dimittēda ꝓpt̓ ſcādalū. ut deo. c. ꝗſcādalicauerit. ⁊ in. c. magne. §. pl̓t. d̓voto. ⁊ in. c. 2º. ad fi. de oꝑ. no. nū. Etde hͦ ē glo. ordinaria q̄ tradit dictā doctrinā s. ī dcō. c. ꝗ ſcādalicauerit. ⁊ inc. 2º. de tēpo. or. ⁊ in. c. niſi cuꝫ pͥdem.§. ꝑ graui qͦqꝫ ſcādalo. d̓ renū. ⁊ in. c.cōmeſſatiōes. 43. diſ. Et eandē theoricā etiā tradūt doc. in locꝭ p̄dcīs. Et dehͦ hētur ꝑ Hoſti. ī ſūma d̓ renū. §. cuiv̓. gͣue ſcādalū. Hinc Pieroꝰ ad Ruffinū. Peccātiū multitudo non parit errori patrociniū. Plus dixit Inno. ī dicto. c. niſi cū p̄dem. §. ꝓgraui quoqꝫ.quē ibi ſeꝗt̉ But. dīc .n. ꝙ q̄dā ē v̓itasiuſticie iurꝭ naͣlis uel euāgelici. ⁊ hͨ nōē relīquēda ꝓpt̓ vitādū ſcādalū. Quedam ē vitas iuſticie iurꝭ poſitiui. ⁊ hͦͨ ērelinquēda ꝓpter vitādū ſcādalū diſſimulādo uel differēdo ul̓ penā iuſtacā tēperādo ſeu relaxādo. ⁊ etiā in certis caſibꝰ ꝯͣriuꝫ ſtatuēdo. ut in. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ. p̄ben. Et ibi ꝯcludit But.ꝙ v̓itas iuſticie iurꝭ naͣlis ul̓ euāgelicinō eſt dimittēda uel diſſimulāda ꝓpt̓ſcādalū vitādū. Et hͦ probat But. iſtomodo. Tollē̓ ꝯſuetudinē generat ſcandalū. ⁊ tn̄ ꝯſuetudo nō valet ꝯͣ ius naͣle ſeu ꝯͣ ius dīnū. ut in. c. fi. de conſue.Hoc autē pro nūc nō diſputo. ꝗa ſatiseſt ꝙ nō liceat ꝯſentire malo uel ipſuꝫapprobare ꝓpter vitādū ſcandalū. Ethͦ etiā tenet ſcūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 43.arti. 7º. vbi dīc ꝙ ꝓpter vitandū ſcandalū nō eſt ꝯmittēdū pctm̄ mortale.īmo nec veniale. niſi ſcandalū toleretcircūſtātia q̄ inducit pctm̄ veniale. ſicut eſt v̓bū iocoſū qd̓ ē pctm̄ venialeqn̄ abſqꝫ nccītate uel vtilitate dicitur.