Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſi qd̓ veriꝰ. et. 13. diſ. nerui. Aliqn̄ duomala cadūt ī eadē ꝑſona ſꝫ ī diuerſis. v̓bi gr̄a. vnꝰ vult int̓fice̓ hoīeꝫ. int̓rogat me vbi ſit. nūꝗd liceat mihi dicere mēdaciū. videlꝫ neſciā vbi ſit.ad ut euitet̉ hōicidiū. mendaciuꝫſit lōge minꝰ pctm̄ qͣꝫ hoīcidiū? Et dicēdū ē no. ut. 22. q. 2. c. pͥmuꝫ.. c.ne ꝗs. ut. 14. q. §. forte. Et ſic mihilicet ꝯmitte minꝰ maluꝫ ut aliꝰ euitetmaiꝰ. ul̓ ut ꝯſeqͣt̉ maiꝰ bonū. ꝗa nemodꝫ aīam ſuā alienis īpende̓ cōmodis.In̄ dꝫ ꝗs ꝯmitte̓ pctm̄ veniale. utalius euitet mortale. Hoc vult glo.bil̓. 14. diſ. qd̓ ait. Idē dic̄ Augꝰ. in liºde medacio. cuiꝰ tex. ponit̉. 22. q. 2. c.pͥmū. vbi Augꝰ. dic̄ ē ꝓhibituꝫ dice̓mēdaciū ut alius ab īmudicia corꝑalidefendat̉ .i. ne eiꝰ v̓ginitas ul̓ caſtitasviolet̉. Itē dīc ibide Augꝰ ē lici dice̓ medaciū ut aliꝰ liberet̉ a morte tꝑali uel eterna .s. ut occidat̉ abalio. ul̓ ut liberet̉ ab inferno. tn̄ talemēdaciū ē pctm̄ veniale. ꝗa nulli nocet alteri ꝓdeſt. tale mendaciū dr̄mēdaciū officioſū. Iult ſcūs Au liceat face̓ vnū pctm̄ veniale leuiſſimū ut alius euitet mortale etiāuiſſimū. uel ut aliꝗs ꝑducat̉ ad paradiſū aūt ab īferno liberet̉. Et ī cau noſtro ē tex. ī t̓minis ī. c. ſuꝑ eo. vſurꝭ.vbi tex. dic̄ ſcriptura dīna alteriꝰ vita mētiri ꝓhibeat. multo magisqs ē ꝓhibēdꝰ ne vſuraꝝ crimīe inuoluat̉ redimēda vita captiui .i. illiꝰerat captiuus ſaracenoꝝ. Vn̄ Hoſti.Io. an. doc. ī. c. magno. ne cle. uelmo. dicūt aūt aliꝗd ē ꝓhibituꝫ legedina admittit̉ ꝯpeſatio minorimalo ad maiꝰ malū. nec malo ad maius bonū. ꝗa minꝰ malū ē ꝯmitten vitādi maiꝰ malū uel ꝯſequēdimaiꝰ bonū. Et ꝓbat̉ in dcō. c. pͥmū.22. q. 2. ī. c. ſuꝑ eo. vſurꝭ. Aut ēhibitū lege canōica. tūc pōt fieri copeſatio auctoritate pape. poſſit tollere pctm̄ qd̓ ꝯſtitutio canonica induxit. ut ī. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ. p̄ben. hoc loquit̉. c. qd̓ p̄deceſſor. xi. q. 3. Exhis infert an liceat conſentire malomaiorꝭ mali vitādi. uel maiotꝭ boniſequēdi. Et dicēdū ē no. ꝗa potiusdebemꝰ oīa mala pati qͣꝫ malo cōſentire. ut ī. c. ita ne. 32. q. §. 7 ī. c. ſacrꝭ. qd̓metꝰ. Vn̄ eccl̓ia pōt ꝯſentire malo vitādi maiꝰ malū. lꝫ poſſit tolerare ſub diſſimulatiōe maiorꝭ mali vitandi. ꝓut toletat proſtibula. Et talistoleratio appellat̉ ꝯceſſio īpunitatꝭ. ꝗatalis punit̉ maiorꝭ mali vitādi.uel maiorꝭ boni qd̓ exīde oriri pōt. Etde ē glo. quā ſeꝗt̉ Archi. Io. fan.q. diſ. deniqꝫ. ī v̓bo. venia.. zi. q. i. hacrōne. Scd̓m hāc etiā ꝑmiſſionē dicitdecre multa patiētiā tolerat̉ ſi īiudiciū deduceret̉ caſſaret̉. ut in. c. dudū. de p̄ben. Vn̄ eccl̓ia poſſetdare licētiā iudeis ut ſeruetritꝰ ſuos.k toleret remouendo īpedimeta. Hocvoluit glo. notabil̓ in. c. ſincera. 47.diſ. ī glo. ſcd̓a. quā ibi ſequit̉ Archi.Io. fan. Sic licꝫ eccleſia toleret iudeos ad ritꝰ ſuos ꝓhibeat eos īpediri maiorꝭ boni qd̓ exinde ſeꝗt. s.ut hac viā poſſimꝰ eos lucrari. ut dicit tex. in. c. ſincera. 45. diſ. Et quiaveritas nr̄e fidei ī libris ipſoꝝ velata in ritibꝰ p̄figurata. nr̄is oculis luci demōſtrat fidei nr̄e teſtioniū roborat̉. ut dicit Augꝰ. 17º. liº ciui. dei.Et iſtud pulchre examīat p̄dictꝰ fraiGirardꝰ de Senis. cuiꝰ v̓ba refert Ioan. in pallegata regula pctm̄. in 3. ar.vbi qͣrit. an̄ eccl̓ia ꝯcede̓ debeat ꝯͣctu