vſure licite exigi. nō tn̄ ꝑ hͦ īfert̉ ꝙ iudei licite accipiat vſuras a xp̄ianis. ꝗaxp̄iani nō ſūt hoſtes neqꝫ īimici iudeorū. īmo pietas xp̄iana tolerat iudeoſut dīc tex. ī. c. ⁊ ſi iudeos. in pͥnº. de iudeis. Prohibēt̉ etiā xp̄iani īferre īiurias iudeis. ut ī. c. ſicut. d̓ iudeis. cū ſil̓ibus. īmo iudei ſūt ciues romani. ut īl. iudei. cū. l. ſe. C. d̓ iudeis. ¶ Ad aliud aūt ꝯͣriū. s. ad. c. qͣꝫto. de vſurꝭ. vbiſolū vſure īmoderate vident̉ ꝓhiberiexigi a xp̄ianis ꝑ iudeos. dicēduꝫ ē ꝙille tex. nō obſtat. ꝗa nō ē ibi ſumēdūar. a ꝯͣrio ſenſu ne reſultet abſonꝰ ītellectꝰ ⁊ ꝯͣ illud qḋ ē in iure deciſuꝫ. Itadīc ibi glo ⁊ doc. ī dcō. c. qͣꝫto. Vel alit̓ẜm doc. ille tex. appellat vſuraſ īmoderatas. ꝗa oīs vſura eſt īmoderata cuꝫſit rapina. ut ī. c. ſi ꝗs vſuraꝫ. 14. q. 4.Naꝫ vſure ſūt īuēte arte neꝗͥſſima. utoīc tex. 47. diſ. ſicut hi. Et illud. c. qͣꝫto. cōit̓ ꝑ doc. ita intelligit̉. Ideꝫ dicitPoſti. ī ſūma d̓ vſurꝭ. §. qͥ pena vſurarioꝝ. v̓. videt̉ tn̄ ꝙ iudeus. In̄ mīmemutāda ſūt q̄ certā īterp̄tatiōeꝫ ſꝑ habuerūt. ut ī. l. mīme. ff. d̓ legibꝰ. Ex ꝗbus ꝯcludēdū vr̄ ẜm oīuꝫ opīonē theologoꝝ ⁊ doctoꝝ iurꝭ canōici ꝙ n̄ ſit licitu iudeis fenerari xp̄ianis. ⁊ ꝙ īuoluant̉ crimīe vſuraīo. ſicut ſi iudei fenerarent̉ iudeis. Et hͦ de pͥmo dubio.¶ Secūdū dubiū.Vo ad ſecūdū .s. vtꝝ eccl̓ia debeat ſe īpedire d̓ pctō iudeoꝝdoc. ꝗ ſcripſer̄t ī iure canōicotenet ꝙ ſic. ut pꝫ ī d̓co. c. pꝰ miſerabilēde vſurꝭ. vbi p̄cipit̉ oībꝰ pͥncipibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ ſcl̓aribꝰ ꝙ ꝯpellat iudeos adremittēdas vſuras xp̄ianis. Et donecremiſerīt denegāda ē eis coīo xp̄ianorū tā ī mercimonijs qͣꝫ in alijs. Si gͦ eccleſia īpedit ſe d̓ pctō iudeoꝝ fenerantiū ut liberēt xp̄ianos ab vſurꝭ ꝗbꝰ cōceſſerūt pecuniaꝫ mutuo ſub vſurꝭ. utpꝫ ī dcō. c. pꝰ miſerabilē. fortiꝰ dꝫ ſe īpedire an̄ factū .s. ut int̓dicat̉ iudeisne mutuet ad vſuras. ꝗa faciliꝰ īpediunt̉ faciēda qͣꝫ tolerāt iā fcā. ut in. c.quēad modū. d̓ iure iurꝭ ⁊ ī. l. pr̄e furioſo. ff. d̓ his ꝗ̄ ſūt ſui ul̓ alie. iurꝭ. Et utdixi iſta ē coīſ opīo doc. ꝗ̄ ſcripſer̄t ī iure canōico. Sꝫ aliꝗ doc. nr̄i tꝑis ut sͣ. dixi nō ſūt veriti ꝯſule̓ ꝙ eccl̓ia n̄ debeatſe īpedire de pctō iudeoꝝ. ꝗa de his q̄forꝭ ſūt nihil ad eccl̓iaꝫ ꝑtinet iudicareut ī. c. multi. 2. q. i. ⁊ ī. c. ꝗ ſincera. 47.diſ. Sed ſalua eoꝝ reuerētia decipint̉.ꝗa īmo eccl̓ia īpedit ſe d̓ hͦ pctō iudeorū. ⁊ d̓ hͦ ē cāus ī dcō. c. pꝰ miſerabilē.¶ P: vbi iudeꝰ ul̓ aliꝰ īfidelis delinꝗtꝯͣ legē naͣe. pōt dūmō det̉ facultas puniri a iudice eccl̓iaſtico. Idē ſi delīat ꝯͣius dīnū qͦ ad p̄cepta moralia. Et hocnoͣbilit̓ dixit Inno ⁊ doc. in. c. qd̓ ſuꝑhis. d̓ voto. Idē tenet Hoſti. Io. an̄. ⁊coīter doc. ī. c. gaudemꝰ. d̓ diuor. Dicūt .n. ibi ꝙ ſi īfidelis ꝯͣhit mr̄imōiuꝫcū duabꝰ mulieribꝰ eodē tꝑe. pōt ꝑ eccleſiā pūiri ſi det̉ facultas. ꝗa ꝑ ius diuinū ē ꝓhibitū ꝙ ꝗs ꝯͣhat mr̄imoniūcū pluribꝰ eodē tꝑe. Sꝫ vſura ē ꝓhibita a lege naͣe. ut pꝫ ꝑ ph̓m pͥpolitꝭ. vbiArꝭ. nulla lege ſcripta artatꝰ ſꝫ ſola ductꝰ naͣli rōe lucꝝ vſurariū ē deteſtatꝰ.qd̓ n̄ feciſſet niſi actꝰ vſurariꝰ ex naͣ reifuiſſet vitioſus ⁊ malicia ꝯuolutꝰ. hocetiā pꝫ. ꝗa certū ē ꝙ rapina ex naͣ rei ēvitioſa ⁊ malicia ꝯuoluta. Qui aūt accipit vſurā facit rapinaꝫ. ut dicit ſcūsAmbͦ. cuiꝰ tex. ponit̉. 14. q. 4. ſi ꝗs vſurā. Et alibi dixit idē Amb. vſuras eēīuentas arte neꝗͣſſima. cuiꝰ v̓ba habēt̉46. diſ. ſicut hi. hoc etiā ꝓbat̉. 89. diſ.eijciēs. ꝗ ē tex. ſcī Io. Criſo. Et hͦ. s. ꝙvſure ſit ꝯͣ legē naͣe. tenuit btūs Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. arti. pͥ. ⁊ hͦ etiā tenuitA⁊