Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Hoſti. dicūt ut ponit̉. eo. ti. q. 108.caute diſcrete ſacerdos poſt iniūctaꝫpnīam dicit penitēti oīa bona fecerit oīa mala que ſuſtinuerit. ei ꝓficiant ad ſalutē pro pnīa hec oīa iniūgat. Oīa predicta ſunt de bene.de ſub̓a eſt. Ego te abſoluo. non formauel ordo v̓boꝝ. nulla ſcripta uel decerto ſit ſtatuta ẜm v̓boꝝ effectus. utex p̄dictis colligi poteſt. Itē ad v̓baabſoluo te dꝫ addi illud ſuꝑ quo abſolutio determinat̉. videlꝫ ab hac excōicatione maiori uel mīori. ab vna. ul̓ apluribꝰ ẜm ptātem abſoluētis. ẜm ei ẜm deū viſū fuerit expedire. Sedtutius ē ī cōi abſolutione exꝑmereniſi de mīori. incauta abſolutio amaiori excōicatione poteſt aliqd̓ ꝑiculoſum inducere. ut in cle. religioſi. depuilegꝭ. Poſt abſolutionē ab excoīcatione poteſt abſoluens ſi ptātem heat ei videbit̉ expedire dice. Et diſpēſotecū ſuꝑ hac ul̓ ſuꝑ his irregl̓aritatibꝰ⁊cͣ dice̓. Iteꝝ abſoluo te ab hoc pct̄ōuel his pct̄īs. ſeu ab oībꝰ peccatꝭ tuis.ẜm limites ſue ptātis ẜm neceſſitas reqͥſierit. Forma igit̉ abſolutiōiscoīs pōt eſſe ita ſcripta uel eꝗpollens.Miſereatur tui oīpotens deus. dimiſſis oībꝰ peccatꝭ tuis p̄ducat te ad vitaꝫeterna. amen. Indulgentiā abſolutionē oīuꝫ pctōꝝ tuoꝝ tribuat tibipotens miſericors dn̄s. amen. Dn̄snoſter Iheſus xp̄s ſua pijſſimā miſericordia ſanctiſſimā paſſionem teabſoluat. ego auctoritate ip̄ius quafungor īquātuꝫ poſſū debeo abſoluote ab vinculo excōīcatiōis minorꝭ ſiteneris. reſtituo te ſcīs ſacrīs eccleſieſi indiges. Iteꝝ abſoluo te ab oībꝰ peccatis tuis cōfeſſis oblitis. mortalibꝰ venialibꝰ. circūſtantijs eoꝝ quo-nccitIiL ind.cūqꝫ qualitercūqꝫ offendiſti deū crea.xitore tuū. aīam tua. ꝓximū tuū. Oīaxcibona feciſti facies aduerſa ſu.2iſtinuiſti ſuſtinebis ſint tibi in pnīaꝫ.xii remiſſione pct̄ōꝝ tuoꝝ ī augmētuꝫIIIiſi.gratie diuine. ī noīe patris filij ſpiritus ſancti. Amen.iijūgineVtꝝ vir poſſit irrita. re vota vxoris. hēsxxii.xx pſ. votu. §.. totū. Vtruꝫvi a. domicivxor poſſit facere el̓ yam ſine lnīa viriiſtihēad pec. el̓ya. §. 3.Ilil īſieſet Vtꝝ vxor ī mr̄imonio poſſit dericcitate. Id̓rebꝰ coībꝰ ꝓuidere filijs ex mr̄imonio. ℟º ẜm. Si filij p̄dicti habētIlufi q in vov̓bo.lij nixultealiquā actionē ꝯͣ mr̄em. poteſt illatēē ſuriaupm ominiꝯtra ꝓhibitionē mariti aliquid eis dare. Sed ſi hn̄t actionē cōtra matrē. utꝗͥa obligata eſt eos alere ſint īpubexxexicimres. uel quia ambo diuges poſſidēt boittadh̓s. vona illoꝝ. uel ex alia iuſta ca. maritꝰſill. li. 2. Iēdidem tenet̉ eos alere. ꝗa mr̄ ſuis oneipſidliqribus ad maritū trāſiuit ẜm aliquoꝝuitimō det eliꝯſuetudinē. Sed tn̄ quia maritus hꝫmhit mnoratiadminiſtratiōeꝫ. vxor ꝯͣ illiꝰ ꝓhibito dꝫ eos ale niſi ī extrema nccitate. Pōt tn̄ ꝓcurare maritꝰ ad iuInltpactumdice ꝯpellat̉. A. Id̓ ī ſū. li. ti. 8. q.ixi ſnlexeͣ29. ubi addit̉ ẜm.. Si aūt filijeliqgnccit.nullā hn̄t actionē ꝯͣ mr̄em. non tenet̉ydū nialimaritꝰ. nec illa dꝫ ꝯͣ ꝓhibitionē eiꝰ aliꝯtinciſqr nōpiquid eis dare. Formare tn̄ pōt ī dubioſibi largā ꝯſcīam. hec ibi. Et de rebꝰcoībꝰ ubi ē ꝯſuetudo maritꝰ heat illoꝝ admīſtratione vxor. ubi vo ē talis cōſuetudo. poſſet vxor ſicut maritus. ī re cōi ꝗlibet habeat iuseqͣle. ff. ſocio. to. De rebꝰ v̓o mariti claꝝ ē pōt dare ꝯͣ eius volūtanumt n. niſi ī nccītate extrema. alit̓ ꝯmitteret furtū. ut s. furtū. ī pͥncipio. B Quid ſi vxor hn̄s viꝝ ꝓdigū celat