eis ꝑ annua pēſione. vſura ē. uel ſalteꝫin fraudē vſure fit. A. i. p̄ſumitur.ẜm eūdem ꝟb. ⁊ in ſū. eo. ti. q. 33. ⁊ tales oīo tenent̉ ad reſtitutione. cū mercedē ſine cā receperīt .s. ex eo qd̓ nō ēff. de condi. ſine cā. ꝑ totū. B. Si v̓ocredit eū habere ⁊ ſine fraude emit. nōē vſura. A. nec etiā pctm̄ qͣꝫdiu duratbona fides ẜm eunde. ⁊ ī dcā. q. 33. Etaddit. Idē credo de ementibꝰ fructusterraꝝ a nō hn̄tibꝰ. hec ille. Et lꝫ ī p̄dicto caſu deſit aliqn̄ pctm̄ n̄ tn̄ deeſt obligatio ad reſtitutionē exqͦ peſionemaccipiūt ſine cā ut dictū ē. niſi inqͣꝫtūpoſſit ꝓbare aliqd̓ legitimū int̓eſſe. nōtn̄ tenet̉ vltra qͣꝫ ſit factus locupletiorqͣꝫdiu fuit bone fidei. ff. de peti. here.l. vtrū. B¶ Quid de his ꝗ nūc emūt certos eqͦstradēdos emptori ab ip̄o vēditore incertis nundinis? ℟º ẜm ꝟ. Si emant̉minori p̄cio qͣꝫ eſtiment̉ eos ibi eē tūcvalituros. vſura ē. Si aūt d̓ valore v̓iſil̓r dubitet̉. n̄ ē vſura. A. Id̓ ī ſū. eo.ti. q. 34. Et ītelligit̉ hͦ ſi int̓uēiat p̄matura ſolutio. al̓ nō eēt vſura. exͣ eo. nauiganti. licꝫ poſſit eē alia īequalitas adreſtōeꝫ obligās. Sed ꝗd ſi ꝗs hn̄s pecuniā volebat ire ad nudinas ad emēdūmerces ex ꝗbꝰ lucraret̉. ⁊ ego īdigenspecunia mutuo illā recipio offeres meillā reſtitue̓ cū lucro ſꝑato. nūꝗd cōtractus ſit vſurarius? ℟º. Inno. dīc ꝙſic. ſHoſti. tenet ꝙ tali mercatori obligatꝰ ſū ad int̓eſſe illius lucri qd̓ ex illa pecunia erat veriſil̓r facturus. dūmō nihil fiat ī fraudē vſurarū. ⁊ talismercator dicto mō nō ꝯſueuerat pecuniā tradere ad vſurā. Con. Ray. ut ⁊pꝫsͣ. v̓ſura pͥ. §. 25º. Sꝫ ut noͣt dn̄s Pe.de ancho. ī. c. vſurarū. exͣ eo. liº 6. Io.an. tenet cū Inno. dicēs ꝙ int̓eē habetſolū locū pꝰ morā debitorꝭ ⁊ non an̄.xixtNā ſi an̄ poſſet qui mutuat ꝯuenire deidiqpnoſpato lucro. facile eēt mutuāti finge̓.jxetiqd̓ vult cū ſua pecūia alio ꝓficiſci vbixitatū lucrabit̉ ⁊ illo reqͣſito fenꝰ exerce.xiſret. Iſtis aūt figmētis nō ē via apiēdaxxraexͣ de diuor. qͣꝫto. Et hͦ placet Io. cal. hͦIIxuxtille. Bōt dici ꝙ vbi ex qͣlitate ꝑſonarūxxiiſic limceſſat ſuſpicio vſuraꝝ obtineat dictuꝫxtiriemptiHoſti. ⁊ Ray. ꝗa int̓eē ꝯputari poteſtex iuſta cā nō ſolū pꝰ morā ſꝫ etiā antexipi nxpput pꝫ sͣ. §. 5º. in additione. v̓. itē dicit.Nlux acītaItē qͥd ſi qͥs a mercatore emeret merceſmiant itaqtāto carius quāto ī loco deſtinato eēt midūe s. emviſil̓r vēditurꝰ ⁊ ſic offerret verū p̄ciūreſiduxxxi j.xo.cū ſpato lucro. an vēditor ſit vſurariꝰtiratur uel utpor̄as℟º ẜm Inno. ꝙ nō. dūmō cōputatisuſuinduar ⁊nocōipiculo ⁊ labore n̄ accipiat vltra id qd̓tupi ab eoꝑperī loco ī qͦ erat venditurus veriſil̓r luItim vendete.ex veracraturus fuiſſet. ꝗa qͦ iure pōt vēdererimtētiā dem̄ti. i mcarius ꝓpter dubiū tꝑis. ex eo. c. fi. eonit ſipraſitfrtocdē mō ꝓpt̓ dubiū loci. ſūpto argum̄toIifi. qͥtedatd̓ tꝑe ad locū. ff. ſi certū pe. l. vinū. Etnuiſūt cegēdihͦ placet Ray. Sꝫ ut noͣt dictꝰ dn̄s Pe.niixanpi.d̓ ancho. ubi sͣ. Hoſti. ꝯͣ. ꝗa daret̉ viafigmētis ꝯͣ dictū. c. quāto. Io. v̓o cal.urtureſtate ⁊Iilſiexſetenet dictū Inno. cū p̄ciū ſtatī ſoluit̉ꝗa tūc ſꝑatū lucrū alt̓iꝰ loci pōt mō ꝑnqutucteciꝑe emptor ſicut poterat creditor. B.rum. qͣ deiminius.ſi hͦ p̄textu ſolutio p̄cij differatur. tūceo. utpdictū Inno. tenet. quia de facili poſſetfraus ꝯmitti. hͨ ille. Pōt dici ꝙ int̓eſſeex eqͦ nō pōt ꝑciꝑe ſꝫ bn̄ ẜm extimatōnem dubij euētus. ut sͣ. vſura pͦ. §. 13º.Inūi nſi.vbi ex ꝯditiōe ꝑſonaꝝ ceſſet ſuſpicio liiumtuntue.fraudis. Bnen in. i.¶ Quid d̓his ꝗ emūt frumētū ⁊ vinū⁊ hꝰ mōi tꝑe qͣ colligit̉ ut pꝰ ea vēdantcariꝰ. ℟º. Hoc ml̓tiplicit̓ pōt fieri. pͦ ꝗdēꝓpt̓ cōe bonū. ſicut Ioſephemit trumenta ut heret vnde ꝓuide̓t ppl̓is t̓retꝑe famis. ⁊ hoc meritoriū ē. 2º ꝓpter