ruſtici? ℟º ſcd̓m ꝟb. Non eſt ꝯtractꝰvſure ſed mutui. ꝗa idem eſt ac ſi mutuaret ei pecuniam de qua emeret totaīalia. A. Immo iſte ꝯtractus potiꝰē emptionis. quia extimatio emptionem introducit. ff. de iure do. plerūqꝫ7. ff. ſolu. ma. extimate. Et dicit dn̄sAnge. de puſio. in ſuo tractatu de ſocietatibus addēs ꝙ hoc caſu tradens aīalia nihil aliud poterit petere niſi p̄ciuꝫquicꝗd eniꝫ ſorti accederet vſura eſſetex eo. ꝯſuluit. 7. c. ī ciuitate. niſi ēptoraīaliū fructus recepiſſet ex aīalibꝰ emptis ⁊ moram cōmiſiſſet in ſoluendopreciū. quia tunc venditor poſſet petere dictos fructus tanqͣꝫ intereſſe. l.curabit. C. de ac. emp. quod etiā obtinet de iure canonico ⁊ de foro conſciētie. ut noͣt glo. ī. c. ꝯqueſtus. exͣ eo. B¶ Quid ſi quis dat certa capita ouiuꝫextimata certo p̄cio hoc pacto ꝙ ruſticus nō accipiat prius aliquā vtilitatēdonec qui dederit recipiat prius totaꝫſortē? ℟º ẜm ꝟ. Iniquū eſt valde pactum. ſicut etiam ſi quis paciſcatur qanteqͣꝫ ruſticꝰ accipiat aliquid reſtaurabit de fetibus oīa mortua. His eniꝫpactis ē quaſi tradere oues īmortalesEt nota generaliter ꝙ qn̄ cōis eſt conditio. licitū eſt. Secus vbi melior videtur ꝯditio vnius qͣꝫ alterius. A. Idēin dicta. q. 36. vbi ẜm eundem ꝟb. clarius ſic dicit̉. Et gnaͣliter verum eſt ꝙvbi ꝓbabiliter dubitat̉ vtꝝ illius ueliſtius ſit deterior ꝯditio in forma pacti adhibiti in ſocietate. nō ē peccatuꝫvbi aūt ad arbitriuꝫ boni viri grauat̉ꝯditio alterius. peccatū eſt ex ꝑte grauantis ſi ſcienter hoc faciat. ⁊ teneturad reſtitutionē. Non poteſt tamē daridoctrina gnaͣlis ſuꝑ huiuſmōi traditionibus animaliū propter varietatemtraditionū ⁊ dolos qui a ꝗbuſdā ſuꝑtalibꝰ excogitant̉. Itē dicit̉ ꝙ in talibꝰpoſſūt qn̄qꝫ cōcurrere contractus mutui ⁊ ſocietatis. ut cū habens. 20. capita tradit ea extīata alicui. puta ꝓ. 20.ſolidis. ita ꝙ teneat̉ ei redde̓ medietatem ſortis. s. x. ſolidos. ꝗcquid ꝯtīgatpoſtmodū de ouibꝰ. ⁊ tunc pinde ē acſi creditor dediſſet ei mutuo. x. ex qbus ꝯꝑatis. x. capitibꝰ cōtraxiſſet ſocietate cum creditore hn̄te. x. alia capita ita ꝙ ſint cōmunia. ⁊ ip̄i ſint ſocij īpericulo ⁊ prouentibꝰ. in quo caſu ſicōmodatiōe mutui grauet creditor debitore in cōtractu ſocietatꝭ. vſura ē. B¶ Quid ſi quis tradat oues monaſterio ⁊ ſub hoc pacto ꝙ de qualibet olerecipiat annuatī ſolidos duos. cū fructus eaꝝ valent longe plus. ſꝫ addit̉ ꝙetiā ſi omnes moriant̉ ip̄e vult tantufructū. ⁊ ſi valde multiplicēt̉ oēs ſintmonaſterij? ℟º ẜm Hoſti. Dico ꝙ licituꝫ eſt. nec pōt eccleſia reſtitutiōeꝫ petere exquo in traditione leſa non fuitquamuis mortalitas ſequatur. ⁊ hocniſi oues īfecte eſſent ad mortē parate⁊ hoc ignorauit monaſteriū. ff. de mino. l. verū. §. ſi locupleti. Conſulo tn̄tradēti ꝙ in tali cāu ſentiat ꝑtem dāni. A. Nam īſpecto lucro quod fecitmonaſteriū in ouibus quas forte longo tēpore hūerat ī ſolidum exigat uelremittat. uel patiat̉ ⁊ ſentiat partemoamni. ẜm eundem Hoſti. ut in ſū. eo.ti. q. 39. B. ne cū iactura mōaſteria velit locupletari. exͣ de re. iurꝭ. locupletari. lib 6º. ⁊ caueat ſibi tradens. quianiſi conuentus conſentiat. nō teneturmonaſteriū de ouibꝰ abbati vel celleario ⁊ huiuſmodi cū predicto pacto datis. A. uel pacto cōſimili. ſcd̓m eun.Hoſti. ut in dicta. q. 39. B. extra de12 5