volūtate dn̄i traſeūt adeo affecte. ut n̄ſolum ille cui tradite ſūt ſꝫ etiā aliꝰ adquē p̄uenerūt teneat̉ ad reſtitutioneꝫl. metū. §. cū aūt. ff. qd̓ metꝰ cā. Itemqͥa abſurdū ē plus iurꝭ hr̄e īre ſucceſſore etiā ſingularē qͣꝫ habuerit ille a qͣ habuit. ff. de re. iurꝭ. l. aliud. §. abſurduꝫubi ponit̉ exēpluꝫ int̓ legatariū ⁊ teſtatore. ut nō habeat plus iuris legatariꝰqͣꝫ habuerit teſtator. Item ꝓ hoc ꝗa ſpres tranſit cū conditiōe ſua. ff. de acꝗ.re. do. l. traditio. ⁊ de ꝯͣhen. emp. l. alienatio. Sꝫ ꝯditio rei ex vſuris acqͣſiteē talis ꝙ nō pōt remanere apud vſurariū. gͦ nec apud eū ꝗ habuit ab vſurario. Itē ꝓ hoc ꝗa nō ē equū aliquē ſentire cōmodū ex alieno dolo. ff. de eo ꝑquē fac. erit. l. fi. in pͥnº. Xē 4º loco alijut Goff. in dcō. c. cū tu. tenēt. ⁊ ꝙ dominiū trāſferat̉. ⁊ ꝙ res vſurarij nonſint obligate. rep̄hedens Goff. Ala. q̄hͦ tenuit̉ ⁊ ſubdes ꝙ ille ad quē talesres ꝑuenerīt ad reſtitutione nō tenet̉.niſi habuerit ex cā lucratiua. ⁊ eo cauvſurarius nō ſit ſoluēdo. Et idē vr̄nori in ſū. in ocā. q. 13. Sꝫ Inno. ī dicto. c. cū tu. refert opiones aliqͦꝝ diſtīguētiū int̓ titulū oneroſū ⁊ lucratiuū⁊ alioꝝ dicētiū nō debe diſtīgui. Dn̄sv̓o Anto. ī eo. c. cū tu. circa finē. tenetꝙ dicte res vſurarij nō ſint affecte necobligate. ⁊ idē teriet ī dcō. c. tua nos.vbi etiā dicit ꝙ ꝗcūqꝫ dicāt ꝯͣriū dicātꝗa nullo iure ꝓbat̉. ⁊ obligatio nō dꝫponi a iure nō ītroducta. ff. de puari.l. 3. §. fi. ⁊ hoc veꝝ vr̄. nō ob. ꝙ dictuꝫē re fieri affectā qn̄ dat̉ nō libera volūtate. ꝑ. §. cū aūt. ꝗa ibi loꝗt̉ qn̄ lib̓tastollit ꝑ mētū. h̓ v̓o ꝑ cōmodū qḋ recipiens optat̉. ⁊ int̓ hͨ magna dria eſt. ⁊io cū nō ſit eadē rō ſtamus regule. utnō naſcat̉ obligatio niſi inqͣꝫtū iure ca.jiueat̉. Itē nō ob. ꝙ dcm̄ ē nō debe̓ maius ius trāſire ad ſucceſſorem qͣꝫ fueritapud auctore ſiue dantē. ꝗa hoc ē veꝝreſpectu qͣlitatꝭ ip̄ius rei adherētis. puta qn̄ ē aliena uel alt̓i obligata. Secusqn̄ qͣlitas ꝯcernit ꝑſonā. ꝗa ꝑſonalisactio nō ſeꝗt̉ fūdum ſiue rē. Vn̄ ſi vnꝰvēdidit rē vni. lꝫ ip̄e habeat nccē illaꝫtradere. ꝗa vēdidit. tn̄ ille cui poſteaīp̄e tradiderit nō neceſſitat̉ ad iſtud.C. de rei ven. l. qͣtiēs. vbi dr̄ ꝙ ſi quisvēdidit rē duobꝰ. ille ē iure potior cuipͥus tradita ē. tn̄ alteri vēditor ad int̓eē remanet obligatus. Itē nō ob. c. cuꝫtu. exͣ de vſurꝭ. ubi dr̄ ꝙ p̄dia empta exvſura debet vēdi ut pecunia reſtituat̉creditoribꝰ a ꝗͥbꝰ vſura accepta ē. Exqͥ tex. fūdari vidēt̉ illi ꝗ dicūt hꝰ mōires fore obligatas. ꝗa ut ibi dicit dn̄sAnto. de bu. fuit etiā de mēte Io. an.in. c. qͣꝫqͣꝫ. eo. ti. li 6º. ille tex. hoc nō ꝓbat. Nā ibi dr̄ ꝙ vſurarij reſtituant ſipn̄t. ⁊ ſi nō pūt vedant̉ poſſeſſiōes exvſura acꝗͣſite ad reſtitutionē faciendā⁊ ſic nō hn̄t nccē res illas vēde̓ niſi qn̄alit̓ nō pn̄t ſatiſface̓. Propt̓ea ibi n̄ dr̄ꝙ hꝰ mōi poſſeſſiōes eēt apud aliquēſingularē ſucceſſorē. ẜ potiꝰ apud īpoſvſurarios ul̓ eoꝝ hēdes. Et nō mīꝝ ſiqn̄ nō pōt alit̓ ſatiſfieri cogūt̉ res illasvēdere. ꝗa idē eēt etiā de rebꝰ ex vſura nō acqͣſitꝭ. cū debitor heat nccē ſatiſfacere de oībꝰ bonis ſuis. Certe ſi beneattēdat̉. ibi ꝯͣriū ꝓbat̉. Nā ſi ille poſſeſſiones fuiſſent obligate. qͣlit̓ fuiſſꝫ neceſſe illas vēdi cū ip̄e potuiſſent peti?Immo nec potuiſſet licite alienari cuꝫres trāſeat cū one ſuo ut poſtēſū ē. Etſic malū ꝯſiliū dediſſꝫ ibi papa. Et ſicex p̄dcīs pꝫ ꝙ dn̄iuꝫ tegl̓arit trāſfert̉ īvſurariū. ⁊ ꝙ nll̓e res ip̄iꝰ ſūt obligateꝓ vſurarū reſtōne. ſꝫ ꝑſonal̓ tm̄ actio