Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

taliū reddituū recipiat̉ in canonicū. ⁊quod dederit hēat ꝓ p̄benda. nūꝗd ēꝯſtitutio licita? ℟º ẜm ꝟ. Si fiat itaꝙ nō duret in ꝑpetuū ẜ ad tēpꝰ. nec fiat in fraudē ſymonie. ⁊ ea ſit intentioꝯſtituentꝭ ꝙ nō ꝓ rebꝰ dādis ſꝫ pͥncipalit̓ ꝓpt̓ cultū dīnū augmētanduꝫ ⁊ ꝓpter deuotionē dantꝭ recipiat̉ ad ſpūalia tolerari pōt. dū tn̄ ille ꝗ recipit̉ ſitdignꝰ. A. Idē in ſū. eo. ti. q. 53. B Quid cum dicūt ſibi aliꝗ canonicimaiores. Canonięemꝰ nepotes nr̄os.Placeat tibi de meo. ⁊ mihi placebit d̓tuo. uel de eo ꝗ dicit. Nūqͣꝫ me viuētefiat aliꝗs canonicꝰ in iſta eccl̓ia. niſi fiat talis ꝓ quo rogaui? ℟º ẜm Ray.Symonia ꝯmittit̉ in vtroqꝫ cāū. Naꝫcanon dīc. Abſit oīs pactio. Ceſſet oīsꝯuentio .i. q. 2. qͣꝫ pio. Idē Al. A. Idēin ſū. eo. ti. q. 62. GQuid ſi dicat vnꝰ canonicus alteri.tu fuiſti exauditus in vna petitione ⁊ego debeo exaudiri ī alia? ℟º ẜm RaySi p̄ces ſūt ſpūales nō eſt ſymōia. ar.63. diſ. ꝗa ſancta. Si aūt p̄ces ſūt carnales uel ex pacto quonda facto uel nūcfaciēdo ſymonia ē. Con. Il. ut in ſū.eo. ti. q. 63. Que aūt dicant̉ p̄ces carnales hr̄s. ſymonia pͦ. §. 13º.QQuid de his ꝗ ꝯſanguineis ſuis cōferūt bn̄ficia pͥncipalit̓ ꝓpt̓ conſanguinitatē? ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 160.Talis collatio illicita ē nō tn̄ ſymonyaca. ꝗa nihil recipit. Si tn̄ aliqs det̓ beneficiū alicui hͦ pacto uel intētiōe. utexinde ſuis conſanguineis ꝓuideat ēmanifeſta ſymonia. ar. exͣ eo. nemo. etaddit ꝟ. ꝙ ſi ꝗs cōſanguineo ſuo bn̄ficiū ꝯfert ut ip̄e ꝯferēs magnificeturuel fiat potētior. uel ut parētela eiꝰ exaltet̉ ⁊ hꝰ mōi. ſymonia eſt. ꝗͥa reſpicittꝑalē vtilitatem. A. Idem in ſum.eo. ti. q. 63. G Quid ſi ꝓ pecunia recipiat̉ aliꝗſ adſeruiēdū in hoſpitali ⁊ hꝰ mōi? ℟ ẜmꝟ. Si in p̄dictꝭ caſibꝰ ꝯſequat̉ aliquisaliqd̓ ius ſpūale. ſymonia ē. Si aūt nōꝯſequat̉ ſꝫ recipit ad hͦ ſolū ut ſeruiat.nō ē ſymonia. licꝫ al̓ tur pe ſit dare uelacciꝑe ꝓ talibꝰ. A. Idem in ſū. eo. ti.q. 75 G Quid de illis ꝗ emūt victuꝫ vniusmonachi ad tota vitā ſuā? ℟ ẜm ꝟ.Nō ē ſymoniacū. exqͦ ēptor nō ꝯſeꝗt̉aliqd̓ ſpūale. A. Idē in ſū. eo. ti. q.76. vbi etiā addit̉ ẜm eūdē. nō tn̄ ē ſecuꝝ eme̓ niſi ꝓbabil̓r dubitet̉ cuiꝰ ꝯditio melior ſit. s. vedētꝭ aut ementꝭ. B Vtꝝ ſacerdos poſſit vedere officiūportādi aquā bn̄dictā ꝑ ꝑrochiā. ℟ºẜm ꝟb. Si talis ſacerdos heat de cōſuetudine ꝙ tale officiū poſſit retine̓ ⁊ etiam ꝑ aliū exerce ⁊ ꝓuentꝰ acciꝑe. noneſt ſymonia ſi illud ꝯmittat ad firmaal̓ ſymonia ē. uel ſaltē turpe lueꝝ. As. qn̄ nō cōſueuit ex eo hr̄e ꝓuentū. q̄caſu ē vera ſymonia. cū vedat̉ officiuꝫſpūale. Et idē qn̄ ꝯſueuit hr̄e ꝓuetuꝫ⁊ vendit nō ꝓuētū ſꝫ officiū. ut poteſtcolligi ex dictis sͣ. ſymonia pͦ. §. 2º cūadditiōe. B Etꝝ ꝗͥ dat pecuniā ut eligat̉ in īꝑatorē ul̓ in rectore alicuiꝰ ciuitatꝭ ꝯmittat ſymoniā. ℟º ẜm Poſti. Symoniāꝯmittit. ꝗa ptās ſpūalis ē. A. Idē inſū. eo. ti. q. 79. Et hͦ veꝝ eſt inqͣꝫtū oīsptās deſcēdit a deo. Ro. 13º. Sꝫ tn̄ ptasdeputata pͥncipal̓r ad regime terrenorū magꝭ terrena qͣꝫ ſpūalis vocat̉. ⁊ differt a ſpūali. 96. diſ. cū ad verū. Iō veriꝰ vr̄ qḋ ſeꝗt̉. B. Sꝫ veriꝰ ē ꝙ ē turpelucrū nō ſymōia. ꝗa ptās t̓rena n̄ ē ꝗdſpūale. ut. i. ſortilegiū pͦ. §. xiº. qui incipit. vtꝝ diuinatio ſortiū. v̓. Quarto.