iudicat d̓ manifeſtis. dicto. c. tua. ſedſolus deus. cui ꝑ ſolam ſatiſſit pnīamexͣeo. c. fi. B¶ Vtꝝ ad hͦ ꝙ ꝯmittat̉ ſymonia reꝗͥratur ꝙ ſit exp̄ſſum pactu. ℟º. Nō. na⁊Gyezi ſymoniacꝰ fuit. licꝫ pactū aliquod nō fecerit. notat̉ exͣ eo. ſuꝑ ſpecula. A. Hoc. c. habet̉ in ti. de magiſtris. Et dic hͦ verū quo ad foruꝫ diuinū. ſecus quo ad iudiciale. exͣ eo. c. fi.et patet ex dictis in. §. p̄cedenti. niſiinterueniret exactio. exͣ eo. ſicut ꝓ certo. B. Sed de ſymonia mētali videsͣ. ręnūciatio 2º. §. pͥ.¶ Quot modis cōmittit̉ ſymonia?℟º ẜm Ray. Ina diuiſio ē ꝑ muneraque dantur. Nam aūt datur munꝰ amanu. aut ab obſequio. aut a lingua.de quibꝰ habes sͣ. munꝰ. §. pͥ. Alia diuiſio ex ꝑte cōmittentiū ſic. Symoniaca ordinatio uel alia hꝰ modi ſpiritualiū datio. aut eſt ex parte conferentꝭtm̄. ut quādo cōferens mihi aliquodſpirituale recipit tēporale me ignorāte. Aut ex ꝑte recipientis tm̄. ut ſi egorecipia ſacr̄m nō quidē dādo aliquidcōferenti ſed alicui ſuo ꝯſiliario. Autex parte vtriuſqꝫ .s. qn̄ ordinandꝰ dataliꝗd ordināti. Aliqn̄ ex ꝑte neutriꝰ.ut ſi amicus meus me ignorate det aliquid amico ſiue conſiliario ep̄i. ut meordinet. ep̄o etiā ignorate. ī. q. i. ſtatuimꝰ ⁊. c. ſi quis a ſymoniacis. A. Idēin ſū. eo. ti. q. 7. B¶ Vtꝝ ſit ſymonia ſi aliꝗd gratis det̓pro ſpūalibꝰ uel recipiat̉. ℟º. Si penitus ſpōte offeratur. nō eſt ſymonia .i.q. i. quicꝗd inuiſibilis. Vbi nota ẜmꝟ. ꝙ ſi hec p̄poſitio ꝓ. notaret app̄ciatione ſeu ꝯmutatione. ſic mūqͣꝫ tēporale eſt dandū pro ſpirituali. nec ecōtrario. Si autē notet cauſam finalem.ut ſit ſenſus. Iſte dedit denariū pro ſacramento .i. propter reuerentiā ſacramenti. licite pōt fieri. Et eodeꝫ quoqꝫmodo ſi notet cām efficientem. ut ſitſenſus. dedit ꝓ ſacramēto .i. pro deuotione quā habuit ad ſacramētuꝫ. fieripoteſt. A. Con. Vl. ut in ſū. eo. ti. q.i0. Gº. Si autē dubitetur vtꝝ gratisuel corrupta intētione datum ſit. triaſūt precipue attēdenda. s. dantis ⁊ recipientꝭ qualitas. videlicꝫ an a pauꝑediuiti uel ecōuerſo. Item munerꝭ quātitas. ut ſi res magni uel modici ſit p̄cij. Itē donationis tempꝰ. an. s. inſtate neceſſitate uel al̓ ꝯferatur. Et ſcd̓mhec habenda eſt p̄ſumptio ꝓ uel ꝯtraexͣ eo. ⁊ ſi qōnes. Sꝫ hͨ intelligēda ſūt īforo cāꝝ. In foro aūt ꝯſcīe intentio attendit̉ non preſūptio. A. Idē in d̓caq. io. ẜm Ray. Dl. ⁊ Hoſti. B¶ Vtꝝ liceat aliꝗd reciꝑe ꝓ oꝑbꝰ ſpiritualibꝰ. ℟º ẜm Ray ꝓ illis oꝑbꝰ adq̄ ꝗs nō tenet̉ ex officio reciꝑe licet. utputa ſacerdos pōt locare oꝑas ſuas ꝙal̓ nō hꝫ vn̄ ſibi ꝓuideat. ar. 12. q. 2. caritatē. Idē Hoſti. Aº. certe. c. caritatēnō facit. ꝗa loꝗt̉ tm̄ qͥ ad ꝓcurationeꝫrecipiēdā a viſitātibꝰ. nō ex locatiōeul̓ aliā ꝯuētiōe ſꝫ ex mera iurꝭ diſpōneEt iō in ſpūalibꝰ in ꝗbꝰ dꝫ ceſſare oīspactio ⁊ ꝯuētio. exͣ de pac. c. fi. non hꝫlocū locatio ul̓ ꝯductio. In̄ ī ti. de ſymoīa. §. Itē nūquid. ſuꝑ v̓bo locare.glo. Ray. ait. Quidaꝫ dicūt ꝙ ſi ſacerdos ītēdat locare ul̓ vēde̓ laborē ſuuꝫnō ip̄m officiū uel ſacr̄m. licitū ē. al̓ n.Ego credo inꝗt ꝙ n̄ hꝫ locū ī talibꝰ locatio ul̓ ꝯductio cū lex ſcl̓arꝭ nō dixeīteē locationē ul̓ ꝯductionē qn̄ menſoragroruꝫ aliꝗd recipit a dn̄is eoꝝ ꝓ eismēſurādis. ſꝫ qd̓ dat̉ appellauit honoariū. ff. ſi mē. fal. mo. di. l. 2. §. pͦ. vbi dr̄.