qͣtuor modis pͥncipalit̓. videlꝫ abſolutiōe. ſolutiōe ul̓ qͣi. rei īteritu ⁊ ceſſiōe¶ Quo ad abſolutiōeꝫ ſciēdū ē ꝙ ſufficit debitori ꝙ ſit abſolutꝰ a creditorecui bonoꝝ ſuoꝝ nō ē int̓dicta adminiſtratio. ſicut mīoribꝰ furioſis ⁊ ꝓdigꝭ.Nā ī re ꝓpͥa qͣlibꝫ ē moderator ⁊ arbit̉C. man. l. ī re mādata. Et ſufficit debitori ſatiſface̓ ẜm volūtatē creditorꝭ. l.int̓ cās. §. abeſſe. ff. man. Nō tn̄ ītelligit̉ ſatiſfeciſſe ſi vnꝰ ꝓmittit creditoriſolue ꝓ debitorē etiā d̓ volūtate creditoris. ſꝫ vterqꝫ ē obligatus niſi exp̄ſſeagat̉ ut nouet̉ obligatio de pore debitore ī ꝓmiſſorē. C. d̓ noua. l. fi. Et iſtaabſolutio dꝫ ꝓcedē de mera volūtatecreditorꝭ. Al̓ nō valet. ut sͣ. reſtitutiopͦ. §. pſt. cū additiōe. Et iō in. c. qͣꝫqͣꝫ.de vſurꝭ. liº 6º. dn̄s Be. de ancha. dicitẜm Dy. ꝙ ad hͦ ꝙ ꝓſit abſolutio ſeu remiſſio reꝗͥrit̉ ꝙ pecūia ſit parata reſtitutioni .i. ꝙ debitor ſit paratꝰ ſatiſface̓ẜm ꝙ obligat̉ ⁊ creditor ex mera volūtate remittat. Et ſi veracit̓ creditor exlibera volūtate remittit valet abſolutio. lꝫ etiā debitor nō habuerit debitādiſpoſitionē ad reſtituēdū. ꝗa ī trāſlatiōe dn̄ij reꝝ ſeu circa ip̄as res attēdit̉plꝰ volūtas dn̄i eaꝝ qͣꝫ alteriꝰ. ī Inſti.de fur. §. placuit. vbi dr̄ ꝙ accipiēs realienā. licꝫ putaueīt dn̄m nō ꝑmiſſuꝝſi tn̄ ꝑmittat. furtū nō ꝯmittit. nec adreſtitutionē tenet̉. nec dn̄s pōt petereobſtāte ſibi ſua volūtate. ff. de fur. l.int̓ oēs. §. pl̓t. ſꝫ tn̄ debitor tenetur depctō ꝓpt̓ malā intētionē. ut etiā pōtcolligis. reſtitutio pͦ. §. pl̓t.¶ Sꝫ hūꝗd ꝯſiliū etiā vl̓e pōt remitte̓qd̓ debet̉ ſingulari ꝑſone ꝯeiꝰ volūta℟º ẜm Inno. ī. c. nr̄a. exͣ de īiurꝭ. ꝙſic ſi debet̉ iure ciuili tm̄. ut ex ſtatutoul̓ alio hꝰ mōi. Secꝰ ſi debet̉ iure naͣli.qd̓ pōt ītelligi niſi ex cā. Ex cā enī iusciuile pōt ꝯius naͣle. ut noͣt idē Inno.ī. c. qͥ ī eccl̓iaꝝ. exͣ de ꝯſti. ⁊ glo. ī. l. fi.C. ſi ꝯius ul̓ vti. pub. vbi etiam tenetꝙ publica vtilitas ſit licita cā ut tollatur qd̓ alteri debet̉ etiā iure naͣli. de qͦetiā s. reſtitutō 7º. §. 9º. v̓. Sꝫ ut meliꝰEt faciūt ad multa ⁊ maxīe in reſtitutiōe dānoꝝ datoꝝ in bellis ciuilibꝰ ul̓int̓ terrā ⁊ terrā inuicē. Vtꝝ coītatesſuꝑ his valeāt diſpone̓ ⁊ remitte̓. Etvr̄ ꝙ ſic ſi publica ſuadet vrilitas. puta ne careret cōmodo padꝭ. Ierūtnocāu talis remiſſio fieret ex malitia uelptinacia aduerſariorū ꝗa nolūt danareſarcire nec iuri ſtare ſꝫ potiꝰ bellare.nō ꝓdeſſet ī ꝯſcīa illaꝫ extorquētibusut ⁊ ꝓxīe tactū ē. In̄ tutiꝰ vr̄ ⁊ ordīatius ⁊ magne vtilitatis ꝙ vniuerſitasvtriuſqꝫ ſexus ꝑ p̄ſidētes ſolēnit̓ duocet̉ ad p̄dicatiōeꝫ ul̓ alio ꝯgruo loco ⁊tpe ⁊ ꝯpetēti t̓mino ⁊ vnꝰ ꝓponat ſi ꝑſone dicte vniuerſitatꝭ inuice ſeu ꝑſonis alteriꝰ vniuerſitatꝭ cū ꝗbꝰ bellū habuerūt ſeu diſcordiaꝫ. ſpete ⁊ libe̓ remittunt oēm īiuria dānū ⁊ int̓eſſe. ⁊oē illud in qͦ ī p̄tetitū uſqꝫ ad pn̄s ſibiobligarēt̉ p̄terqͣꝫ occaſiōe ꝯͣctus ul̓ qͣi.ſeu relictoꝝ in vltīa volūtate. cū quada tn̄ rōnabili ⁊ pia modificatione videlicꝫ ꝙ īcerta plene remittāt̉. ita tn̄ q̄debitores qͥbꝰ fit remiſſio iuxͣ ꝯmodaeoꝝ facultatē ẜm ꝯſcīas eoꝝ de dictꝭ īcertꝭ erogēt in pias cās. Certa v̓o vſqꝫad aliqua p̄ua quātitatē ſil̓r remittāt̉Illa v̓o q̄ ſūt maiorꝭ quātitatꝭ īpotētibus remittant̉ qͦuſqꝫ cōmode poterūtreſtitue̓. ita tn̄ ꝙ creditores nō ſint ineqͣli ul̓ maiori īdigētia qͣꝫ ip̄i debitoreſCeteri voqui p̄n̄t cōmode reſtitue̓ teſtituant. Et ſi ꝗdeꝫ ad p̄dicta oēs expreſſe conſentiant bene eſt. Si vero