actio nō dat̉. Ergo multo magꝭ qn̄ interuenit metus qualiſcūqꝫ. ꝗa metusmagꝭ ꝯtrariat̉ volūtati dantꝭ. ⁊ demoſtrat maiore turpitudinē ⁊ delictū inaccipiēte. Vn̄ qͥncūqꝫ non adeſt oīo libera volūtas dn̄i rerū ſeu creditorꝭ. rēaccipiēs ſeu debitū non ſoluens. ſemꝑremanet obligatꝰ ad reſtitutioneꝫ. ut⁊ patꝫ sͣ. reſtitutio pͦ. §. pl̓t. cū addition. Ad ꝯtrariū pōt dici ꝙ aut ꝯditiometuentꝭ non ſit deterior. ⁊ ſi non adeſt iuſtus metꝰ ei non ſubuenit̉. exͣ dehis que vi. c. pl̓t. vbi dicit̉ d̓ religioſisquibuſdā ꝗ iurauerūt trāſire ad artiorē religionē nō ꝑ iuſtū metū. licꝫ aliquātulū circūuenti fuerīt. ꝗbus nonſubuenit̉. ꝗa eoꝝ cōditio non fit deterior. Et hanc rōnem ſentit ibi glo. Siaūt metuentꝭ cōditio fieret deterior.tūc ſi habet̉ reſpectꝰ ad p̄ſūptiōeꝫ. etiāveꝝ eſt ꝙ ei nō ſubuenit̉ Nam cū nemo p̄ſumat̉ facile iactare ſuū. ff. de ꝓba. l. cū indebito. p̄ſumit̉ ꝙ qn̄ nō int̓uenit iuſtus metus. potiꝰ ſponte qͣꝫ coacte dederit. Et iſto caſu loquūt̉ iuraque reꝗͥrūt metū qui caderet in ꝯſtantem. Si v̓o loquamur d̓ voluntatꝭ veritate. puta ꝗa ꝯſtat de volūtate ꝯͣriadantꝭ. tūc oīo quocūqꝫ metu ductꝰ fuerit recipiens ad reſtitutioneꝫ tenet̉.ut ſatꝭ colligit̉ ex p̄dictis Et ſi affueitmetus ꝗ caderet in ꝯſtantē. nō ſoluꝫtenet̉ recipiēs reſtitue̓. ſꝫ etiaꝫ quicūqꝫalius ad que dicta res ꝑuenerit quocūqꝫ titulo etiaꝫ oneroſo. ꝗa hec actioin re ſcripta ē ⁊ trāſit reſ affecta. ff. qd̓me. cā. l. metū. §. cū aūt. Iteꝫ in hͦ caumetus dꝫ iudicari ẜm ꝯditionē ꝑſonevnde alit̓ iudicat̉ in muliere qͣꝫ ī viro.ut notat glo. ī. c. cū locū. exͣ d̓ ſpon. ⁊ ꝑꝯn̄s alit̓ in hoīe duro ⁊ forti. ⁊ alit̓ infragili ⁊ molli. ut ī ſū. liº 4º. ti. xi. q. 3.xii¶ Quaſi cōpulſiua vis eſt qn̄ nullusinteruenit metus. ſed ꝯtra voluntatēdantis aliquid extorquet̉. puta ob reuerentiā. ut ſi patronꝰ petit aliꝗd a liberto. qd̓ libertꝰ ꝯcedit non volūtatemera ſed ob reuerentiā exquo nō audet negare. Nam patronꝰ tūc teneturad reſtitutione. dicta. l. i. §. que onerande. ad fi. ff. quaꝝ reꝝ actio nō dat̉.vbi etiam dicit glo. ideꝫ eſſe in vxore⁊ marito. ⁊ ꝙ vxor pōt reuocare venditione factam ob reuerentiā mariti.uel etiā renūciationē iuris ypothece.Et idē dicit in clerico ꝗ renuciauit pbende ob reuerētiā ep̄i ut ip̄am renūciatione poſſit reuocare Ide putaremin dn̄o ſeu rectore uel officialibꝰ ⁊ ſubditis. ⁊ idē in ſimilibꝰ. Et ſic quocūqꝫmodo poſſumꝰ comp̄hende̓ nō eſſe demeta volūtate cōcedentꝭ ad nos deuenire qd̓ al̓ nobis non debet̉. iniuſte tenemꝰ ⁊ ad reſtitutione obligamur. utſatis ex p̄dictis colligi poteſt.¶ Sed quid ſi quis cōcedit de ſuo alicui ob ſolam importunitatē petentꝭ ⁊non ob reuerentiā uel aliam cauſam?℟º. Iidet̉ ꝙ ⁊ iſto cāu teneat̉ recipiēsad reſtitutionē cū nō habeat ex meravolūtate cōcedentꝭ. In contrariū facitquia aliud eſt in ꝯcedendo nō haberemerā voluntatē ⁊ aliud ꝙ ex pꝰ factoefficiatur volēs qui ī pͥncipio fuit nolens. ſicut Lucꝭ. xiº. legit̉ de amico quiab alio amico habuit panes ꝓpter importunitateꝫ petendi. qui non potuithabere in pͥma petitiōe. Poteſt tn̄ diſtīgui ꝙ ſi donas ex poſt facto efficiatur mere volūtatis. donatio fit iuſta.quia vult cū donat. quod ſatis eſt. 8ꝫſi nec tēpore dationis eſt mere volūtatis. ſed ideo dat ut tollat a ſe inꝗetudinem īportune petentꝭ. recipiens tenet̉