videret̉ curandū ꝙ tes mittenda eſſetmodici valorꝭ. Nā dānū paſſo etiā minimū dānū reſtaurādū ē. ff. de dam.infec. l. ſi ꝓpͥetariꝰ. Nec obſtat qḋ dr̄ īl. ſcio. ff. d̓ mino. videlꝫ ꝙ lex nō curatde mīmis. ꝗa ibi loꝗt̉ qn̄ venit̉ ꝑ iusſpāle reſtōnis in integrū ꝯͣ ius coe. ul̓qn̄ ꝑ illa mīma piudicaret̉ maioribuseiuſdē ꝑſone. Nō tn̄ putarē ꝙ res itaſcrupuloſe ſit accipienda ut debeat expēdi valde excedes p̄ciū ꝓ remittēdare valde p̄ua. ff. d̓ excu. tu. l. ſꝫ hec. vbidr̄. Sꝫ hͨ nimiū ſcrupuloſa ſūt nec admittēda. Nūqͣꝫ .n. ſcrupuloſitates magne ſūt admittende ut ibi dr̄. adeo ꝙnec larga nec ſcrupuloſa int̓ptatio habeat̉. ꝗa nō dꝫ creditor velle magnuꝫdebitorꝭ diſpediū ꝓ parua ſua vtilitate. ut dictū ē s. reſtitutio pͦ. in pͥn. inadditiōe. Et ẜm hͦ pōt ītelligi qd̓ sͣ. dicut theologi debe̓ ꝯſiderari quātitaterei ⁊ diſtantiā itinerꝭ. Sꝑ tn̄ puto ꝙqs diſtribuerit alienū pauꝑibꝰ. ſi appareat dn̄s ꝯgruo loco ⁊ tꝑe debeat ipſi reſtitui. ⁊ hͦ qn̄ debitor nō adhibuitdebitā diligētiā ad īueniēdū dn̄m reiſeu creditorē. Al̓ noͣ. ꝗa bona fides nōpatit̉ ut ſemel exactū iteꝝ exigat̉. exͣ d̓re. iurꝭ. bona fideſ. liº 6º. Et ſine culparegularit̓ nō ē ꝗs puniēdꝰ. ut ī. c. ſineculpa. de re. iurꝭ. li 6º. Ideo ꝯͣ quoſdāq̄ rapta erogauerūt ex culpa pauꝑibꝰor ex de hoīci. ſicut dignū. §. eos. Nōenī aliena cū ip̄a potuiſſent eis quorūfuerūt reſtitue debuerūt pauꝑibꝰ erogare. Sꝫ ſi in trāſlatīōe rei reſtituēdenō int̓ueniat culpa debitorꝭ. tūc aut n̄int̓uenit factū creditorꝭ. aut ſic. pͦ caſuſi res ꝯcernit ꝯmoditatē creditorꝭ. puta depoſuit ꝗs apud aliquē res ſuas. hͦcau non tenet̉ debitor illas remittereniſi ſumptibꝰ creditorꝭ. ff. depoſi. l. ſiin aſia. Sꝫ ſi res ꝯcernit cōmoditateꝫdebitorꝭ. puta ꝗa res eſt ſibi cōmodata debꝫ ſuis ſūptibꝰ remitte̓. ut q̄ ſentitcōmodū ſentiat ⁊ onus. ut noͣt glo. indcā. l. ſi in aſia. Sꝫ ſi res ꝯcernit cōmoditatē vtriuſqꝫ ut in locatiōe. puto ꝙſūptibꝰ vtriuſqꝫ debꝫ remitti. ꝗa quodobtinet de toto q̄ ad totū idē de ꝑte qͦad ꝑtem. ff. d̓ rei ven. l. q̄ de tota. Et ſiintuenit factum creditorꝭ. qͥa forte ſetrāſtulit ad aliū locū. vr̄ ꝙ res debeatmitti ſūptibꝰ ip̄iꝰ creditoris. ar. l. ꝙ niſi. §. fi. ff. de oꝑ. liber. vbi dr̄ ꝙ libertꝰꝗ eſt in ꝓuīcia tenetur ire Romā ad p̄ſtandas oꝑas patrono ſi ibi morat̉ utbonus patfamil̓. Nō aūt ſi ceꝑit vagari ꝑ mūdū. Et interi dū vadit̉ Romādies oꝑaꝝ pereunt prono. Et ſic vr̄ ꝙſūptū ſuo portent̉ ſibi oꝑe. Et in iſtisſūptibꝰ nō ꝯputant̉ ſūptus ciboꝝ apportantꝭ ſꝫ alij. niſi forte apportās ſi nōimpediret̉ in portādo lucraret̉ ſibi ſūptus. ut ꝓbat̉ in dcō. §. quo aūt. ⁊ inl. ſed ſi hereditas. ff. ad exhibe. Et heclocum hn̄t qn̄ debitor fuit bone fideipoſſeſſor. ꝗͥ qn̄ tenet̉ remitte̓ rem vr̄ ꝙdebeat face ſūptus ſaltē vſqꝫ ad locumvbi pͥus habitabat creditor. ꝗa in eonō grauat̉ ſꝫ exinde nō ꝓpt̓ cam ꝓxīedictam. Si v̓o ſit male fidei poſſeſſor.tūc ⁊ ip̄e tenet̉ rem vſqꝫ ad locū vndehabuit reportare. Exinde v̓o ſi int̓eſtcreditoris potiꝰ apportaſſe illas ſil̓ cuꝫalijs rebꝰ ſuis uſqꝫ ad locū ad quē trāſtulit domiciliū. tenet̉ debitor ad illudint̓eſſe exqͣ eū danificauit ī illo. Et ioforte tantū erit int̓eſſe ꝙ oportebit ipſū rē remitte̓ ſūptibꝰ ſuis uel portare.Sꝫ ſi creditorꝭ nō int̓eſt. nō tenet̉ vltēriꝰ portare qͣꝫ ad locū vbi rē accepit.niſi ſūptibꝰ creditorꝭ ut p̄tactū eſt. Siv̓o creditor n̄ ſolū receſſit a loco ſꝫ etiā5 3