Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

liberatꝰ a patria ptāte. nec mulieri indote niſi ſoluto mr̄imōio ul̓ viro vergente ad inopiā. nec creditori niſi exiſtēte debiti petēdi ꝯditiōe uel adueniente die. Probant̉. C. ānali excep.l. i.. §. fi. 7. C. de iure do. l. in rebꝰ. §.oīs. 7. C. de p̄ſcrip. 30. uel. 40. an. l. cuꝫnotiſſimi. §. illud aūt. Ex quo notaſi credidi tibi centū uſqꝫ ad decē ānos incipit currere p̄ſcriptio ꝯͣ me niſipꝰ illos decē annos. A. Hoc habet̉ īdicto. §. illud. Et idē qd̓ in. §. notat̉ in ſū. eo. ti. q. 129. ẜm Ray. BReſumptiotriplicit̓ dicit̉. Primo circa aliū ẜm iuriſte coīter ſumūt quā⁊6off. diffinit ſic. Preſūptio ē alicuius facti dubij qn̄qꝫ plena qn̄qꝫ ſemiplena ꝓbatio. Et de hac hēs. coīcare§. 18º. incipit. Vtꝝ corpꝰ xp̄i debeatdari ſuſpectis.. clericꝰ. §. fi. et.mr̄imoniū. §.. exͣ eo. totū. AEt quale pctm̄ poſſit circa occurre̓.patꝭ Nico. de lira ſuꝑ.. Math̓. vbidīc. Sciēdū aliꝗs pōt p̄ſume̓ ſeu iudicare malū de ꝓxīo multiplicit̓. Ino ex euidētia facti. ut aliꝗs iudicat aliquē hoīcidā ꝗa vidit int̓ficehoīem. Et nullū eſt pctm̄. Alioex ſignis euidētibꝰ. ut ſi aliꝗs iudicatfornicatoreꝫ aliquē q̇a vidit̉ nudū nuda. ſolū ſola. Et ſimilit̓ nul eſt pctm̄. ex ſignis leuibꝰ. Etin iudicio ē triplex gradꝰ. Primꝰ ēqn̄ ex leuibꝰ ſignis aliꝗs incipit dubitate de bonitate fratrꝭ. Et ē pctm̄ veniale ꝗa ꝓcedit ex hūania infirmitate. hoc vocat̉ iudiciū .s. ꝓpͥe ſꝫ ſuſpitio. 2ꝰ gradus ē qn̄ ex talibꝰ ſignis firmiter tenet in aīo frater ſit malus.tt ꝓpͥe dicit̉ iudiciū. ꝗa iudiciū importat ſnīam. Et eſt pctm̄ mortale ſimalū qd̓ iudicat de fratre ex leuibꝰ ſignis ſit genere pctī mortalis. Pctm̄enī mortale ē qd̓ ꝯͣriat̉ caritati. aūtaliꝗs p̄dicto iudicet frēmē ꝯͣ caritate fraternā. 3ꝰ gradꝰ eſt qn̄ ex leuibꝰſignis ſoluꝫ p̄dicto iudicat ſedetiā ꝓcedit ad punitionē fratrꝭ ſic facto. Et eſt grauiꝰ ꝗa ſolū eſt ꝯͣcaritatē ſꝫ etiā ꝯiuſticie eqͥtatē. Et de talibꝰ intelligit̉ illud v̓bū. Nolite iudi.care ⁊cͣ. B. dicit̉ p̄ſūptio circaſeip̄m .s. qn̄ aliꝗs vltra rōne de ſeipſop̄ſumit. De qua ꝗdē Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.130. dīc opponit̉ magnanimitati ẜmexceſſū. etiā pꝫ ph̓m ethicoꝝ.vbi dīc p̄ſūptuoſi ꝓpt̓ exteīorē fortunā fiūt deſpectores īiuriatores aliorū. Et tal̓ p̄ſūptio ut ibidē dīc Tho.ſine dubio pctm̄ ē qͣi ꝯͣ naͣlem ordinēexiſtēs .s. ut ꝗs aſſumat ad agendū ea p̄ferunt̉ ſue v̓tuti. qd̓ ꝑtinet adnem p̄ſumptiōis ſicut ip̄m nomē manifeſtat. Huic p̄ſūptiōi ẜm defectuꝫpponit̉ puſillanimitas. de qua habet̉i. puſillanimitas. et int̓ vitiā mediav̓tus eſt magnanimitas modo dicit̉preſūptio circa deum .s. inordīata dedeo ſpes. De qua Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 21dīc ſic. Sicut falſū eſt deꝰ penitētibꝰ indulgeat uel peccātes ad pnīaꝫ ꝯuertat. ita falſū ē in pctō ꝑſeuerātibꝰ veniam ꝯcedat a bono opeceſſantibꝰ gloriā largiat̉. Cui extimationi ꝯformit̉ ſe habꝫ p̄ſumptiōis motus ideo ē pctm̄ minꝰ tn̄ qͣꝫ deſpatioquāto magꝭ ꝓpriū ē deo miſereri ꝑcere qͣꝫ punire. Et p̄ſūptio opponiturv̓tuti ſpei vitio deſꝑatiōis. de qua.deſperatio.Quere. paNMAS. triarcha.3 3