B. Que ꝗdeꝫ ꝗa nō ad caſus ſꝫ ad ꝑſuaſiōes ꝑtinēt p̄dicatoribꝰ derelinq̄¶ Que ſit pnīa falſa? ℟º. Falſa dicit̉cum ſpretis pluribꝰ de vno ſolo pnīaagit̉. aut cum ſic agit̉ de vno ut nō diſcedatur ab alio. Vnde ⁊ ſcriptum eſt.Qui totā legē obſeruauerit offendataut in vno factꝰ eſt oīuꝫ reus. Iad. 2º.s. qͣꝫtū ad vitā eternā. Sicut enī ſi peccatis oībꝰ eſſet inuolutus. ita ſi in vnotm̄ maneat eterne vite ianuā nō ītrabit. Habent̉ hͨ de pe. diſ. 5. c. fi.o ſiue v̓berarevtꝝ liceat. ℟º ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 65. Nocumentū alicui inferrenō licet niſi ꝑ modū pene ꝓpt̓ malitiāNullus aūt iuſte punit aliquē niſi ſiteius iuriſdictiōi ſubiectꝰ. ⁊ ideo v̓berare aliquē non licet niſi habenti poteſtatē aliquam ſuꝑ illū. Et quia filiusſubdit̉ poteſtati patrꝭ ⁊ ſeruꝰ ptati domini. licite pōt pater v̓berare filium ⁊dn̄s ſeruū cauſa correctiōis ⁊ diſcipline. A. Idē in ſū. li 3º. ti. io. q. 2. Iſtaaūt correctio ⁊ ꝑ̄cuſſio debꝫ eſſe moderata. exͣ de ſen. exco. cū volūtate. §. fi.⁊ sͣ. correctio pͦ. in pͥnº. Itē ep̄ūs nullūdebꝫ ſuis manibꝰ vberare. 86. diſ. nōliceat. B. Eādē qōnē ꝑtractat Ray.⁊ qͣi eodē modo determiat dicens ſic.Ꝙ ꝑcuſſio ſiue verberatio fit aliqn̄ exmalitia uel odio. Et hͨ eſt pctm̄ mortale. ⁊ in clerico inducit depoſitionē. 45.diſ. c. pͦ. et. c. ep̄m. Qn̄qꝫ v̓o fit ex caritate ut cauſa correctiōis. Et hͨ in oībꝰhn̄tibꝰ ptātē ē licita in ſuos ſubditos35. diſ. an̄ oīa. 45. diſ. cum btūs. Ep̄stri neminē debꝫ ſuis manibꝰ v̓berare.β6. diſ. non liceat. ſꝫ pōt ꝑ aliū. §. q. §.illi qui. Et ſi v̓berandꝰ ē clericus nondebꝫ eū v̓berare ꝑ laicū. Al̓ tā ep̄us qͣꝫv̓berās incide̓t in excoīcationeꝫ. exͣ deſen. exco. vniuerſitatꝭ. ut dictuꝫ eſt sͣ.excoīcatio 2º. §. 2º. niſi clericꝰ eſſet incorrigibil̓. ut ibi dicit̉. A. Idē in ſū.eo. ti. q. i. G¶ Qua de cā clericꝰ corrigendꝰ poſſitverberari? ℟º ẜm Ray. Pueri in mīoribꝰ ordinibꝰ etiaꝫ ꝓ minoribꝰ culpislicite v̓berant̉. maiores v̓berari nō debent niſi ꝓ maioribꝰ crimībꝰ. diſ. 43.cū btūs. Porro regulares ẜm regulasſuas ſubnciunt̉ v̓beribꝰ etiaꝫ ꝓ leuibꝰculpis. ar. extra de appella. rephenſibilis. in fi. exͣ de ſymo. ꝑ tuas. ex de accu.qualit̓. in fi. Sed nō uſqꝫ ad ſanguinēut sͣ. diſciplina. De maͣ ꝑcutientiū cleiii pi. b jricos ſatꝭ habet̉ sͣ. excōicatio 2º. Quōꝑcutienti vnā maxillā p̄benda ſit altera sͣ. patiētia. §. fi.Gregrinus p̄coīter. Ad quē ꝑtinet deſenſioegrinoꝝ: ℟º ẜm Ray. Omnes ꝑegrini defendi debent ab eccl̓ia. ⁊ quicūqꝫeos in rebus ul̓ ꝑſonis offenderit niſiadmonitꝰ ſatiſfecerit excōīcet̉. 24. q.z. ſi quis romipetas. ⁊ duobꝰ. c. ſe. exͣ d̓treū. ⁊ pace. innouamꝰ. exͣ de pegrinātibꝰ. ꝯquerēte. A. Idē in ſū. liº pͥ. ti.8. q. 87. Geuli j ii¶ Quid de rebꝰ ꝑegrinorū qui moriſmn hiſuala.unt̉ in via? ℟º ẜm Hoſti. Quicūqꝫ accepit peccat mortalit̓ niſi ea intētioneaccipiat ut reſtituat heredi. nec excuſatur aliꝗs ſtatuto. ꝯſuetudine. uel p̄cepto. ſicut de naufragis dictum eſt s.naufragus. A. Idem in ſū. liº. 2º. ti.9. q. 27. BEregrinꝰ 2qͣꝫtū ad clericos. Qui dicunt̉cleīci ꝑegrini? ℟º ẜm Ray. Peregrini
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten