tꝑali vnꝰ qn̄qꝫ punit̉ ꝓ pctō alteriustriplici rōne. Primo ꝗde ꝗa vnꝰ hō tēporalit̓ eſt res alteriꝰ. ⁊ ita in pena eiꝰetiā ipſe punit̉. ſicut filij ſūt ẜm corpꝰquedā res pr̄is ⁊ ſerui q̄dā res dn̄oꝝ.2º mō inqͣꝫtū pctm̄ vniꝰ deriuat̉ ad alterū ⁊ hͦ ul̓ pimitationē. ſicut filij imitant̉ pctā parentū ⁊ ſerui pctā dn̄oꝝut audaciꝰ peccēt. Vel ꝑ modū meritiſicut pctā ſubditoꝝ merent̉ peccatorēp̄latū. ẜm illud Iob. 34. Qui regnarefacit hoīeꝫ ypocritā ꝓpt̓ pctā ppl̓i. ſiueetiā ꝑ aliquē ꝯſenſū ſiue diſſimulatione. Sic enī interdū boni ſil̓ puniūt̉ cūmalis. ꝗa eoꝝ pctā nō redarguer̄t. utAugꝰ. dīc pͦ de ciui. dei. 3º ad ꝯmēdandam vnitatē hūane ſocietatꝭ ex qͣ vnꝰhō dꝫ ꝓ alio ſollicitꝰ eē ne peccet. ⁊ addeteſtationeꝫ pctī dū. s. pena vniꝰ redūdat in oēs qͣi oēs ſint vnū corpus.ut Augꝰ. dīc de pctō Achor. A Ideꝫin ſū. eo. ti. q. 8. Gª. Ex p̄dictis paterqͣre ꝑuuli ſodomoꝝ puniti ſūt. A. utpꝫ Gen̄. 19. B. tū ꝗa erāt res parentū ⁊ in eis pentes puniebāt̉. tu etiamꝗa hͦ ī eoꝝ bonū ceſſit ne ſi reſeruarēt̉eēnt imitatores paterne malitie ⁊ ſicgrauiores penas mererent̉. A. Idē īſū. eo. ti. q. 9. Et addit̉ ꝙ ſimil̓r in deteſtationē pctī ⁊ in pūitionē hoīuꝫ occiſa ſūt qn̄qꝫ ⁊ iuſſa int̓fici aīalia eorū.ut pꝫ pͥRegꝭ. 13º. ⁊ .i. ſubdit̉ ẜm Ray.Ex p̄dictis patēt cauſe qͣre dn̄s aliqn̄ſine culpa puniuit ⁊ punit creaturasaliqͣs tā rōnales qͣꝫ irrōnales ut in talibus q̄ tibi dubia fuerīt. ꝗa iudicia deiabyſſꝰ multa. Dic cū apl̓o. O altitudodiuitiaꝝ ſapiētie ⁊ ſcīe dei ⁊cͣ. Ro. xi.Itē cū Augͦ. Si rōne ꝓfunditatē iudicij dei penetrare n̄ poſſumꝰ. māifeſtiſ.ſime tn̄ ſcimꝰ veꝝ eē qd̓ dixit ⁊ iuſtūeē qd̓ fecit ⁊cͣ. G. Ꝙ pena excoīcatiōisnō poſſit puniri vnꝰ ꝓ alio habes sͣ. excoīcatio pͦ. §. 8º. in fi. Sꝫ int̓dictū qn̄qꝫpōt poni ꝓpt̓ pctm̄ ſoliꝰ dn̄i. ut sͣ. int̓dictū pͦ. §. 3º.¶ Utꝝ poſtqͣꝫ ꝗs eſt ſemel punitus ꝓaliquo crimīe debeat ei alia pena infligi. ℟º ẜm Ray. Non. ꝗa deus nō iudicabit bis in idipſū. Naū. 2º. Et nemodꝫ duplici ꝯtritione cōteri. exͣ de iudi.at ſi. Multotiēs tn̄ ꝓ eadem culpa imponit̉ multiplex pena ſil̓ in eodē iudicio. Nā ⁊ tūc oēs ille pene accipiunt̉ ꝓvna qn̄ aliqͣ ꝑ ſe ſufficiēs non fuiſſet.Sed in diuerſis iudicijs nō licet bis īidip̄m iudicare ut dictū ē niſi forſitācreſceret ꝯtuacia. exͣ ut lite nō conteſ.qm̄ frequēter. in fi. A. Immo ī diuerIiſimra pneūſis ⁊ in eodē iudicio īponunt̉ interdūiniſtpmateiiuxinti. exijplures pene qn̄ eſt delictū graue. ſicutpatꝫ in blaſfemia dei uel ſcoꝝ pro quad̓ iure canōico īponit̉ pena ꝑſonalis ⁊pecuniaria in foro iudiciali ⁊ pnīali.exͣ de maledi. ſtatuimꝰ. ⁊ de iure ciuili vltimū ſuppliciū. in Auten. ut nonluxu. ꝯͣ naͣm. coll̓. 6. Et oēs pene pn̄timponi. ut dīc dn̄s An. d̓ bu. in dictoc. ſtatuimꝰ. Et hic fuit ſenſus Ray. utpꝫ in ſū. eo. ti. q. xi. B¶ Quis ordo in penis tenendus ſit?℟. Si procedit̉ ꝯͣ aliquē ꝓ crimine etcrime eſt tale qd̓ inducat ſuſpēſioneꝫdebet ſuſpēdi. uel ſi inducit depoſitionē debet deponi. Et tūc ꝗdē ſi corrigiſe. j. Nibilis apparuerit nō procedit̉ ampliusniſi in falſario lr̄aꝝ apl̓ice ſedis. ꝗa illeipſo iure excoīcatꝰ eſt. ⁊ dꝫ deponi ettradi iudici ſeculari. ut dictū eſt sͣ. excoīcatio 3º. §. pͥ. A. Si v̓o depoſitꝰ ſitincorrigibilis debꝫ pͦ excoīcari mīori.deinde excoīcatiōe maiori exīde tradicurie ſeculari ut deputet̉ in exiliū uelaliā penā. ut in. c. cū nō ab hoīe. d̓ qͦ. jͣ.