Quedaꝫ ex volūtate cui ſi conſentiat̉incidit homo in mortale. Et de talibꝰtenet̉ hō penitē nō ſimpl̓r ſꝫ in caſu .s.ꝓloco ⁊ tꝑe qn̄ recogitat ea ne ſi ꝯſentiat cadat. Quedā ſut venialia q̄ ꝑ ſuimultiplicationē auget libidineꝫ ſicutea in qͣ eſt ꝯſenſus ſꝫ deordinatio ī deūEt de talibꝰ dico ꝙ tenet̉ hō penite̓ nemultiplicēt̓ ⁊ hō ꝑiculo ⁊ diſcrimī cōmittat ſe. hͨ ille. Aduertēdū ꝙ qn̄ ī aliquo cāu doc. vidēt̉ dicē ꝙ d̓ aliqͣ vēialinō teneamur penite̓. videt̉ ītelligēdūniſi eiꝰ pnīa omittat̉ ex cōtēptū. ut sͣ.dīc Tho. Et videt̉ fieri ex cōtēptū qn̄ſaltē in gne̓ nō vult ꝗͣs dolere d̓ oī deioffenſa et forte de maioribꝰ venialibꝰde ꝗbꝰ pōt recordari in ſpe. Tal̓ enī īpenitētia īpedit mortaliū pctōꝝ īdulgetiā etiā in baptiſmo. In̄ Alex. de alesſup2º ſnīaꝝ. diſ. 36. q. io. que incipit.Octauo q̄rit̉. dicit. Cōcedimꝰ ꝙ ī eo ērecipit gr̄am baptiſmalē ſi nō fictꝰ accedit delet̉ oīs culpa tā venial̓ qͣꝫ mortalis. Sꝫ dicimꝰ ꝙ ad hͦ ꝙ fictꝰ nō accedat poſtqͣꝫ adultꝰ ē exigit̉ ꝙ ꝯterat̉ depctīs mortalibꝰ quoꝝ hꝫ memoria. ⁊etiā venialibꝰ ſalteꝫ in gne dolendo ꝙip̄e fecit aut hꝫ aliqd̓ veniale. Si .n. noita facet dicimꝰ ꝙ fictꝰ accede̓t ⁊ nonreciꝑet graꝫ baptiſmalē. Et eadē diſ.q xi. qͣ incipit. Querit poſtea. dic̄ ꝙ dꝫdolē de mortali ⁊ d̓ veīalibꝰ ſaltē ī genere ⁊ etiā forte de maioribꝰ veīalibꝰī ſpāli ſi hēat illoꝝ memoria. ut ſicutmultiplicat̉ pctā multiplicent̉ doloesde illis. hͨ ille. Et ſi hͦ obtinet circa remiſſione pctoꝝ baptiſmalē. fortius ⁊erga ſacr̄m pnīe ꝑ qd̓ difficiliꝰ qͣꝫ ꝑ baptiſma remittūt̉ pcta. ut pꝫ ꝑ Augꝭ. īliº de pnīa ⁊ de pe. diſ. 7. c. nullus. BVtꝝ aūt teneamur ad ꝯfeſſione vēialiū habet̉ sͣ. ꝯfeſſio 2º. §. 7.¶ Vtꝝ pctm̄ vēiale poſſit remitti ſinemortali. ℟º ẜm Tho. in 4. diſ. 16. Remoto pͥori remouet̉ poſteriꝰ nec poſteriꝰ reſtituit̉ niſi pͥori reſtituto. Feruoraūt caritatꝭ cui veīale opponit ē poſterior ip̄a caritate. vn̄ qͣꝫdiu caritas nonreſtituit̉ .s. ꝑ dimiſſioneꝫ pctī mortal̓nec feruor caritatꝭ reꝑari pōt. ī qua reparatiōe ꝯſiſtit veialis pctī dimiſſio.⁊ ſic nō dimittit̉ ei cui mortale nō dimittit̉. Idē Pe. A. Hoc veꝝ qͣꝫtū ē exꝑte feruorꝭ. ſꝫ ꝑ ſolutioneꝫ pene bn̄ remittit̉ veīale ſine mortali. ut nōt Scotus diſ. 1j. qͣrti ſnīaꝝ. BVtꝝ vnū vēiale poſſit dimitti ſinealio. ℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Sic. ꝗa venialia nō hn̄t ꝯnexione ad inuicē ex ꝑteauerſiōīs ſicut mortalia. ꝗa ī eia nullaeſt auerſio a deo. nec etiaꝫ ex ꝑte ꝯuerſionis. ut per ſe patet.¶ Utꝝ veīale poſſit dimitti volūtatemanēte ad illud. ℟º ẜm Tho. ī 4. diſ.16. Nō pōt tolli culpa niſi reordīet̉ volutas q̄ reordīari nō pōt qͣꝫdiu ī ip̄a deordīatiōe manet. alit̓ eēt duo oppoſita ſil̓. ⁊ iō nullo mō veīale dimitti pōtqͣꝫdiu volūtas ad illud maet. Idē Pe.Atꝝ ad remiſſione venialis reqͥrat̉ꝯlritio. ℟º ẜm Tho. vbi s. Pctm̄ veiale ut dcm̄ ē sͣ. in p̄cedēti. §. nō remittit̉ qͣꝫdiu volūtas manet ī illo. Ip̄m ātrecedē̓ volūtatꝭ ab eo qḋ pͥus volebatē diſplice̓ ei qd̓ voluit ⁊ tal̓ diſplicētiaqn̄ ē gra īformata dr̄ dolor ꝯtritiōis ⁊iō veīale ſine ꝯtritiōe nō dimittit̉. Sꝫſciēdū ꝙ ꝯtritio pōt accipi tripl̓r .s. ul̓habitu. uel actu. ul̓ medio moͣ. Habitu ꝗdē cōtritio nō ſufficit ad pctī venialis dimiſſione. ꝗa tūc ꝗcūqꝫ habe̓thabitū v̓tūtꝭ pnīe cuiꝰ actꝰ ē qͥlibet cōtritio ꝯſecutꝰ eēt pctī veīalis dimiſſione ⁊ ſic ip̄m veīale cū gra eē nō poſſet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten