Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ut in dcā auctoritate Ecd. vinū ⁊ͣ. Etpꝫ exꝑientiā. Exēplū habet̉ Regꝭxi. in Dauid taꝫ ꝑfecto viro ex ſoloviſu Berſabee inductꝰ ē ad adulteriūEt ꝓpt̓ dīc Tho. in dcō arti. 2. circa ornatū mulieꝝ eadē ſūt attēdēdacoīter dcā ſūt circa exteriore cultum.Inſuꝑ quoddā aliud ſpāle .s. mulierꝭ cultꝰ viros ad laſciuia ꝓuocat Et etiā ex ſolo muleres oīo deberentabſtinē ab ornatu aūt illo vti multo moderamīe honeſtate tremorene orto ſcādalo ex eaꝝ occaſione dicat̉illis. De vobis. accidit ſcādalūqn̄ ornatū ẜm veriſil̓em ꝯiecturamextremis nccītatibꝰ pauperū derogat̉Hoc enī caſu detrahit̉ etiā ornatui eccleſiaſtico ita ut etiam ſacra vaſa ꝯminuant̉ expedant̉ in hꝰ moī ncc̄itatesut pꝫ. 86. diſ. cōpatiamur. et. 12. q. 2.aurū. Fortiꝰ detrahi dꝫ ornatui prophano lal̓ de ſe nullā aliā hr̄et illicitatē. Tenet̉ enī ex nccītate ꝗſqꝫ ſubuenire exiſtētibꝰ in talibꝰ īdigetijs de ſup̄fluo nccītatꝭ naͣe licꝫ eēt ſuꝑfluuꝫreſpectu ꝯdecētie. ut ꝓbat̉ in p̄allegatꝭc. vbi dr̄. Ornamēta ꝯdecētia ornatuieccl̓iaſtico debe̓ in hꝰ mōi nccītates expēdi. nōt Ricar. ſuꝑ. 1j. diſ. qͣrti ſen. rōne ꝯſuetudīs. ut ſi ꝗs ꝯſiderata ꝯditiōe ſua excedit ī ornatu metasꝯſuetudīs bonoꝝ int̓ qͦs cōuerſat̉. 41.diſ. c.. tn̄ ꝗs excuſat̉ ſequēdoſuetudinē loci rōnabilē. ꝗͥa illa dici nōͣ pōt ꝯſuetudo bonoꝝ de qua dr̄ īoco. c.. ꝯſuetudo irronabil̓ nonexcuſat. ſꝫ grauat ut in. c. fi. exͣ ꝯſue.Et ſatꝭ dicit̉ irrōnabil̓ ſi int̓ueniat aliqd̓ de p̄fatꝭ incōueniētibꝰ. ut ex p̄dictꝭclare colligi pōt. S rōne defectꝰ cauſe. ut ꝗa ex nullacōnabili ꝗs mouet̉ ad vſu ornatusIfrunmitſed ex ſola ꝯplacētia volūtatꝭ. In enīip̄o videt̉ ordini naͣe ꝯtrariari creatori īiuriari. Vn̄ Boetiꝰ liº. ꝑſa. 5.de cōſolatiōe dīc. Sic rerū verſa ē conditio ut dīnū merito rōnis aīal aliiuntin.ter ſibi ſplendere niſi inaīate ſupellectilis poſſeſſiōe videat̉ alia ſuis ꝗdēcōtēta ſūt. vos aūt deo mēte cōſil̓es arebꝰ infimis excellentꝭ naͣe ornamētacaptatꝭ. nec intelligitꝭ quātaꝫ cōditorivro faciatꝭ iniuriā. Itē ip̄o videt̉ ſeꝗvitia ꝯͣriari virtuti. Inde Gregꝰ. aitomel̓. 24. Sūt nōnulli cultū ſubtiliū p̄cioſarūqꝫ veſtiū putāt pecxx.xxx.ijcatū. ſi videlꝫ culpa eſſet neqͣqͣſermo dei vigilant expͥme̓t diueſIemū bom b.ꝗ̇ torq̄bat̉ apud īferos byſſo purpura indutꝰ fuiſſet. Nemo ꝗppe veſtimēta p̄cipua niſi ob inanē gloriaꝫ queritvidelꝫ ut honorabilio ceterꝭ videat̉Res ip̄a teſtat̉ ꝗa nemo vult ibi p̄cioſis veſtibꝰ indui vbi ab alijs poſſetvideri. Quā culpā poſſumꝰ melius exdiuerſo collige̓. qͥa ſi abiectio vilis veſtimēti v̓tus eēt euāgeliſta vigilāter de Iohāne dice̓t Marci. Eratindutꝰ pilis cameloꝝ. Quo ad ſecūdū pͥncipale videlieꝫQuale pctm̄ ſit in vſu illiciti ornatusDicēduꝫ ſi fiat ītētiōe deliberatapter cōplacētiā libidinoſam ſui ul̓ alteriꝰ. clarū eſt ē pctm̄ mortale coſenſus etiā in ſolā delectatione peccati mortalis ſit mortale. ut. delectatioSi aūt ex qͣdā vanitate uel leuitatepter iactatiā quandā ꝗs vtat̉ ornatu. ſꝑ peccat mortalit̓ ſꝫ qn̄qꝫ venialit̓ẜm oͣho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 169. arti.. Adhorū clariorē intelligētiā dicēdū intali vſu illicito duptr pōt cōtinge peccatū veniale. pͥqn̄ vitiū ē in ſola intētiōe intētio non ē deliberata. nam