ut in dcā auctoritate Ecd. vinū ⁊ͣ. Etpꝫ ꝑ exꝑientiā. Exēplū habet̉ 2º Regꝭxi. in Dauid taꝫ ꝑfecto viro ꝗ ex ſoloviſu Berſabee inductꝰ ē ad adulteriūEt ꝓpt̓ hͦ dīc Tho. in dcō arti. 2. ꝙ circa ornatū mulieꝝ eadē ſūt attēdēda q̄coīter dcā ſūt circa exteriore cultum.Inſuꝑ ⁊ quoddā aliud ſpāle .s. ꝙ mulierꝭ cultꝰ viros ad laſciuia ꝓuocat Etiō etiā ex hͦ ſolo muleres oīo deberentabſtinē ab ornatu aūt illo vti cū multo moderamīe ⁊ honeſtate ⁊ tremorene orto ſcādalo ex eaꝝ occaſione dicat̉illis. De vobis. 2º mō accidit ſcādalūqn̄ ꝑ ornatū ẜm veriſil̓em ꝯiecturamextremis nccītatibꝰ pauperū derogat̉Hoc enī caſu detrahit̉ etiā ornatui eccleſiaſtico ita ut etiam ſacra vaſa ꝯminuant̉ ⁊ expedant̉ in hꝰ moī ncc̄itatesut pꝫ. 86. diſ. cōpatiamur. et. 12. q. 2.aurū. Fortiꝰ gͦ detrahi dꝫ ornatui prophano lal̓ de ſe nullā aliā hr̄et illicitatē. Tenet̉ enī ex nccītate ꝗſqꝫ ſubuenire exiſtētibꝰ in talibꝰ īdigetijs de ſup̄fluo nccītatꝭ naͣe licꝫ nō eēt ſuꝑfluuꝫreſpectu ꝯdecētie. ut ꝓbat̉ in p̄allegatꝭc. vbi dr̄. Ornamēta ꝯdecētia ornatuieccl̓iaſtico debe̓ in hꝰ mōi nccītates expēdi. ⁊ nōt Ricar. ſuꝑ. 1j. diſ. qͣrti ſen.¶ 7º rōne ꝯſuetudīs. ut ſi ꝗs ꝯſiderata ꝯditiōe ſua excedit ī ornatu metasꝯſuetudīs bonoꝝ int̓ qͦs cōuerſat̉. 41.diſ. c. pͦ. Nō tn̄ ꝗs excuſat̉ ſequēdo cōſuetudinē loci nō rōnabilē. ꝗͥa illa dici nōͣ pōt ꝯſuetudo bonoꝝ de qua dr̄ īoco. c. pͥ. Nā ꝯſuetudo irronabil̓ nonexcuſat. ſꝫ grauat ut in. c. fi. exͣ d̓ ꝯſue.Et ſatꝭ dicit̉ irrōnabil̓ ſi int̓ueniat aliqd̓ de p̄fatꝭ incōueniētibꝰ. ut ex p̄dictꝭclare colligi pōt.¶ S rōne defectꝰ cauſe. ut ꝗa ex nullacōnabili cā ꝗs mouet̉ ad vſu ornatusIfrunmitſed ex ſola ꝯplacētia volūtatꝭ. In hͦ enīip̄o videt̉ ⁊ ordini naͣe ꝯtrariari ⁊ creatori īiuriari. Vn̄ Boetiꝰ liº 2º. ꝑſa. 5.de cōſolatiōe dīc. Sic rerū verſa ē conditio ut dīnū merito rōnis aīal nō aliiuntin.ter ſibi ſplendere niſi inaīate ſupellectilis poſſeſſiōe videat̉ ⁊ alia ſuis ꝗdēcōtēta ſūt. vos aūt deo mēte cōſil̓es arebꝰ infimis excellentꝭ naͣe ornamētacaptatꝭ. nec intelligitꝭ quātaꝫ cōditorivro faciatꝭ iniuriā. Itē hͦ ip̄o videt̉ ſeꝗvitia ⁊ ꝯͣriari virtuti. Inde Gregꝰ. aitomel̓. 24. Sūt nōnulli ꝗ cultū ſubtiliū p̄cioſarūqꝫ veſtiū putāt nō eē pecxx.xxx.ijcatū. Ꝙ ſi videlꝫ culpa nō eſſet neqͣqͣſermo dei tā vigilant expͥme̓t ꝙ diueſIemū bom b.ꝗ̇ torq̄bat̉ apud īferos byſſo ⁊ purpura indutꝰ fuiſſet. Nemo ꝗppe veſtimēta p̄cipua niſi ob inanē gloriaꝫ queritvidelꝫ ut honorabilio ceterꝭ eē videat̉Res ip̄a teſtat̉ ꝗa nemo vult ibi p̄cioſis veſtibꝰ indui vbi ab alijs nō poſſetvideri. Quā culpā poſſumꝰ melius exdiuerſo collige̓. qͥa ſi abiectio vilis veſtimēti v̓tus nō eēt euāgeliſta vigilāter de Iohāne nō dice̓t Marci pͦ. Eratindutꝰ pilis cameloꝝ.¶ Quo ad ſecūdū pͥncipale videlieꝫQuale pctm̄ ſit in vſu illiciti ornatusDicēduꝫ ꝙ ſi fiat ītētiōe deliberata ꝓpter cōplacētiā libidinoſam ſui ul̓ alteriꝰ. clarū eſt ꝙ ē pctm̄ mortale cū coſenſus etiā in ſolā delectatione peccati mortalis ſit mortale. ut sͣ. delectatioSi aūt ex qͣdā vanitate uel leuitate ꝓpter iactatiā quandā ꝗs vtat̉ ornatu.nō ſꝑ peccat mortalit̓ ſꝫ qn̄qꝫ venialit̓ẜm oͣho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 169. arti. 2º. Adhorū clariorē intelligētiā dicēdū ꝙ intali vſu illicito duptr pōt cōtinge peccatū veniale. pͥqn̄ vitiū ē in ſola intētiōe ⁊ hͨ intētio non ē deliberata. nam
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten