¶ Sed ꝗd ſi maritꝰ an̄ carnalē copulāfacit ſe ad ſacros ordines ordīari? ℟º.Nō ꝓpt̓ hͦ diſſoluit̉ mrimoiuꝫ qd̓ pͥuſfuerat ꝯtractū ſꝫ maritꝰ ſic ordinatusrecipiēs alit̓ qͣꝫ a ſacrīs canōībꝰ ꝯcedat̉etiā pꝰ morte vxorꝭ nō poterit mīſtrare ī illo ordīe nec aſcende̓ ad alios necaliqd̓ bn̄ficiū ul̓ officiū eccl̓iaſticū obtine. ut ī exͣua. Io. 22. q̄ incipit. AntiqͣA. Olī aūt in hͦ caſu aliꝗͣ dixerunt ꝙmrimoniū diſſoluebat̉. Alij ꝙ nō. Etfinalit̓ dixit Poſti. cōſulas papam. utin ſū. eo. ti. q. 60. B De ma iſta aliqua hes s. īpedimetū xiº. §. pͥ. et 2º.Rηatus. ca bonoDe orniaclericoꝝ hes s. clericꝰ pͦ. §. 2.De ornatū v̓o mulieꝝ nūc dicēdū ē.¶ Utꝝ mulieres poſſint ſe licite ornare. ℟º ſcd̓m Tho. ſecūda ſcd̓e. q. 169.Circa ornatū mulieꝝ attēdēda ſūt eaqͥ coīter circa exteriore cultū dicūt̉ .s.ꝙ nō ſint p̄ter cōſuetudine aut nō exinordīato affectu ⁊ hꝰ modi q̄ hēs explicite. i. veſtis. §. pͦ. Et hͦ mō pōt mulier licite oꝑam dare ꝙ viro ſuo placeat ne ꝑ eiꝰ ꝯtēptū in adulteriū labat̉.Un̄ dr̄. 1. Corꝭ. 7º. Mulier q̄ nupta eſtcogitat qͥ mūdi ſūt quo placeat viro.Et iō ſi mulier cōiugata ad hͦ ſe ornetut viro ſuo placeat pōt hͦ face̓ ſine peccato. Aº. Hoc veꝝ qn̄ maritꝰ apparetpronꝰ ad adulteriū uel nollet redderedebitū. ⁊ cū tali ornatū veriſil̓r ꝯͣ p̄dicta incōueniētia ꝓuideret̉. al̓ ceſſanteca ceſſat effectꝰ. ex de appel. cū ceſſanteIteꝫ cū hͦ reqͥrit̉ ꝙ ex tali ornatū nulliveriſil̓r det̓ peccādi occaſio. al̓ ſine peccato ꝑditiōīs hͦ fieri n̄ poſſet. ꝗa ve illiꝑque ſcandaluꝫ venit. Math̓. 18. Necdebemꝰ iuuare ꝓximū niſi inqͣꝫtū poſſumꝰ ſine pctō. 22. q. 2. faciat. Itē ꝗanō ſūt faciēda mala ut veniant bona.5ſRo. 3º. Itē inexcuſabiles ſūt mulieresſe ornātes cū videant hͦ viris ſuis minime placere ⁊ fortiꝰ ſi ab ip̄is ꝓhibeantur. Patꝫ enī ꝙ tūc ſi īmoderate ſeornāt hͦ faciāt ex ſuꝑbia ſiue ex libidine. ⁊ pctm̄ oīuꝫ hn̄tiū īcitamēta libidinis ex tali ornatu redundat in p̄dictas ẜm Vl ⁊ ī ſū. liˢ 3. ti. 34. q. 284. B¶ Utꝝ ī illicito ornatū ſit mortale peccatū. ℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Muliebrꝭ cultus de ſe viros ad laſciuiam prouocatꝓuerb̓. 8º. Mulier occurrit illi ornatumeretricio p̄parata ad capiedas aīas.Et iō ille mulieres q̄ viros nō hn̄t necintēdūt hr̄e nō pn̄t abſqꝫ pctō appete̓place̓ viroꝝ aſpectibꝰ ad ꝯcupiſcēdū.qͥa hͦ eſt dare eis incētiuū peccādi. Etſi quidē hac ītētione ſe ornēt ut aliosꝑuocet mortalit̓ peccant. Si aūt ex qͣdam leuitate uel etiā ex vanitate ꝓpt̓quādā iactātiā nō ſꝑe pctm̄ mortaleſꝫ qn̄qꝫ veniale. Et eadē rō ē qͣꝫtuꝫ ad hͦde viris. A. Hoc clariꝰ patebit ex infra dicēdis. B¶ Quid de mulieribꝰ ſe colorātibꝰ etalia figmēta adhibētibꝰ? ℟º ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 169. Hꝰ mōi fictiōes nonpn̄t eē ſine peccato nō tn̄ ſꝑ eſt mortale ſꝫ ſolū qn̄ fit ꝓpt̓ laſciuia uel ī dei cōtemptū. A. Aduertēdū ꝙ niſi aliudexp̄ſſe appareat. ip̄o facto p̄ſumit̉ intētio laſciuie ⁊ dīni ꝯtēptus. Cū .n. actꝰin ſe ſit adulterine fallacie ⁊ īhoneſtꝰut dīc Augꝰ. in. c. fucare. de ꝯſe. diſ. §.nō pōt in ſe p̄tende̓ niſi laſciuiā ⁊ mētis īhoneſtatē adeo ꝙ mulieri ꝯͣriū aſſerēti nō crederet̉. Ait enī Augꝰ. Nondicatꝭ vos aīos hr̄e pudicos ſi hetꝭ ocuᵐlos īpudicos. ꝗa īpudicꝰ oculꝰ īpudici cordis ē nūciꝰ. 22. q. §. nec ſolo. Itēcū actꝰ ī ſe ꝯtineat quādā īpugnatiōꝫ Vor