Sed qd̓ dr̄ in p̄dictꝭ. c. ꝙ dꝫ adeſſe aſſēſus ſuoꝝ clericoꝝ ẜm Hoſti. eo ipſo ꝙnō ꝯͣdicūt ꝯſentire p̄ſumūt̉. A. Idein ſū. eo. ti. q. 26. B¶ Itꝝ alienꝰ ep̄s poſſit ordīare alienū clericū. ℟º. Nullū dꝫ ordīare p̄terlicētiā ſuꝑiorꝭ ep̄i ipſiꝰ. Et ītelligit̉ fupior in hͦ caſu ep̄s de cuiꝰ dioceſi iſte ꝙͣordīari vult ē oriūdꝰ uel in cuiꝰ dioceſi bn̄ficiū eccl̓iaſticuꝫ hꝫ uel vbi hꝫ domiciliū lꝫ alibi natus fueit. Inferioresaūt p̄lati ſiue religioſi ſiue alij nōͣ pn̄ttalē licētiā dare niſi hr̄ent a ſede apl̓ica ꝙ poſſent ſubditos ſuos a qͥ voluerint ēpo face̓ ordīari. Itē nō pōt taleꝫlicētia dare officialis ep̄i ſꝫ ep̄o ī remotis agēte vicariꝰ eiꝰ in ſpūalibꝰ gnaͣlisuel ſede vacāte capitulū ſeu is ad quētūc admīſtratio ſpūaliū ꝑtinet pn̄t licētiā dare. Religioſi qͦqꝫ ꝗ̄ a ſuis platꝭſūt in nō exemptꝭ pͥoratibꝰ deputati pͥores ⁊ eoꝝ ſocij p̄nt a locoꝝ dioceſaniſqͣꝫdiu ibi morant̉ licite ordinari lꝫ nōſint d̓ ip̄oꝝ dioceſibꝰ oriūdi. Et hͨ oīaexͣde tēpo. or. cū nullꝰ. liº 6º. Quicūqꝫaūt alienū ſine licētia ſciēt̓ ſeu affectata ignoratīā ordīaueīt ꝑ annū a collatione ordinū ē ſuſpēſus ⁊ interī cleīciſui abſqꝫ ipſiꝰ licētia pn̄t a vicinis epiſordīes reciꝑe. A. poſtqͣꝫ ſui ep̄i ī hͦ caſu fuerit ſuſpeſio manifeſta. ut in. c. d̓q̄ ſtatī. G. exͣde tēp. or. eos. liº 6º. Etpiſtā decretalē reprobata ē opīo dicētiū ꝙ ꝗs ordīare poterat alienū ſb̓ ſperatihabitionis. De ordinatꝭ ab alienovide .i. ordinatꝰ pͦ. §. anpl̓t. Qn̄ auteꝫordinās alienū teneat̉ ordīato ꝓuidede bn̄ficio videsͣ. bn̄ficiū pͥ. §. 7º. Deordinatiōe v̓o vltramōtanoꝝ ab ep̄isitalianis hēs in ſe. §.Itꝝ ep̄s italie poſſit ordīare vltramotanū clericū. ℟º. Nō. niſi heat licētiam a papa ul̓ ab ep̄o vn̄ eſt oriūdusuel in cuiꝰ dioceſi ē bn̄ficiatꝰ ⁊ ꝑ patētes ipſiꝰ ep̄i lr̄as ꝯtinētes cām rōnabilem qͣre ip̄m nolit uel nō poſſit ordīare. Et ꝗ ꝯͣ hͦ ordīati fuerīt ſuſpeſi ſuntabſqꝫ ſpe diſpēſatiōis. A. Etiā a ſedeapl̓ica obtinende. ut in. c. ſepe. de qͦ. ī.vbi etiā addit̉. Oībꝰ nr̄is pnīarijs inhibemꝰ diſtricte ne abſqꝫ nr̄a licentiaſpāli cum talit̓ ordinatꝭ diſpēſent velſuas eis tradāt lr̄as ꝑ quas cū ip̄is debeat diſpēſari. B. Et ordinātes debētꝯdigne puniri. exͣd̓ tēp. or. ſepe. liº 6º.¶ Que ſūt ꝑſone ꝗbꝰ ordīatores ꝓhi.bent̉ ꝯferre tōſura clericalē? ℟º. Nullus ep̄s uel ꝗs aliꝰ dꝫ ip̄am ꝯferre īfanti niſi forte religione itraret. A. s. deꝯſenſu parētū uel tutoꝝ ⁊ nō al̓. ut sͣ.nouitiꝰ. in pͥnº. B. nec illr̄ato. nec hoīdioceſis aliene ſine licētia. A. s. legitima. de qͣ sͣ. §. 5º. B. nec ꝯiugato niſivolēti religione intrare aūt ad ſacrosordīes ꝓmoueri .ſ. qn̄ d̓ iure pōt. ut. i.ordīatio cōiugatoꝝ. §. 2º. Et ꝗͥ ꝯtrafecerit ꝑ ānū ſuſpēſus ē a collatioe tōſure tm̄. exͣ de tēp. or. nullꝰ. liº 6º.¶ Vtꝝ ep̄s ꝗ reſignauit ep̄atuꝫ poſſitordīes ꝯferre. ℟. Si renūciauit locotm̄. pōt ordīes ꝯferre ſicut an̄ ſi roget̉aꝓpo loci ep̄o. Si v̓o renūciauit loco⁊ dignitati pōt nihilomīꝰ oēs mīoresꝯferre ſꝫ ſacros nō pōt. Et ꝗcūqꝫ ab eoſcient̓ recepit minores ſine licētia ſuiep̄i d̓ iure cōi debe̓t deponi. 7. q. i. ep̄sin dioceſi. ⁊. 9. q. 2. ep̄m. Diſpeſatiuetn̄ pōt in ordībꝰ deſeruire. Si v̓o a talireceꝑit ſacros ordīes ſcient̓ nō recipitexecutionē. Si v̓o ignorāt̓ poteīt ep̄scū eo diſpēſare. niſi ignorantia fueritcraſſa ⁊ ſupina. exͣ de ordi. ab eo ꝗ renūci. c. pͥ. Atꝝ aūt abbates poſſint ordines conferre. habes sͣ. abbas. §. pͥ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten