fide legi. l. benigniꝰ. A. Alit̓ v̓o ſtandū eſt illi ꝗ meliori innitit̉ rōni. exͣ deferijs. capellanus.ꝗd ſit? ℟º ẜmRallo gay. ⁊Poſti.Oratio ē pius affectꝰ mētis īdeū tēdēs. ⁊ plerūqꝫ ne aīus pigritet̉in vocē ꝓrūpens. A. uel ẜmeoſdem.Oratio ē ꝯgeries vocū ad aliꝗd impetrādū ī deū tēdētiū. ut in ſū. con. liº 3º.ti 34. q. cxi. Et de cetero cuꝫ allegabit̉ſūma in dubio ītelliget̉ de p̄fatā ſūmaꝯfeſſoꝝ. Bº. vel ẜm Hugꝭ. d̓ ſcō vic.Pratio ē deuotio q̄dā ex ꝯpūctiōe ꝓcedēs. vl̓ ẜm Damaſ. Oratio ē petitiodecētiū a deo. Et ẜm Tho. ī 4º. diſ. 13.hec diffinitio Damaſ. veriſſime eſſentiā or̄onis declarat. A. Idē in dictaq. cxi. G¶ Quare deū oramꝰ? ℟º ſcd̓m Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 83. Deū oramꝰ nō ut diuinā diſpoſitionē īmutemꝰ ſꝫ ut īpetremus qd̓ deꝰ diſpoſuit ꝑ orōnes ſcōrūeē implēdū ut .s. hoīes poſtulādo mereant acciꝑe qḋ eis oīpotēs deꝰ āte ſecula diſpoſuit donare. ut Gregꝰ dīc pͥdialogoꝝ. Non gͦ p̄ces nr̄as deo porrigimꝰ ut ei nr̄as īdigētias māifeſtemꝰbut nos ipſi ꝯſideremꝰ in his ad diuinū auxiliū eē recurrēdū. A. Idē inſu. con. eo. ti. q. 112. B¶ Itꝝ aliqͣ oro dixigenda ſit ad ſcos.℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Sanctis porrigituroro nō tāqͣꝫ ꝑ ip̄os īplēda ſꝫ ut eoꝝ meritꝭ ⁊ p̄cibꝰ or̄ones ſortiāt̉ effectū. In̄a ſcā trinitate petimꝰ ut nr̄i miſereat̉.ab alijs v̓o ſcīs ut orēt ꝓ nob̓. A. Etidē ē d̓ āgelis. ut ī ſū. co. eo. ti. q. i13. BItꝝ orō debeat eē vocal̓. ℟º ſcd̓mTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 83. Coīs oratio eſt q̄ꝑmīſtros eccl̓ie in ꝑſona totiꝰ ppl̓i offert̉. Et iō oꝫ ꝙͣ talis orō īnoteſcat totippl̓o ꝓ qͦ offert̉. Qd̓ nō poſſet fieri niſi eēt vocalis. Pro v̓o que offert̉ a ſingulari ꝑſona ſiue ꝓ ſe ſiue ꝓ alijs orāte. nō e de nccītate ꝙ ſit vocalis. Adiūgit̉ tn̄ vox tali orōni triplici rōe. pͥmoꝗdē ad excitādū īteriore deuotionē qͣmens orantꝭ eleuat̉ in deū. ꝗa ꝑ exteriora ſigna ſiue vocū ſiue etiā alioꝝ ſcorū mes hoīs mouet̉ ẜm app̄hēſionē ⁊p ꝯn̄s ẜm affectionē. vn̄ Augꝰ dīc adꝓbam ꝙ v̓bis ⁊ alijs ſignis ad augendū ſanctū deſideriū nos ip̄os acriꝰ excitemꝰ. Et iō in ſingulari orōne ī tātūeſt vocibꝰ ⁊ hꝰ moī ſignis vtēdū ī qͣꝫ.tū ꝓficit ad excitādū mentē. Que ſi ꝑhͦ diſtrahat̉ uel qͣlitercūqꝫ īpediat̉ eſta talibꝰ ceſſandū. Qd̓ p̄cipue cōtīgit īillis qͦꝝ mēs ſine ſignis hꝰ mōi ē ſufficient̓ ad deuotione parata. In̄ in pͦs.Tibi dixit cor meū. exꝗſiuit te faciesmea. Et d̓ Anna legit p̄ Regꝭ. pͦ. ꝙ loq̄bat̉ in corde ſuo. 2º adiungit vocalisorō qͣi ad redditionem debiti ut. .s. hōdeo ſeruiat ẜm totum illud qd̓ ex deohꝫ .i. nō ſolū mēte ſꝫ etiā ore. Oſee vltꝭ.Oēm aufer iniqͥtatē ⁊ accipe bonū etreddemꝰ vitulos labioꝝ nr̄oꝝ. 3º adiūgit̉ ex qͣdā redūdātia ab aīa ad corpus ⁊ ex vehemēti affectiōe. pͥs. Dilatatū ē cor meū ⁊ exul. līgua mea. AIdē in ſū. con. eo. ti. q. 119. B¶ Utꝝ attētio mētꝭ in orōne ſit neceſſatia. ℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Neceſſariumaliꝗd dr̄ dupl̓r. Ino mō ꝓpt̓ qḋ meliꝰpuenit̉ ad fine ⁊ ſic attentio abſolutencc̄ia eſt orōni. Alio mō dr̄ ſine qͦ resnō pōt ꝯſequi ſuū effectū. Eſt autē triplex effectꝰ orōnis. Primꝰ ꝗdē ē mēri. Et ad hūc effectu nō ex ncc̄itate req̄rit̉ ꝙ attētio aſſit orōni ꝑ totū. ſꝫ vispͥme intētiōis totā orōneꝫ meritoriaꝫreddit. A. Hoc veꝝ ē niſi ꝗs ſtudioſe