¶ Quid de Abrahā ⁊ alijs ſanctꝭ veteris teſtamēti qͥ vident̉ mentiti fuiſſe?℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Sicut Augꝰ dicit. inſacra ſcriptura inducūt̉ aliqͦꝝ geſta qͣiexēpla ꝑfecte v̓tutꝭ de ꝗͥbꝰ nō eſt extīmandū eos fuiſſe mētitos. Si qua tn̄in eoꝝ dictis appareāt q̄ mendacia videant̉. intelligēdū eſt ea figuralit̓ ⁊ ꝓphetice fuiſſe dcā. Abrahā tn̄ ut Augdīc in. q. Gen̄. dicens Sarrā eē ſuā ſororē. veritatē voluit celare ⁊ nō mendaciū dice̓. Soror enī dicit̉ ꝗa filia patris. Gen̄. 20. Vere ſoror mea eſt filiapatrꝭ mei ⁊ nō matrꝭ mee. ꝗa. s. ex ꝑtepatrꝭ ei attinebat. Iacob v̓o myſtice dixit ſe eē Eſau pͥmogenitꝰ Yſaacͣ. ꝗa videlicꝫ pͥmogenita illiꝰ de iure ei debebarit̉. Iſus aūt eſt hͦ modo loquēdi ꝑſpiritū ꝓphetie ad deſignāduꝫ myſteriū. ꝗa vꝫ minor ppl̓us. s. gētiliū ſb̓ſtituendus erat in locū pͥmogeniti .s. inlocū iudeoꝝ. Quidā v̓o cōmēdant̉ inſcriptura nō ꝓpter ꝑfectā v̓tutē ſꝫ ꝓpter quādā v̓tūtꝭ indolē. ⁊ hͦ mō Iudith laudat̉ nō ꝗa mētita eſt Holoferni. ẜ ꝓpter affectū quē habuit ad ſalutem ppl̓i ꝓ qͣ ꝑiculis ſe expoſuit. qͣꝫuisetiā dici poſſit ꝙ v̓ba eiꝰ vitatē habētẜm myſticū intellectū. A. Idē in ſū.con. eo. ti. q. 7. B¶ Duꝝ mēdaciū obſtetricū fuerit dignū aliqͣ remuneratiōe. ℟º ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. iio. Mendaciū obſtetricūpōt dupl̓r ꝯſiderari. Ino mō qͣꝫtuꝫ adaffectu beniuolētie ī iudeos ⁊ reuerētiam dīni timorꝭ ⁊ ſic debet̉ eis remūeratio eterna. In̄ Ieroꝰ exponit ꝙ deuſedificauit illis domos ſpūales. Aliomō pōt conſiderari qͣꝫtū ad exterioreꝫactu mēdacij qͦ quideꝫ nō potuer̄t einam remūerationē mereri ſꝫ forte aliquā remūerationē tꝑalē cuiꝰ meritonō repugnat deformitas illiꝰ mēdacijſicut repugnabat merito remūerationis eterne. Et ſic ītelligēda ſūt verbaGregꝭ. cū dicit ꝙ benignitatꝭ eaꝝ merces q̄ eis potuit ī eterna vita tribui p̄miſſa culpa mēdacij in t̓renā ē remuneratione declinata. vn̄ nō ītelligit̉ ꝙillo mēdacio mererēt̉ amitte̓ remunerationē eterna quā iā ex p̄cedēti affectu meruerat. Con. Pe. A. Idē ī ſū.con. eo. ti. q. 8. B. De his ꝗ ꝓmittūtaliꝗd ⁊ nō faciūt vide. i. ꝓmiſſio. Etetiā ſi iurauerīt. videsͣ. iurare. §. 9º. ⁊iuramētū pͥ. §. 6º. Itē qn̄ ꝗs metit deſe. vide sͣ. iactatia. §. pͥ. et 2º. et sͣ. Ironia. §. pͥ. et 2º.C ICAIOL toresſiMercaue nummularij ⁊ campſores⁊ hꝰ moī multꝭ ⁊ diuerſis ꝯͣctibꝰ vtūt̉ſiue ī emēdo ſiue ī recipiēdo pecuniāī qͦꝝ ꝯtractibꝰ facile ꝯtingit eē vſurā.vn vid̓ .i. vſura p̄cipue vſura 3º. ⁊ vſuiviui. I̓ ſuira 6º. ⁊ vid̓ .i. ſocietas. ꝑ totum.PreciumCTeIN L. meretrodicit̉ illicite acꝗſitū. Et quiddebeat uel poſſit inde face̓. vide sͣ. elemoſyna pͦ. §. fi. Itē ꝙ nō licet donaremeretrici vid̓sͣ. donatio pͦ. §. 3.Utꝝ vnꝰCritum. et idemactuſ poſſit eē meritoriꝰ ⁊ demeritoriꝰ ſiue bonus ⁊ malus. ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 20. Si accipiat̉ vnuſactꝰ ꝓut ē in gn̓e morꝭ. īpoſſibile eſt ꝙſit bonꝰ ⁊ malꝰ bonitate ⁊ malicia morali. Si tn̄ ſit vnus vnitate naͣe ⁊ nonvnitate moris pōt eē bonus ⁊ malus.Ambulatio enī ꝯtinua ē vnꝰ actꝰ ẜmgenꝰ nature. Pōt tn̄ ꝯtīge̓ ꝙ ſint plures ẜm genꝰ morꝭ ſi mutet̉ ambulantꝭ