¶ Pone ꝙ lata ē ſnīa diuortij ꝓpteradulteriū vxorꝭ pꝰ ea vir adulteratur.nūꝗd mulier poterit eū repetere? ℟ºẜm Ray. Nō pōt de rigore iurꝭ. Iudextn̄ ex officio ſuo pōt illū cōpelle̓. ar. exͣde iure iurꝭ. tua nos. exͣ de diuor. ex litteris. In̄ ⁊. 1. Corꝭ. 17. dr̄ de his qͣ mr̄imonio iūcti ſūt. Precipio nō ego ſeddn̄s vxorē a viro ſuo non diſcēde̓. Ꝙſi diſceſſerit mane̓ īnuptam. aut viroſuo recōciliari. ⁊ vir vxore ſua nō dimittat. In ⁊ ẜm ꝟb. vxor de canonicaeqͥtate pōt virū repetere. ꝗa exceptio.ne rei iudicate elidit replicatio d̓ adulterio. Idem Tho. Al. ⁊ Pe. A. Con.etiā Hoſti. ut in ſū. con. li 5º. ti. 22. q.12. Et ꝙ hͨ repetitio poſſit fieri d̓ eꝗͥtate canōica ſatꝭ vr̄ ꝓbari in. c. ſignificaſti. ⁊. c. ex litterꝭ. exͣ de diuor. B¶ Itꝝ vir ⁊ vxor equalit̓ peccet ꝓpt̓adulteriū. ℟º ẜm Pe. Licꝫ in cā adulterij vir ⁊ vxor ad eqͣlia iudicent̉. ut sͣdictū eſt. ꝗa vtriqꝫ licitū ē alterum dimitte̓. nō tn̄ hͦ eſt ex eqͣli cā ſiue pctō.naͣ vno modo mulier plꝰ peccat. quiapeccat ꝯͣ bonū prolis. ſꝫ alio mō eqͣlit̓peccat .s. ꝯͣ bonū fidei. Et hͨ ē ſufficiēſcā dimiſſionis. Ideo iuſte licet vtriqꝫdimitte̓ aliū. 3º mō ceterꝭ paribꝰ pluspeccat vir ꝓpter p̄dominatiaꝫ rōnis.Idē Tho. in 4. diſ. 35. A. Idē in ſū.con. eo. ti. q. xi. G¶ Pone ꝙ vir ꝓpt̓ fornicationē vxoris ſeꝑatus ē p̄ ſnīam. mō vult eā recōciliare ſibi ⁊ illa nō vult. nūꝗd ē cogēda? ℟º ẜm Ray. Iir ꝗ nō peccauit poteſt pete̓ cōpelli eā etiā inuitā nō obſtāte ſnīa. ꝗa qd̓ fauore meo introductū eſt ī dānū meū retorq̄ri nō debet.C. d̓ legi. qd̓ fauore. ar. 32. q. i. nō exit.Idē Tho. Pe. ⁊ Goff. A. Hec ītelligēda ſunt niſi vir pꝰ ſnīam fuiſſet forni-catus. uel niſi mulier mutaſſet ſtatuꝫs. īgrediēdo religionē ẜm Pe. ⁊ Tho.ut in ſū. con. eo. ti. q. 13. Et facit qd̓ dictū ēs. ī. §. ꝗd ſi ml̓ier. ī additiōe. B¶ Pone ꝙ vir adulteratꝰ ē occulte. ſꝫvxor manifeſte. nūꝗd pōt vir illaꝫ accuſare ⁊ ſine pctō dimittere? ℟º ſcd̓mRay. Credo ꝙ nō. ꝗa nō deficit vxoriius excipiēdi ſꝫ ꝓbādi. ar. 32. q. 6. pertotū. Idē Tho. Al. Goff . Hoſti. Si tn̄vir egiſſet pnīam ⁊ vxor monita nollet agē ſꝫ in adulterio perſeuerare ſinepctō poſſet eā ꝑ ſnīam dimitte̓. 32. q.i. c. pͦ. 2. 3. et 4º. Idē Goff. ⁊oſti. AIde in ſū. con. eo. ti. q. 15. B¶ Sed vtrū vxor adultera pꝰ pnīampoſſit repellē virū ab accuſatione. ℟ºẜm Ray. Credo ꝙ nō pōt. ꝗa pnīa notollit ius accuſandi in foro iudiciali.22. diſ. pͥmū. 33. q. 2. admone. 6. q. i. qcrime. v. vidēdū. A. i. ī pͥncipio. BIdē Tho. Al. Goff. ⁊ Hoſti. A. Idēin ſū. con. eo. ti. q. 16. B¶ Quid ſi alter ꝯiugū fornicet carnaliter ⁊ alt̓ ſpūaliter. nūꝗd fiet cōpenſatio? ℟º ẜm Hoſti. Dicas ꝙ ſi accuſat̉qͥs de ſpūali fornicatiōe. ut de hereſi. ⁊excipiat̉ de carnali. s. adulterio. nihilominꝰ ꝓcedet̉. niſi cōuerti voluerit. ꝗaſi cōuerti velit cōpenſatio hꝫ locuꝫ. Siv̓o fiet accuſatio de carnali ⁊ exceptiode ſpūali. exceptio admittet̉ ⁊ ſuꝑ ipſam exceptione ꝓmptius procedetur.Hec dixi ꝓpter periculuꝫ hereſis ſiueinfidelitatꝭ. A. Ideꝫ in ſū. con. eo. ti.d. 17. B¶ Vtꝝ ꝓpter aliud crimē poſſet vxordimitti. ℟º ſcd̓m Tho. in 4º. diſ. 29.Propter alia peccata dimitti non pot.nec quo ad vinculū nec quo ad actuꝫ.niſi forte ad tēpꝰ velit ſe ſubtrahere acōſortio vxoris ꝑ caſtigationem cius