Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ilio dr̄ maleficiū qd̓cūqꝫ crimenut furtū. rapina. hoīcidiū. huiuſmōiDicit̉ etiā qͣi maleficiū qn̄ ē nocumē p̄ter ꝓpoſitū. ut iudex īperitiāmale iudicat ul̓ de domo alicuiꝰ aliꝗd eſt eiectū qḋ̓ nocuit trāſeūtibꝰ. utin Inſti. obli. ex qͣſi delic. in pͥnº.ptotum. Itrum maleficium quod ēſortilegium poſſit tolli aliud maleficiū. vide. ī pedimētū 13º. §. fi.Anumiſſioeſt datio libertatꝭ. qͣꝫdiuqs in ſeruitute ē manui ptāti ſuppoſitus ē. manumiſſus v̓o liberatꝰ eſt. inInſti. liberti. in pͥnº Et māumiſſi dicūtur liberti. de ꝗbꝰ hētur. libertꝰ.Quis pōt māumitte̓: ℟º. Māumittete pōt dn̄s ē maior. 20. annis. niſial̓ hēat admīſtrationē. ut furioſus ꝓdigus. Minor v̓o. 20. manumitte̓int viuos pōt niſi ex. tūc ſi eſtmaior. 17. ānis. C. māumit. pn̄t.l.ſi mīor. A. cōiūcto. §. fi. in Inſti.exꝗbꝰ cau. māu. licet. B. Sꝫ in vltīavolūtate pōt. exqͦ pōt teſtari .s. pꝰ. 14.annū. C. māumit. pn̄t. Auten. ſꝫde iure. A. al̓ incipit. ſꝫ hodie. idēor̄ in dcō. §. fi. in Inſti. B. Itē ep̄spōt māumitte̓ ſeruos eccl̓ie bene meritos. 12. q. 2. ſi qͦs. Pōt etiā aliosbn̄ meritos tn̄ det eccl̓ie vno duos eiuſdē meriti peculij. 12. q. 2. ep̄sq mācipiū. Et ẜm. ītelligi dꝫ detde ſuis bonis ꝓprijs. de rebꝰ eccl̓ieItē pōt māumitte̓ miſeratiōis. 12.q. 2. redēptor. qd̓ ītelligi pōt de bene meritꝭ. Itē abbas non pōt māumittere ſeruū mōaſterij niſi ꝯſenſu ep̄i monachoruꝫ. diſ. 54. abbati. niſi ſitꝯͣtia ꝯſuetudo. exͣ de his fi. a p̄la. eanoſcit̉. Iem ſeruus coīs pluriū māumitti pōt ab vno. ſꝫ dꝫ māumiſſor alios ſeruare indēnes. A. Hoc ē an̄māumiſſionē dꝫ p̄ciū iuſtū dare. ul̓ ſirecuſat̉ recipi dꝫ depone̓ publicasſonas ſigillo apud ede ſacrā. ut inl. de ſtatī. B. C. de cōi ſer. ma. l. i.Et valet māumiſſio ī fraudēcreditoꝝ facta. C. ad liber ꝓuo. nonpo. A. Meliꝰ. C. māumit. pn̄t.B .l. i. in Inſti. ex cau.. ma. li. §..A. Idē in ſū. con. liº. ti. 17. q. io. ẜmRay. DI. Hoſti. G Qualiter fieri debeat māumiſſio?℟º multꝭ modis. Aliqn̄ in eccl̓ia ſubaſpectu ep̄i plebis. debet de fieriſcriptura ad cautelā futuri. C. his oin eccle. ma. l. i. exͣ de ſer. ordi. c..Itē fit qn̄qꝫ corā iudice. dr̄ māumiſſio vindicte. vīdicta appellabaturvirga p̄toria qua tāgebant̉ a p̄toreilli māumittebant̉. A. De in Inſti. de libertꝭ. §. multis ibi glo. BEt ſi ꝗdē māumiſſio fiat ad ut manumiſſus ordinet̉ dꝫ potiꝰ fieri coramiudice eccl̓iaſticoqͣꝫ corā ſeculari. ar.exͣ de ſer. ordi. c.. Itē pōt māumiſſio fieri in ſecreto. ut dicat dn̄s. eſto liber. uel int̓ amicos. uel epiſtolā. uelꝑteſtamētū uel quālibet vltimā volūtatem. Itē pōt fieri diebꝰ feriatꝭ. Itē de die qͣꝫ de nocte. a ꝓcedēte viam. A. .i. a iudice tribūali ſedentē. ut in textu de ſtatim. B. inInſti. liberti. §. multꝭ aūt. Inſuꝑ ſecui fiūt liberi alios modos qꝫ māumiſſionē. qͦs vid̓.. ſeruꝰ. §. fi. Princeps qͦqꝫ ſola volūtate maumitte pōt.C. de cōi ſer. ma. apud.Atrimoniuꝫ cōiter. ꝗd ſit mr̄imoniuꝫ?℟º. Matrimoniū eſt viri mulieris9 2