fiat diligētia poſſeſſorꝭ. Et. īͣ. ſubiūgit̉.Itē hec qͥ dicta ſūt de peſione minuēda ul̓ augēda intellige ẜm Goff. in eocolono ꝗ nūmis colit. Nā partiariusqͣi iure ſocietatꝭ ⁊ lucrū ⁊ dānū cū domino fundi ꝑtit̉. ut. ff. eo. l. ſi merceſ.B. Sꝫ ſi aliqs locat oꝑas ſuas tm̄. uelaccipit rē ut aliꝗd ī ea faciat. A. ueletiā locat rē ⁊ operā. ut in dcā. q. 37.vbi hͨ notāt̉ ẜm Inno. ⁊ Hoſti. B. totam mercedē recipit etiā ſi caſu fortuito impeditꝰ fuerit. niſi mora ul̓ culpapoſſit īputari. ff. d̓ varijs ⁊ exͣor. cog.l. i. §. pl̓t. 7. ff. de ſtatu libe. l. cū heres.§. pl̓t. A. Potiꝰ vr̄. §. an̄plt. B¶ Quid ſi ꝯductor fūdi aliꝗd expendit in re ꝯducta? ℟º. ẜm Hoſti. Si expēdit neceſſario uel vtilit̓ auxit. edificauit. ul̓ inſtituit. aget ꝯͣ locatorem utexpeſas recipiat. ff. eo. l. dn̄s. Al̓ ſecꝰ.¶ Vtꝝ ꝯductor agri uel domꝰ ul̓ alterius rei poſſit rē ip̄am alt̓i locare. ℟º.Poteſt. C. eo. l. nemo. ⁊ tūc res poſteriorꝭ ꝯductorꝭ obligate ſūt pͥncipali domino vſqꝫ ad illā qͣꝫtitateꝫ quā ille ſecūdus ꝯductor tenet̉ pͥori. ff. eo. l. ſi īlege. §. ſi colonꝰ. A. Ibi dr̄ ꝙ fructusrei locate ſūt in cā pignorꝭ ac ſi pͥor cōductor eos p̄cepiſſet. ⁊ ꝙ alie res poſterioris ꝯductorꝭ nō obligāt̉ dn̄o. Sedglo. dīc ibi. s. in totū. ẜꝫ ꝓ ꝑte ſic. ul̓ nōobligāt̉ qn̄ nō ſūt inuecte. G¶ Nullꝰ platꝰ religioſus pōt ꝯcederead vitā nec ad certū tēpꝰ redditus ul̓ptem eoꝝ. Aº. aut iura aut poſſeſſiones monaſterioꝝ uel aliaꝝ admīſtrationū ſibi cōmiſſaꝝ. ut ī cle. de qͣ. i. Balicui etiā ꝓquacūqꝫ pecunia niſi nccitas uel vtilitas ꝯuentꝰ ſiue loci expoſcat. ⁊⁊ accedēte ꝯſenſu ꝯuentꝰ. aut ſi cōuentū nō hꝫ accedēte ꝯſenſu ſuꝑiorꝭ.⁊ ꝗ ꝯtrafecerit incurrit ſnīam ſuſpēſi-onis. nec recipiēti acꝗrit̉ aliquod ius.Tn̄ hͦ nō extēdit̉ ad locatiōes uel reddituū aūt fructuū venditiōes ad modicū tēpꝰ. ut de rebꝰ eccle. nō alie. monaſterioꝝ. in cle. vide. jͣ. ſymonia 4º. §3. Bona ꝯductorꝭ ſūt obligata locatori. ut. i. pignus. §. 2º.Aſctus ⁊ iocꝰ.Vtꝝ ī ludis ⁊ iocis poſſit eē v̓tꝰ.℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 168. Sicut hōīdiget corꝑali refocillatiōe. ꝗa nō pōtꝯtinue laborare. ita etiā ex ꝑte aīe īdiget ꝗete ⁊ ſolatio qḋ fit ꝑ ludicra ⁊ iocōſa. Circa q̄ tria vidēt p̄cipue eē cauēda. pͥmū ⁊ pͥncipale eſt ꝙ p̄dicta delectatio nō q̄rat̉ ī aliꝗbꝰ oꝑbꝰ ſeu v̓bisturpibꝰ ⁊ nociuis. Secūdū ne totalit̓gͣuitas aīe reſoluat̉. Tertiū ut ludꝰ ſitꝯueniēs ẜm ꝯgruitatē ꝑſone tꝑis ⁊ loci ⁊ ẜm alias circūſtātias debite ordinetur. Et hec v̓tus ẜm ph̓m vocatureutrapelia.¶ Quō ī ludis ſit vitiū? ℟º ẜm Tho.vbi s. Iitiū ē in ludo. pͦ quidē ẜm exceſſum. qn̄ quis ad ludū aſſumit turpia v̓ba ul̓ facta. uel etiā ea q̄ vergūt īꝓximi nocumētū q̄ de ſe ſūt pctā mortalia. ⁊ ſic exceſſus ludi ē pctm̄ mortale. Et pōt eē exceſſus ī ludo qn̄ nō eſtcū debitꝭ circūſtātijs. puta ꝗa nō ꝯpetit loco ſeu tēpori negocio aut ꝑſone.Et hoc ꝗdē qn̄qꝫ pōt eē pctm̄ mortaleꝓpter vehemētia affectus ad ludum.ita ꝙ ꝗs cōtra p̄ceptū dei uel eccl̓ie talibꝰ vti nō recuſet. Qn̄qꝫ aūt veniales. cū aliqͥs nō tantū afficiat̉ ad ludumꝙ ꝓpter hͦ velit aliꝗd cōtra deū comittere. A. nec etiā actualit̓ ꝯmittat. ꝗanō ſufficit bona volūtas cui ꝯͣriat̉ opβ6. diſ. nō ſatis. B. 2º pōt eſſe in ludovitiū ꝓpter eius defectū. Nam contra