Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Que differētia ē int̓ libertos eccl̓ie⁊puatoꝝ: ℟º ẜm hoſti. Multiplex.Prima ꝗa liberti eccl̓ie reuocāt̉ in ſeruitutē ꝓpt̓ operas p̄ſtitas. 12. q. 2.diaconi. Secꝰ in liberto pͥuati. C. de libe.. ſolo. Inno. tn̄ intelligit obſequijs impoſitꝭ. de alijs. A. quiaad impoſita tenēt̉. ut dicit ipſeInno. in. c. de famulis. exͣ ſer. or.di. vbi etiā dīc omiſſionem obſequij impoſiti redigit̉ libertꝰ in ſeruitutē. niſi eēt nimis neceſſariū obſequiū puta ꝗa negaret alimēta. Tūc .n.inꝗt reuocabit̉ in ſeruitutē. B. Scd̓aꝗa filij libertoꝝ eccl̓ie etiā nati pꝰ manumiſſionē ſūt obnoxij eccl̓ie. 12. q. 2de libertꝭ. c. liberti.. Secꝰ ī alijs. C.eo. l. i. et. 2. A.s. ī ti. de libertꝭ eoꝝliberis. B. Tertia. ꝗa liberti eccl̓ie tenent̉ ẜuire eccl̓ie etiā ſi nulla oꝑa ſintīpoſita eis. 12. q. 2. diaconi. ī fi. 7. c. liberti. Secꝰ ī alijs. C. eo. l. i. et. 2. AIbi bn̄ apparet. ſꝫ bn̄ dīc Inno. indcō. c. de famulis. ꝯiūctis notanturẜm Ray. ī ſū. con. liº. ti. 17. q. 14. BQuarta ē. ꝗa liberti eccl̓ie ſi iniurient̉eccl̓ie uel accuſent illā ul̓ teſtificent̉ ꝯͣillā reuocāt̉ in ẜuitutē etiā ſi ordīatifuerīt. diſ. 54. ex famulis. in p̄dcōc. diaconi. exͣ de ſer. ordi. de famul̓.Quīta. qͥa liberti eccl̓ie manumiſſi ad ut ordinet̉ non pn̄t de acꝗͣſitꝭ qͦcūqꝫ ad alios trāſmitte̓ ẜm q̇ſdā. quinpotiꝰ oīa ad eccl̓iam ꝑtinebūt Sed verius puto ſit verū ſolū qn̄ ī māumiſſiōe fuit dictū. Nl̓ etiā teſtamentūpn̄t cōdete de his acqͣſierūt. ar. exͣ deſer. ordi. eo libētiꝰ. 12. q. 3. c.. et.A. Idē in ſū. con. eo. ti. q. i. ẜm Tan.Ray. Al. Hoſti. Predcā etiā notāt̉in dcā. q. 14. B. Multa circa maͣm libertoꝝ hes .i. māumiſſio. .i. ſeruus.De falſarijsILETE. litteraꝝ vide s. abſolutio. §... 4. Itē. excoīcatio. Quilibet dꝫ portare decuria litteras dignitate quā dicit ſehr̄e. ut. i. pegrinꝰ. §. fi.ī ꝓut ſumit̉dc Aecū vnꝰ verbis alteriꝰ cōtradicit. in quaꝯtradictiōe ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 146duo pn̄t attēdi. Qn̄qꝫ enī cōtingittradictio ꝓpt̓ hoc ꝯtradicēs recuſatꝑſone dicentꝭ ꝯſentire ex defectu amoris aīos vniētis. ꝑtinet ad diſcordiā caritati ꝯͣriā. Qn̄qꝫ v̓o cōtingitpter ꝯtradicēs veret̉ ꝯtriſtaredicētem. ſic fit litigium qd̓ amicitieuel affabilitati opponit̉. ad quā ꝑtinetdelectabilit̓ alijs ꝯuiuere. In̄ ph̓us dicit ethicoꝝ. illi ad oīa ꝯtrariant̉cauſa ꝯtriſtādi neqꝫ qͥſcūqꝫ curantes.diſcoli litigioſi vocant̉. videsͣ. diſcordia. Vtꝝ litigioſus plꝰ peccet qͣꝫ adulator ẜm Tho. vbi. virtꝰ amicitie pͥncipaliꝰ tendat ad delectandū qͣꝫad ꝯtriſtādū. litigioſus ſuꝑhabūdat in ꝯtriſtādo grauiꝰ peccat qͣꝫ adulator ſuꝑhabūdat ī delectādo. Peraccn̄s tn̄ poſſet ecōuerſo. puta ſi inaliquo ꝑticulari adulator magꝭ intenderet deceptionē noceͣ. ul̓ hꝰ moī. Sꝫ qͣre litigioſus ꝓhibet̉ ordinari? ẜm Poſti. Criplex ē. Prima. ꝗatales ſūt aptī ad humilē doctrinaꝫque reꝗritur ab eis. In̄ diſ. 46. §..dicitur: Nihil ē impudētiꝰ arrogātiaruſticoꝝ qui garrulitatē auctoritateꝫputāt. parati ad lites ī ſubiectos tumide ītonāt. Secūda ē. ꝗa litigioſiul̓ adu latiōibꝰ aīos pͥncipū ſibi cōciliant ul̓ fratribꝰ ſuis detrahēdo īfamie