¶ Que differētia ē int̓ libertos eccl̓ie⁊puatoꝝ: ℟º ẜm hoſti. Multiplex.Prima ꝗa liberti eccl̓ie reuocāt̉ in ſeruitutē ꝓpt̓ operas nō p̄ſtitas. 12. q. 2.diaconi. Secꝰ in liberto pͥuati. C. de libe. cā. ſolo. Inno. tn̄ intelligit hͦ d̓ obſequijs impoſitꝭ. nō de alijs. A. quiaad nō impoſita nō tenēt̉. ut dicit ipſeInno. in. c. de famulis. exͣ d̓ ſer. nō or.di. vbi etiā dīc ꝙ ꝑ omiſſionem obſequij impoſiti nō redigit̉ libertꝰ in ſeruitutē. niſi eēt nimis neceſſariū obſequiū puta ꝗa negaret alimēta. Tūc .n.inꝗt reuocabit̉ in ſeruitutē. B. Scd̓aꝗa filij libertoꝝ eccl̓ie etiā nati pꝰ manumiſſionē ſūt obnoxij eccl̓ie. 12. q. 2de libertꝭ ⁊. c. liberti. 2º. Secꝰ ī alijs. C.eo. l. i. et. 2. A.s. ī ti. de libertꝭ ⁊ eoꝝliberis. B. Tertia. ꝗa liberti eccl̓ie tenent̉ ẜuire eccl̓ie etiā ſi nulla oꝑa ſintīpoſita eis. 12. q. 2. diaconi. ī fi. 7. c. liberti 2º. Secꝰ ī alijs. C. eo. l. i. et. 2. AIbi nō bn̄ hͦ apparet. ſꝫ bn̄ dīc Inno. indcō. c. de famulis. ꝯiūctis q̄ notanturẜm Ray. ī ſū. con. liº 3º. ti. 17. q. 14. BQuarta ē. ꝗa liberti eccl̓ie ſi iniurient̉eccl̓ie uel accuſent illā ul̓ teſtificent̉ ꝯͣillā reuocāt̉ in ẜuitutē etiā ſi ordīatifuerīt. diſ. 54. ꝗ ex famulis. ⁊ in p̄dcōc. diaconi. exͣ de ſer. nō ordi. de famul̓.Quīta. qͥa liberti eccl̓ie manumiſſi adhͦ ut ordinet̉ non pn̄t de acꝗͣſitꝭ qͦcūqꝫmō ad alios trāſmitte̓ ẜm q̇ſdā. quinpotiꝰ oīa ad eccl̓iam ꝑtinebūt Sed verius puto ꝙ hͦ ſit verū ſolū qn̄ ī māumiſſiōe fuit dictū. Nl̓ etiā teſtamentūpn̄t cōdete de his qͥ acqͣſierūt. ar. exͣ deſer. nō ordi. eo libētiꝰ. 12. q. 3. c. pͦ. et 2º.A. Idē in ſū. con. eo. ti. q. i. ẜm Tan.Ray. Al. ⁊ Hoſti. Predcā etiā notāt̉in dcā. q. 14. B. Multa circa maͣm libertoꝝ hes .i. māumiſſio. ⁊ .i. ſeruus.De falſarijsILETE. litteraꝝ vide s. abſolutio pͥ. §. 3º. v̓. 4. Itēsͣ. excoīcatio 3º. Quilibet dꝫ portare decuria litteras d̓ dignitate quā dicit ſehr̄e. ut. i. pegrinꝰ. §. fi.ī ꝓut h̓ ſumit̉dc Aecū vnꝰ verbis alteriꝰ cōtradicit. in quaꝯtradictiōe ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 146duo pn̄t attēdi. Qn̄qꝫ enī cōtingit cōtradictio ꝓpt̓ hoc ꝙ ꝯtradicēs recuſatꝑſone dicentꝭ ꝯſentire ex defectu amoris aīos vniētis. ⁊ hͦ ꝑtinet ad diſcordiā caritati ꝯͣriā. Qn̄qꝫ v̓o cōtingit ꝓpter hͦ ꝙ ꝯtradicēs nō veret̉ ꝯtriſtaredicētem. ⁊ ſic fit litigium qd̓ amicitieuel affabilitati opponit̉. ad quā ꝑtinetdelectabilit̓ alijs ꝯuiuere. In̄ ph̓us dicit 3º ethicoꝝ. ꝙ illi ꝗ ad oīa ꝯtrariant̉cauſa ꝯtriſtādi neqꝫ qͥſcūqꝫ curantes.diſcoli ⁊ litigioſi vocant̉. ⁊ videsͣ. diſcordia.¶ Vtꝝ litigioſus plꝰ peccet qͣꝫ adulator ℟ ẜm Tho. vbi sͣ. cū virtꝰ amicitie pͥncipaliꝰ tendat ad delectandū qͣꝫad ꝯtriſtādū. iō litigioſus ꝗ ſuꝑhabūdat in ꝯtriſtādo grauiꝰ peccat qͣꝫ adulator ꝗ ſuꝑhabūdat ī delectādo. Peraccn̄s tn̄ poſſet ecōuerſo eē. puta ſi inaliquo ꝑticulari adulator magꝭ intenderet ꝑ deceptionē noceͣ. ul̓ hꝰ moī.¶ Sꝫ qͣre litigioſus ꝓhibet̉ ordinari?℟ ẜm Poſti. Criplex ē cā. Prima. ꝗatales nō ſūt aptī ad humilē doctrinaꝫque reꝗritur ab eis. In̄ diſ. 46. §. pͥ.dicitur: Nihil ē impudētiꝰ arrogātiaruſticoꝝ qui garrulitatē auctoritateꝫputāt. ⁊ parati ad lites ī ſubiectos tumide ītonāt. Secūda cā ē. ꝗa litigioſiul̓ adu latiōibꝰ aīos pͥncipū ſibi cōciliant ul̓ fratribꝰ ſuis detrahēdo īfamie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten