puniant̉. tn̄ qui hͦ faciūt ꝯtra imbresventos ⁊ grādines p̄miant̉. C. de male. l. eoꝝ. ſed ẜm deū talia etiā ſic face̓qͣuiſſimū pctm̄ ē. ut clare ꝓbat Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 94. A. Et bn̄. ꝗa nō ſūtfaciēda mala ut veniāt bona. ad Ro.j. B. 18º ꝗa ẜm leges licitū eſt in cauſa ſanguīs corrūpere accuſatorē. ff. dep̄uari. l. fi. A. Ibi dr̄. In oībꝰ cauſispterqꝫ in ſanguine qui delatore corrūpit ꝓ victo habet̉. ⁊ ſic nō innuit̉ ꝙ hͦliceat. ſꝫ quia tali pena nō punitur. BSed ſcd̓m deū nō licet. ut ponit Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 96. Hec itaqꝫ ſunt que notare potui que qͣꝫtū ad caſus anime nōſūt ſcd̓m deū tenēda licꝫ ſint conceſſa) leges. Alias vero iurꝭ ſubtilitates etdiuerſitates iuris canōīci ⁊ ciuilis iuriſtis relinqua. Porro de illis legibꝰ q̄permittūt vſuras nihil dico. quia oēsabrogate ſūt etiaꝫ ꝑ leges. ut .i. vſurapͦ. §. 2º. ꝗ incipit. Quid de legibꝰ.Itꝝ ī legibꝰ poſſit diſpēſari. ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 97. Rectores multitudīs diſpenſare p̄n̄t in legibꝰ hūanisin aliquibꝰ caſibꝰ. N s. in ꝗbꝰ diſpenſatio a iure ꝑmittit. Al̓ ſecus. cū nemopoſſit venire contra legē ſuꝑioris. 19.diſ. nulli fas eſt. B. ita tamē ꝙ diſpenſatio nō cedat in nocumētuꝫ bonicōis. ſed potius ad illud ꝓficiat̉. Quiautē ſunt caſus iurꝭ canonici diſpenſabiles ſolū per papa. habes sͣ. diſpenſatio. §. 7º. 8º. et 9. A. s. in. §. ꝗ incipitDiſpenſatio. cū ſequētibꝰ. B¶ Atꝝ in conſtitutionibꝰ ītelligant̉cōceſſa quecūqꝫ non ſūt prohibita. ℟ºſcd̓m Hoſti. Si conſtitutio promulgata eſt affirmatiue. omnia que cōtinet⁊ ex eis ſequētia vident̉ conceſſa. niſireperiant ꝓhibita. puta ꝯceſſum ē cōtrahere mrimoniū. ergo cuilibet ⁊ ſꝑ.niſi reperiat̉ ꝓhibitū. Si vero ꝓmulgata ſint negatiue. omnia ex eis ſequētia intelligūt̉ prohibita niſi repiaturcōceſſa. ſicut ꝓhibetur ne ꝗs occidat.ergo ſemꝑ ⁊ omnibꝰ ꝓhibet̉ niſi qn̄ īuenit̉ conceſſum.¶ Leges imꝑiales imitāt̉ canōeſ. Vn̄dicūt ſic. Nō dedignant̉ ſacre leges canones ſacros imitari. ſpecialit̓ in mrimonijs ⁊ vſurꝭ. in Auten. ut cl̓ici apudꝓprios ep̄os. coll̓. 6. et. 2. q. 6. §. h̓ colligit̉. exͣ d̓ noui ope. nūcꝭ. intelleximꝰ.In legis fraudē nihil agendū. ff. delegi. ꝯtra legē. ꝗa cū quid ꝓhibet̉ vnaviā intelligit̉ ꝓhiberi ⁊ alia. exͣ d̓ re. iuris. cū quid. li 6º.¶ Quid de condētibꝰ leges iniquas:℟. Si leges inique ſūt contra libertatem ecccleſie tūc condētes ⁊ ſeruātesſunt excoīcati ipſo facto. ut habes extenſe s. excōicatio pͦ. §. 2º. v̓. 8º. Si voſint ſimpliciter contra aliqua dei ⁊ eccleſie mādata. ut puta ꝙ liceat face̓ ſymonias uel alienare feudū p̄cipue eccleſiaſticū ⁊ huiuſmōi. ipſo iure nonvalent. diſ. 8. que contra. 32. q. 7. flagicia. exͣ de conſti. que in eccleſiaꝝ: Etfacientes ⁊ ſeruantes peccant mortaliter. exͣ de ſymo. cū in eccleſie. ⁊. c. nōſatis. Et ſi qui dānificati ſūt occaſione talis legis. conditores ⁊ eoꝝ heredes tenent̉ ad reſtitutionē. Illi etiā ꝙinduxerūt cōditorē ad talē legē faciēdam tenent̉ in ſolidum. ⁊ ſimilit̓ oēsſeruantes tenent̉ ad reſtitutione oīuꝫeorū que taliū legum occaſione lucrati ſunt vel alios damnificauerunt. Eteodē modo immo multo magꝭ peccat⁊ tenētur qui leges cōdūt directe cōtra deū. ſicut d̓ īdolatria. ut h̓. sͣ. §. 8º.eſt dictū. A. Hec etiā notat̉ ī ſū. con.liº 2º. ti. 5. q. 205. ẜm Ray. ⁊ Hoſtie.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten