ut in dcā Auten. ſtatuimꝰ. ⁊ pꝫ sͣ. §. pͦin additione. B. De maͣ hꝰ q̄ſtionishēs h̓ sͣ. §. 2º. ⁊. i. ſnīa. §. 6º.¶ Utꝝ mīſter peccet exequēdo ſnīasiudicū ꝯͣ innocentē. ℟º ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 64. in fi. Si ſnīa ꝯtinet intoletabile errorem. mīſter nō dꝫ obedire.Al̓ excuſarēt̉ carnifices ꝗ martyres occiderūt. Si aūt nō ꝯtineat manifeſtāīiuſticiā nō peccat p̄ceptū exequēdo.ꝗa ipſe nō hꝫ diſcutē ſnīam ſuꝑioris.nec ip̄e occidit ſꝫ iudex cui mīſteriumadhibet. Et ītelligit Ray. ꝙ ſi ip̄e miniſter ſciat ꝙ ꝯdenatꝰ īnoces eſt. nondꝫ exeꝗ mādatū iudicꝭ. ſecꝰ ſi dubitat.tūc enī excuſat̉ obediēdo. xi. q. 3. ꝗd gͦ23. q. i. ꝗd culpat̉. A. Con. cū Ray.Vl. ut in ſū. con. eo. ti. q. 150. ⁊ faciūtad ea q̄ dicta ſūt sͣ. §. xi. ī additiōe. BOde iudiE. ce eccl̓iaſtico. Et hic aduertēdū ꝙ ꝑſona eccl̓iaſtica pōt iudex eē ⁊ cās vetilare ⁊ iudicare int̓ ſubditos in ꝗbuſiuriſdictionē hꝫ p̄ſertī cl̓icos. xi. q. i. c.pͦ. 7. c. exꝑientie. exͣ de fo. ꝯpe. ꝑ totū.Et niſi eccl̓iaſticꝰ nō pōt exerce̓ iuriſoīctionē nec hꝫ eā ī clericum. ut sͣ. iudex pͥ. §. 2º. Nec clericus pōt huic iurirenūciare. Et quid ſi d̓ facto renūciethr̄. i. renūciatio 3º. §. 3º. et 4º. De hac q̄ſtiōe clare hes s. iudex pͦ. §. pl̓t.¶ Iudex eccl̓iaſticꝰ. A. ordinariꝰ ſiuedelegatus. ut in. c. cū eterni. de qͦ. ī. Bqͥ ꝯtra iuſticiā in gͣuamē alteriꝰ ꝑtis īiudicio ꝗcqͣꝫ facit ꝑgram uel ꝑ ſortes.puta ꝑ pecuniā. ſuſpeſus ē ꝑ annū abexecutiōe officij. ⁊ dꝫ ꝯdēnari ad eſtimationē litis ꝑti quā leſit. ⁊ ſi ſuſpenſione durāte ingeſſerit ſe dīnis fit irregularꝭ ⁊ nō niſi ꝑ papā poteit liberariexͣ de ſen. ⁊ re iudi. cū eterni. liº 6º. Etadde hic qd̓ hr̄. i. ſymonia. pͥ. §. 23º ꝙincipit. ꝗd ſi datur.¶ Nūꝗd ꝑtinet cognitio ad iudicemeccl̓iaſticū ſi iudex laicꝰ tenet malefactorē qͥ dīc ſe cl̓icū ⁊ petit remitti adcuriā eccl̓iaſticā. ul̓ ipſa curia petit eū⁊ ip̄e iudex denegat? ℟º. Ad iudicē eccleſiaſticū ꝑtinet cognoſce̓. quia de reagit̉ ſpūali ſiue eccl̓iaſtica. ſꝫ dꝫ vocariiudex ſecularꝭ ul̓ aliꝰ cuiꝰ int̓eſt. exͣ deſen. exco. ſi iudex. liº 6º.¶ Sꝫ quō ꝓcedit̉ in dicta q̄ſtiōe? ℟º.Si notoriū ē ꝙ ille ſit clericꝰ ꝗ tali priuilegio gaude debeat. ſtatī abſqꝫ aliacognitiōe dꝫ reddi. Ꝙ ſi fama publicade hͦ ē ul̓ ipſe ꝓ cl̓ico coīter hebat. ul̓ ſepͥus nō gerebat ꝓ laico ⁊ dep̄hēſus fuit cū tonſura ⁊ h̓itu clericali. dꝫ etiamreddi in ꝯtinēti. Non dico ſine cauſecognitiōe ſꝫ an cauſe cognitionē d̓ clericatū. ita tn̄ ꝙ ꝓbādi neceſſitate nonipſe ſꝫ aduerſariˢ aſtrīgat̉. Si v̓o an̄ dephenſionē ꝓ laico publice ſe gerebat⁊ ꝓ tali coīter hēbat. etiā ſi tꝑe dep̄hēſionis ī clericali erat habitu. nō eſt reſtituēdus quſqꝫ fidē fecerit d̓ cl̓icatu.ſꝫ tn̄ interi ꝯͣ eū ꝓceſſus iudicialis quieſcet. exͣ de ſen. exco. ſi iudex. liº. 6º.¶ Quicūqꝫ īpedit ꝗn̄ corā iudicibꝰ eccleſiaſticꝭ delegatꝭ ul̓ ordīarijs ī cauſisq̄ ad eos ꝑtinet illi ꝗ ꝯquerūt̉ pn̄t iuſticiam obtine. ul̓ ꝗcūqꝫ ꝯpellit impetratores lr̄aꝝ uel alios recurrentes adforū eccl̓iaſticū ī cauſis q̄ d̓ iure ul̓ antiqͣ ꝯſuetudīe ad ip̄m ꝑtinent ad deſiſtēdū ul̓ ad litigādū de eis ī foro ſeculari gͣuādo iudices eccl̓iaſticos uel impetrates ul̓ litigātes ſiue litigare voletes corā eis. ul̓ grauādo ꝓpinqͥs ip̄oꝝ.ſeu capiēdo res eccl̓iaſticas taliū ul̓ qcūqꝫ alio modo. Item qui ad predictadarent auxiliū conſiliū uel fauorem.