ſi talis iudex tulit iniquā ſnīam deceptus ꝑ aſſeſſorē talē ꝗ coīt̓ ſufficiēs putabat̉. A. Ray. ut pꝫ vbi sͣ. nō videt̉loꝗ̄ de delegato tm̄ ſꝫ gnaͣliter de omniiudice. B¶ Quid ſi iudex accepit pecuniā utmale iudicaret? ℟º ẜm Ray. Nō ſolūpunit̉ ut s. in p̄cedēti. §. dictū ē. ꝙ ſcient̉ male iudicauit. ſꝫ etiā pecunia ſicreceptā tenet̉ reſtitue̓. non ei ꝗ̄ dedit.cū turpit̉ dederit. ſꝫ ei ī cuiꝰ īiuriā recepit. i. q. i. iubemꝰ. ⁊ ar. 17. q. 4. ſi ꝗs inatrio. ff. d̓ calū. l. gnaͣliter. §. illud. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 139. Et hͦ verū inforo iudiciali. Secꝰ ī pnīali ī qͦ nō ſuccedit obligatio niſi ad ſolū intereſſe. ⁊nō ad pena niſi p̄ceſſerit iudicial̓ ſnīaal̓ pea nō debet̉ ī foro pnīe. ut dīc glo.12. q. 2. frat̓nitas. Hec etiā ſentit glo.Ray. ut pꝫ ī ſū. con. eo. ti. q. 140. Et utibi pꝫ ẜm Il. hͦ caſu dicēdū eſt de hacpecunia idē qd̓ d̓ alio turpi lucro. B¶ Quid ſi accepit pecunia ut iudicaret ul̓ etiā ut nō male ſꝫ bn̄ iudicaret?℟º ẜm Ray. Tenet̉ reſtitue̓ ei ꝗ̄ deditA. niſi dediſſet ut aīuꝫ iudicꝭ ſub ſperecti inclīaret. ⁊ ita īdirecte ⁊ tacite ītēdebat i p̄m corrūpe ẜm eūdē. ut ī dicta. q. 140. B. ꝗa cū ex officio ſuo teneret̉ gratꝭ iudicare ⁊ bn̄. turpit̓ accepit⁊ crime ꝯcuſſiōis ꝯmiſit. Et idē dico.ſi ex aliqͣ cā oportebat eū nō iudicare.⁊ nihilominꝰ ut nō iudicaret accepitaliꝗd i. q. i. iubemꝰ. ⁊. c. lege iulia. ⁊. c.venale ius. A. Al̓ īcipit uel. ⁊ ſeꝗt̉ īmediate pꝰ. c. lege iulia. B. exͣ d̓ ſymo.nemo. Et Augꝭ. xi. q. 3. Nō licet iudicivende̓ iuſtū iudiciū. ⁊ ſi liceat aduocato vēde̓ iuſtū patrociniū ⁊ iurꝭ ꝯſulto iuſtū ꝯſiliū. A. Hoc hr̄ea. q. c. nōlicet. Et p̄dictis con. Il. ut pꝫ in dcāq. 139. ⁊. q. ſe. B¶ Quid ſi iudex tenet̉ ⁊ nullo modovult iudicare. ⁊ ꝓpt̓ hͦ amittit aliquisius ſuū? ℟º ẜm Ray Tenet̉ reſtitueretotā litꝭ eſtīationē ei ꝗ ꝓpt̓ hͦ ē leſus.23. q. 2. dn̄s. ⁊. q. §. admīſtratores. inAuten. ut diffi. iudi. §. pl̓t. A. Con.Vl. ut in ſū. con. eo. ti. q. 14. i. B¶ Vtꝝ iudex poſſit pena reo totalit̓relaxare. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 167Duplici rōne īpedit̉ iudex ne reū a pena abſolue̓ poſſit. pͦ ꝗdē ex ꝑte accuſatorꝭ ad cuiꝰ ius qn̄qꝫ ꝑtinet ut reꝰ puniat̉. puta ꝓpt̓ aliquā īiuriā in ip̄m cōmiſſam. ⁊ hꝰ moī relaxatio nō ē in arbitrio iudicꝭ. ꝗa tenetur vnicuiqꝫ iusſuū redde̓. 2º mō īpedit̉ ex ꝑte rei publice ad cuiꝰ bonū ꝑtinet ꝙ malefactores puniāt̉. Sꝫ tn̄ qͣꝫtū ad hͦ differētiaeſt int̓ inferiores iudices ⁊ ſup̄mū. .s.pͥncipe cui ē plenarie ptās publica cōmiſſa. Iudex enī īferior nō hꝫ ptātemabſoluēdi reū a pena ꝯͣ leges a ſuꝑioreſibi poſitas ſꝫ pͥnceps ꝗ hꝫ plenā p̄tātēin re publica poteīt reū licite abſoluēſi hͦ rei publice viderit expedire ⁊ paſſus īiuriā noluerit remitte̓. Habet tn̄locū mīa iudicꝭ ꝓut in ſe. §. dr̄. in fi.¶ Vtꝝ iudex poſſit penā diminue̓. ℟ºẜm Hoſti. Reo ꝯuicto ſi ī iure certa pena īueniat̉ illa īponi dꝫ. al̓ arbitrio ſuoꝯmittit̉. C. d̓ vi pub. ul̓ pͥua. l. ſeruos.ī fi. ⁊ exͣ d̓ trāſac. c. vltꝭ. tn̄ in hūaniorēꝑtē dꝫ ſꝑ declīare ⁊ ſic mitigare maxīecū cā ſubeſt. puta ꝗa nō ex ꝓpoſito ſꝫcaſu culpa ꝯmiſſa fuit. ul̓ ꝗa īiuria effectū nō habuit. uel ꝓpt̓ etatē puerilemaut etiā ſenilē ⁊ hꝰ mōi. de ꝗbꝰ. i. penapͦ. §. 3º. et 4º. A. Bn̄ facit ad hͦ dictūc. fi. d̓ trāſac. B. Et ītelligēdū ē ẜmTho. vbi sͣ. ꝙ mīa iudicꝭ hꝫ locū ſolumin his que eiꝰ arbitrio relinquūt̉. circa q̄ vide. jͣ. pena pͥ. §. an̄pl̓t. A. Ad hͦ