ꝗa quācūqꝫ certificatā de morte pͥorispͥmo cogͣueīt pꝰ mortē legitime illā tenebit. ex de eo ꝗ dux. ī ma. quā pol. veniens. A. Ide ī ſū. con. eo. ti. q. 6. B¶ Sꝫ qͣlit̓ intelligit̉ inſcia? Rº ẜm Hoſti. Qn̄ hꝫ iuſtā cam igͦrādi. ut ꝗa virde remotꝭ veniēs aſſerebat ſe nō habevxore. exͣ de ſpon. cū apl̓ica. Iō aūt inſcia nō ꝯmittit adulteriū. ꝗa nō ꝯmittit̉ ſine dolo. ff. ad. l. iul̓. d̓ adult̓. l. pl̓t.34. q. 2. ī lectū. A. Idē ī ſū. con. eo. tiq. 7. vbi etiā addit̉ ẜm eūdē qͣlit̓ filijetiā legitima viuēte ſuſcepti legitimicenſent̉. ſi tn̄ ſecūdū mrimoniū ī facieeccleſie ſit ꝯtractū. Secꝰ ſi clam. B¶ Vtꝝ liceat vxorē adulterā occide̓.℟ ẜm Pe. ⁊ Tho. 1 4º diſ. 37. Hoc pōtcōtinge dupl̓r. Ino mō ꝗa ꝑ iudiciūiudicꝭ ꝓcurat occidi. ⁊ hͦ licet face̓ amore iuſticie nō liuore vindicte. Non tn̄licet hͦ fieri ī iudicio eccl̓iaſtico ſꝫ ciuili. Scd̓o mō ꝗa exͣ iudiciū occidit eamvel facit occīdi. ⁊ hͦ nūqͣꝫ licet ẜm legediuinā. lꝫ aliqͦ caſu ꝑmittat̉ ẜm lege ciuilē. ut qn̄ īuenit vxore ī actu adulterij. tūc enī lex ꝓpt̓ īcitamētū nō punitA. Idē ī ſū. co. eo. ti. q. 9. G. Et ītellige hͦ dictū Tho. ꝙ lex nō punit .s. ꝙ n̄punit morte ſicut alia homicidia. ſꝫ tripunit ſatꝭ acrit̉. ut. ff. de adul. l. ſi adulteriū. §. ſi maritꝰ. A. al̓ incipit. §. imperatores. ⁊ ibi dr̄. ꝙ ſi occiſor erat humilis ſeu vilis ꝑſona. dānat̉ ad opꝰ ꝑpetuū. ſi aūt honeſtior. ī īſulā relegat̉B Vtꝝ aūt viro liceat occide̓ adulteru. vide. i. lex. §. 9º. In foro ꝯſcīe talesnihilominꝰ puniendi ſūt. Vtꝝ magispeccet ꝗ occidit vxorē qͣꝫ ꝗ occidit matrē. hes. i. vxor. §. pl̓t.Mpedimētū9º. de diſpari cultu .s. qn̄ fideliscōtrahit cū īfideli ut iudeo cū paganoA. uel he̓tico ẜm Ray⁊ ī ſū. con. li.4º. ti. io. q. i. vbi hͨ notat̉. ⁊ dr̄ ī. c. caueqd̓ ſeꝗt̉. ſꝫ de hͦ. ī. §. pl̓t. B. Nam tūcnullū ē mr̄imoniū. 28. q i. §. ex his. ⁊c. caue. In̄ Exo. 34º. ⁊ Deutª 7º ꝓhibuit dn̄s dicēs. Nō accipiēs vxore filijstuis de filiabꝰ alienigenaꝝ. ne traducāt eos pꝰ deos ſuos. Sꝫ tn̄ ſpōſalia bn̄p̄n̄t ꝯtrahi cū hac cōditiōe. ſi īfidelisꝯuertat̉. 28. q. i. nō o3. Dec etiā ThoꝝPe. ī4. diſ. 39. A. ſil̓ cū Ray. ut ī dcāq. i. B¶ S nūꝗd int̓ īfideles pōt eē mr̄imoniū? ℟º ẜm Tho. ī4. diſ. 39. It̓ infideles pōt eē mr̄imoniū inqͣꝫtū ē ordīatū ad prolē ẜm ꝑfectione naͣe. nō autēinqͣꝫtū ē ordīatū ad ip̄am ẜm ꝑfectiōꝫgre ⁊ iō mr̄imoniū ꝗdē ē. ſꝫ nō ꝑfectūVn̄ īfidelis ꝯgnoſces vxorē nō peccatſi ꝓpt̓ bonū ꝓlis aūt illiꝰ fidei qͣ tenet̉vxori debitu reddat. Id̓. 56. diſ. deīde¶ Vtꝝ diūx ꝯuerſus ad fidē poſſit remane̓ cū vxore īfideli nolēte ꝯuerti.℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Fidel̓ cōuerſus pōtcū īfideli remane̓ ſub ſpe cōuerſiōis ſieā in īfidelitate obſtīatā nō videit. ⁊bn̄ facit cōmanēdo. Et de hͦ eſt ꝯſiliūApl̓i. i. ad Corꝭ. 7º. Non tn̄ tenet̉ ſꝫ pōtdimitte̓ eā etiā ſi ip̄a velit ei coh̓itareſine ꝯtūelia creatorꝭ ſi ꝯuerti nō vult.A. Cō. Ray. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 2. B¶ Quid ſi iudei ul̓ pagani ꝯtraxerūtcū ꝯſanguineis ẜm ritꝰ ſuos. nūꝗd pꝰꝯuerſione poterūt remane̓? ℟º ſcd̓mTho. in 4. diſ. 36. Si ꝯtraxerīt ī gͣdibꝰdina lege ꝓhibitis Leuitꝭ. 18º. tūc ſiuevterqꝫ ſiue alt̓ ad fidē ꝯuertat̉. nō pniī tali mrimoio comanere. Si aūt ꝯxerint ī gͣdibꝰ ꝓhibitis ꝑ ſtatutū eccl̓ie.pn̄t comane ſi vt̓qꝫ cōuertat̉. ul̓ ſi vnoꝯuerſo ſit ſpes d̓ ꝯuerſione alteriꝰ. A