dicūt ꝗdā ꝙ excuſat̉ a tanto lꝫ nō a toto. ar. diſ. §o. ſepe. 15. q. i. §. ſꝫ hͦ. Quidam aūt dicūt ꝙ pctm̄ ſequēs excuſat̉a toto ſi nullū hꝫ vſū rōnis. Et hͦ ꝓbabiliꝰ ⁊ veriꝰ. 15. q. i. aliqͦs. ⁊. c. ſequēti.A. Scd̓m canōes oībꝰ talibꝰ ſi lib̓atifuerīt ē pnīa īponēda. ſꝫ leuior qͣꝫ ſi ſani talē ꝗd ꝯmiſiſſent. 15. q. i. ſi ꝗs inſaniēs. Et hͦ fit ad cautelā. ut ī ſū. cō. eo.ti. q. 17. vbi etiā dr̄ ẜm glo. Ray. ꝙ habētibꝰ vſū rōnis qͦ ad ea ſine ꝗbꝰ nō ēſalus. nulla ignorātia ē inuicibil̓ ſimplicit̓ ⁊ oīo. ꝗa ſi nō īueniret hoīem aquo doceret̉. vnctio doceret eū niſi ſtaret ꝑ ip̄m. B. Si v̓o ignorātia iurisſit vicibilis ⁊ volūtaria. tūc ſi fuit affectata ī nullo excuſat. īmo e ſpāle peccatū. Si v̓o nō fuit affectata ſꝫ ſolū ꝗaneglexit addiſce̓. excuſat a tāto ſꝫ nō atoto. Hec de ignorātia iurꝭ. A. Idē īoca. q. 17. Tn̄ ſciēdū ꝙ hͦ intelligēdū ēẜm modū negligētie. vt tāto mīor ſitexcuſatio quāto maior fueit ī addiſcēdo negligētia in tm̄ ut lata negligētiaequiꝑet dolo ut. ff. depoſi. i. ꝙ nerua. ⁊de cōſti. ut aīaꝝ. liº 6º. B. Si v̓o ſit igͦ.rātia facti hec pōt eē duplex. Nam ul̓ignorātia ē cā agēdi ita ꝙ ſi ſciret illācircūſtātiā q̄ trahit ī pctm̄ nō face̓t ⁊ſe feciſſe dolet. ⁊ hͦ excuſat a toto. ſi tn̄debita diligētia p̄miſſa fuit. q̄ ſi p̄miſſa nō fuit. excuſat ſolum a tanto. A. ⁊qn̄qꝫ a nullo. vꝫ ſi ignorātia fueīt craſſa ⁊ ſuppina. deo. c. ut aīaꝝ. B. Vl̓ igͦ.rantia ē comitās actū .s. ꝙ etiam ſi ſciret circūſtātiā pctī nihilominꝰ face̓t.⁊ hͨ nō excuſat. Con. p̄dictꝭ Pe ⁊ Thoin ſcpͥto. ⁊ in pͥma ſcd̓e. q. 76. A Id̓in ſū. con. eo. ti. dcā. q. 17. B Vtꝝ ꝑignorātiā excuſet̉ ꝗs a ſtatutꝭ ordinatioꝝ hēs. i. lex. §. §. ⁊ sͣ. excoīcatio pͥ.5. 6º. Et vtꝝ excuſet̉ ſcolarꝭ ꝗ̄ tenet ſuidoctorꝭ opīonē vide. jͣ. opinio.¶ Ignorātia craſſa ⁊ ſuppina dr̄ ꝑ metaphorā hoīs craſſi ⁊ ſupꝑinī ꝗ non videt etiā ea q̄ corā eo ſūt. A. vel ꝗa tal̓eſt largꝰ ⁊ diſtētus. ⁊ ſic hꝰ mōi ignorātia magna ⁊ lata. B. ſicut ꝗ publica ⁊ manifeſta dicit ſe ignorare cui nōfacile credit̉. 16. diſ. qd̓ dicitis.IlleLegiCIMꝰ. gitime natī multipl̓r ſūt. Nā aliꝰdē mancer. ille ꝓpͥe qͥ natus ē d̓ ſcortoAliꝰ ſpuriꝰ uel natus qͥ de adult̓a. AIn ſū. con. libº 3º. ti. 19. q. i. dr̄ ẜm glo.Ray. ꝙ ſpuriꝰ dr̄ natꝰ ex ꝯcubina proſpurcitia incōtinētie. Notꝰ v̓o natꝰ deadult̓a. Iidet̉ enī filiꝰ eē de mr̄imōiocū nō ſit. ſicut ⁊ notas febres dicimꝰ q̄vere qͣrtane ⁊ hꝰ modi vidēt̉ ⁊ nō ſūt.Sed vitas ē ꝙ ex adult̓io natꝰ dr̄ etiāſpuriꝰ. ut in. c. tāta. exͣꝗ fi. ſint le. BAliꝰ naͣlis ꝗ de ſoluto ⁊ ſoluta. ⁊ talesoēs ꝓhibēt ordinari. ꝗa ꝑ antiquā legem māceres ꝓhibiti ſūt intrare templū dei. Aᵐ. vſqꝫ ī decimā generatiōꝫSimil̓r ⁊ ſpurij. in. c. ꝑ venerabilē. deqͦ. i. ⁊ in dcā. q. i. B. Deutº. 23. exͣ deelec. īnotuit. ⁊ exͣꝗ fi. ſint le. ꝑ venerabilē. ī fi. Cā aūt ꝓhibitiōis triplex eſts. dignitas cl̓icalis. q̄ hꝰ moī vilibꝰ cōferri nō dꝫ. exͣ de exceſ. p̄la. int̓ dilcos.Itē deteſtatio pr̄ni crimis. exͣ d̓ he̓ticꝭ.vergentꝭ. Itē ꝙ tales filij ſolēt eſſe īmitatores pr̄n̄t ſcelerꝭ. 6. q. i. ſi ꝗs cū militibꝰ. ⁊ diſ. 56. ſi gens. In ſecularibꝰ tn̄dignitatibꝰ tales nō ſꝑ ꝓhibent̉. ff. dedecu. l. ſpurij. ⁊. l. generalit̓. §. ſpurioſA. Et in hͦ. §. pꝫ ꝙ ſi iſte illegitimusheat ꝯpetitorē legitīe natū ei p̄fert̉ inofficio dignitatꝭ. Et ſupͣdcā oīa habēt̉in ſū. con. dicta. q. i. ẜm Ray. Hoſti. ⁊Goff. B