¶ Pone ꝙ hēs ul̓ executores nolūt ſoluere q̄ teſtator ī pios vſꝰ legauit. nec ſatꝭface̓ creditoribꝰ ut dixit. ꝗd fiet? ℟º. perep̄m loci p̄miſſa monitiōe ad hͦ cogēdiſūt. exͣ d̓ teſta. tua nob̓. ⁊. c. Iohānes. etiāſi a teſtatore id ꝯtigerit int̓dici. Nā ⁊ ſidefūctꝰ ꝓhibuerit ne ep̄s ſe ītromittat.talis ꝓhibitio nō valet. ut ī dcō. c. tua.Peredes qͣs teſtator tenet̉ inſtituere vide. i. teſtamentū 2º.CręMICA tica vitaVtꝝ hēmiſeu ſolitaria ſit ꝑfectior qͣꝫ ꝯgregatiōis religio. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.188. Iita ſocial̓ ncc̄ia ē ad exercitiū ꝑfectiōis. ꝗa mutuo ſe īſtruūt v̓bo ⁊ exemplo ⁊ correctiōe. q̄ ad ꝑfectiōeꝫ ꝑducūtSolitudo aūt ꝯpetit iā ꝑfectꝭ ꝗ alioꝝ regimīe nō īdigēt. Sicut gͦ illud qḋ iā ꝑfectū ē p̄emīet ei qḋ ad ꝑ̄fectiōeꝫ exercet̉.ita vita ſolitaria ſi debite aſſumat̉ p̄eminet vite ſociali Si tn̄ abſqꝫ exercitio p̄cedēti tal̓ vitā aſſumat̉ⁱ ē piculoſiſſima. niſi ſuppleat̉ ꝑ dīnā gr̄am.¶ Vtꝝ religioſi medicātes poſſint vitāhemitica elige̓? ℟º pn̄t d̓ lnīa ſuoꝝ maiorū ⁊ cellas ſiue hītacula ī hēmo ſiue locis vbi nō ſit hoīuꝫ hītatio de ꝓpī qͦ pn̄tacꝗrere ⁊ etiā mutare. exͣ de exceſ. pla.cū ex eo. libº 6º.Creticus P perecōit̓.cus ē q d̓ fide falſaꝫ opīonē īuenit ul̓ īuentā ſeꝗt̉. 24. q. i. hͨ ē fides. 2.q. 3. hē̓ticꝰ. īmo etiā ꝗ circa fidē dubiꝰ ēex eo. c. pͥ. Et ītelligēdū ē eē dubiū eū ꝗ̄det̓mīate ī dubietate p̄ſiſtit. Secꝰ d̓ illoꝗ tēptat̉ de fide cū dolore cordis. Itē he̓ticꝰ ē ille q̄ male ſentit d̓ eccl̓ie ſacr̄is. As. alit̓ ſentiēdo de baptiſmo. pctōꝝ ꝯfeſſiōe. euchariſtia. mr̄imōio. ⁊ d̓ reliqͥs ſacramentꝭ. qͣꝫ p̄dicet ⁊ obſeruet ſacroſcāromana eccl̓ia. ut ī. c. de qͦ ſtatī. B. exͣeo. ad abolendā. 3º ꝗ male ſentit circa v̓itatē ſcripte ſacre. 24. q. 3. he̓ſis. 4º ꝗ aduerſus romanā eccl̓iam agit. ⁊ eiꝰ dignitatē a dn̄o traditā auferre conat̉. diſ. 22oēs. A. Ibi dicit̉. Qui romane eccl̓iepͥuilegiuꝫ ab ip̄o oīuꝫ ſūmo eccl̓iaꝝ capite traditū auferre conat̉. ꝓculdubio ī he̓ſim labit̉. G. Qn̄qꝫ v̓o ẜ n̄ ita ꝓpe dr̄ he̓ticꝰ ꝗlibet excoīcatꝰ. 4. q. i. Ꝙ aūt. Sil̓r⁊ ſymoīacꝰ .i. q. i. ꝗſꝗs. A. Idē etiā caſꝰnotāt̉ ī ſū. con. li. p. ti. §. q. i. Aduertēdū qͦqꝫ ꝙ ille dr̄ he̓ticꝰ ꝗ ī dubijs ꝑtinētiū ad ſalutē nō vult acꝗeſce̓ declaratōidn̄i pape. 24. q. i. hͨ ē fides. Sil̓r he̓ticꝰē qͥ ꝑtinacit̓ affirmat exerce̓ vſuras n̄ eēpctm̄. ut ī cle. ex gͣui. d̓ vſurꝭ. Itē noͣndūꝙ lꝫ ꝗs ex igͦrātia hēat opīonē he̓ticā n̄ē heticꝰ ſi refert ſe ad ītellectū eccl̓ie. ul̓ſubijcit ſe eiꝰ correctiōi. exͣd̓ ſū. tri. ⁊ fi.ca. dānamꝰ. ad fi. Itē nō ē he̓ticꝰ ꝗ ſnīeſui erroris n̄ ꝑtinacit̉ adhe̓t. ſꝫ q̄rit cautaſollicitudīe vitatē. patus corrigi cū inuenerit. 24. q. 3. dixit apl̓s.G¶ Qu id ꝓpe facit he̓ticū? ℟º ẜm Pe.Ad rōnē hetici duo ꝯcurrūt. Inū ē inrōne .s. he̓ſis īitiū. A .s. error erga credēda. ut pꝫ ī ſū. con. eo. ti. q. 2. vbi ponūtur q̄ ī iſto. §. hn̄t̉. G. Alteꝝ ī volūtateqd̓ ē hēſis ꝯplementū. ut ꝗa ꝑtinacit̉ afide deuiat. Et tal̓ ꝓpͥe dr̄ heticꝰ. Con.Tho. ī 4º. addēs. ꝙ ſi ꝗs erret ī his ad q̄explicite credēdū nō tenet̉. nō ē hēticꝰ.ut ſi ꝗs putae̓t Iacob fuiſſe prēꝫ Abrahe⁊ hꝰ moī ⁊ cū ꝯgͦſcit hͦ eē ꝯͣ vitatē fidei ⁊ſcripte. credit ei. ſil̓it̓ ⁊ circa ea d̓ ꝗbꝰ int̓doctores ſūt opīones. donec ꝑ eccl̓iaꝫ det̓minatū ſit. ut idē Tho. pōit ī pͥma ꝑteq. 32. An excuſet̉ ſcolaris q̄ tenet opionē ſui doctorꝭ. habes .i. opinio.¶ Vtrum heretici ſint vitādi. ℟º. Poſſum ⁊ debeo eos monere ⁊ inducere utad veram fidem redeant. In alijs nonlicet eis ꝯmunicare. quia excōmunicati