ẜm ꝟ. Vbi de conſuetudine regiōis vir⁊ vxor coīcāt ſibi credita ⁊ debita ex cōtractu ul̓ maleficio. ſi res furtiua adhucexiſtit in eoꝝ poteſtate vxor poteſt illaꝫreſtituere etiam cōtradicente marito.A. Idem etiam eſſet ſi inter eos non foret taliſ cōmunio. Nam quicunqꝫ habetrem furtiuā debet illam dn̄o reſtituere.C. eo. in ciuilem. B. Si autē cōſumptaeſt poteſt vxor ſi expreſſe vir non ꝯtradicat negocia mariti gerēdo ⁊ ſe liberādo extimatione reſtituere de cōmunibꝰbonis. ꝓhibente aūt maxito non credoYdebeat facere huiuſmōi reſtitutioneꝫcū nō habeat adminiſtrationem teruꝫſed maritus. Si tamen reſtitueret de bonis coībus bona fide. non credo ꝙ eſſetei iniugenda pnīa quaſi ꝓ mortali. Aaūt ꝙ peccaret mortaliter ſi hoc fiat latēter ⁊ ſine alioꝝ ſcādalo. cum hic non ſitfraudulenta ꝯtractatio nec aīo lucrādiſcd̓m eundē ꝟ. ut in ſū. con. libº 2º. ti.6. q. 12. G¶ Contra quem dat̉ actio furti? ℟º ẜmHoſti. Contra furē etiā ſi īpubes ſit dūmodo ſit doli capax. ff. eo. l. īpuberem.Pater etiā agit ꝯtra filiū ſuū ſi peculiuꝫcaſtrēſe habeat. al̓ non eſſet iudiciū int̓eos. ff. eo. l. ne cū filio. Eodē mō aget filius ſi pater ei aliquid ſubripiat de peculio caſtrēſi. A. Facit. ff. eo. ſi ꝗs vxori.§. ſed ⁊ ſi filius. G Item vir ꝯtra vxorem uel ecōuerſo nō agit furti mr̄imonio ꝯſtante. ſed datur actio in factū. ſedqui ei opeꝫ tulerit furti tenet̉. ff. eo. ſi ꝗsvxori. 7. C. reꝝ amotaꝝ. l. 2. Item dat̉actio furti cōtra eum qui dedit ope uelconſiliū ei qui furtū fecit. ff. eo. ſi is qui§. ſi tu. A. Hoc verū ſi furtū ſecutumſit. ut in ſū. con. eo. ti. q. 15. G. Et tamipſe qͣꝫ etiā qui receptauit ad reſtitutionē tenet̉. ut. i. reſtitutio 3º. §. 2º. dicit̉. AEt ibi patet. quia qd̓ dictū eſt de ꝯſilioobtinet etiā quādo ex eo veriſil̓r dānuꝫſecutū ē. G Utꝝ peccet ꝗ rē ſuā apudaliū depoſitā uel etiā īiuſte detenta furtim accipit. reqͥre sͣ. depoſitum. §. vltꝭ.¶ Quid ſi quis furat ꝓpter neceſſitatēfamis uel frigorꝭ. ℟º. Si eſt extrema neceſſitas non peccat. ſed utit̉ iure ſuo. deconſe. diſ. §. diſcipulos. vnde pōt occulte ſubtrahere. ut dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.66. non tm̄ ꝓ ſe. ſed etiā ꝓ alio. Nam intali caſu omnia ſunt ꝯmunia. diſ. 47. ſicut hi. Ꝙ ſi non ſit extrema nccītas peccat quidem. ſed ꝓpter neceſſitatem attenuatur peccatū. Et in tali caſu intelligitur penitētia que īponitur extra de fur.ſi quis ꝑ neceſſitatem. A. Idem in ſū.con. eo. ti. q. 8. ẜm Ray ⁊ Tho. Aduertēdum tamen ꝙ lꝫ furas in extrema neceſſitate nō peccet. ſi tamē deueniat poſteaad facultatemᶠ puto ꝙ obligetur ad reſtitutionem. ſicut ⁊ qui ceſſit bonis. C.de his qui poſſunt ce. bonis. l. i. ita tamēꝙ nō teneatur niſi inquantū facere pōtff. de ceſſi. bo. l. 3. Et in hec uel ſimili cāuintelligit̉ facere poſſe deducto ne egeatff. de re iudi. in condemnatione. Aliquitamen dicūt ꝙ furanti etiā in extremaneceſſitate ſi rem nō reſtituat debet īponi ꝙ peniteat ꝑ tres ebdomadas. dictoc. ſi quis per neceſſitatē. Sꝫ illud. c. nonintelligit̉ ī extrema neceſſitate ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 66. arti. 7º. ⁊ ẜm Ray. in ti.de furtis. §. Item quid ſi aliquis furat̉⁊ ẜm Inno. ⁊ glo. in dicto. c. ſi quis. ⁊ sͣpatuit. Sed inqͣꝫtuꝫ dicit ibi glo. ꝙ ītelligitur in neceſſitate nō magna. debet intelligi reſpectu neceſſitatis extreme. ſedbene al̓ magna. quia ut ibi patet fur nōcogitur reſtituere. ſed uel penitentiamagere ul̓ reſtitue̓. vnde dr̄ ibi. Si reddiderit nō cogatur ieiunare. qd̓ n̄ ꝯcedēt̉