B. Ad fraudē ꝑtinere poſſunt que habentur sͣ. dolus. ⁊ sͣ. aſtutia.Rigidilas pediatquō īmatrimoniū. vide .i. īpedimentum 15. quaſi per totum.MuS. cuneris. i. heDe expenſisreditas. §. 6º. ⁊ i. ſepultura pͥ.§. 7. et. i. teſtitutio 2º. §. §º. Item d̓ iniuriantibꝰ funeri uel moribundo .i. ſepultura pͥ. §. 8º.eſt cōtraUrtuM catio reialiene mobilis ⁊ corꝑalis frauduloſa inuito on̄o lucrifaciendi. gratiaſiue ipſius rei ſiue etiā vſus poſſeſſiōisve. ut. ff. eo. l. i. A Iſta fuit diffinitioRay. que ⁊ ponit̉ in ſū. con. libº 2. ti. 6º.q. i. B. Cōtractatio ponit̉ ī p̄dicta diffinitione. quia ſine ea non eſt furtū etiāſi int̓ueniat volūtas uel verbū. A. Facit. ff. eo. l. i. §. pͥ. B. tn̄ ꝑ ſolam voluntatē erit trāſgreſſio alterius p̄cepti .s. illius. Non ꝯcupiſces rem ꝓximi tui. Reialiene ponit̉ in diffinitione. ꝗa in re propria nō ꝯmittit̉ furtū. Intellige niſi alius habeat in re illa aliqd̓ ius. puta illecui res erat pignorata uel cōmodata. A⁊ fecit in ea vtiles expenſas. ut pꝫ in iuribus .i. all̓atis. B. ff. eo. ſi res. §. pͥ. ⁊l. ſi is qui rē. in pͥnº. A Immo potius īfi. A. Idē Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 71. Nobil̓⁊ corꝑalis dicit̉. quia in rebus īmobilibus. ut in agro uel incorporalibꝰ ut ſūtactiones ⁊ ſeruitutes nō ꝯmittit̉ furtuꝫeo ꝙ talia non poſſūt ꝯtractari. A. ff.eo. l. verū. i. Bº. Frauduloſa dicit̉. ꝙ ſialiquis credebat rem eē ſuā que nō eratuel ſi erat ſua credebat ꝙ etiā ab eo quihabebat ibi ius poſſet accipere. non conmittit furrū. lꝫal̓ teneat̉. Aº. videlꝫ ꝗaꝑdit ius qd̓ hēbat ī re ⁊ ſi nōͣ hēbat iusaliqd̓ ꝯdenabit̉ ad reſtitutionē rei. ⁊ īſuper ad extimatiōeꝫ illius ex eo ꝙ voluit ius ſibi facere. ut ī tex. de qͦ ſtatim.B. Inſti. de vi bo. rapto. §. ꝗa tn̄. ⁊. §.ſe. Inuīto dn̄o. ꝗa ſi credit dn̄m ꝑmiſſurū ⁊ ſubeſt iuſta cā credēdi nō tenetur.Secꝰ ſi nō ſubeſt. ff. eo. ſi is qui rem. AIn dubio. n. p̄ſumit̉ dn̄s īuitꝰ. ff. eo. l.qui vas. §. vetare. Gᵐ. Et dr̄ dn̄s inuitus etiā ſi videat re auferri qͣꝫuis nō cōtradicat. ff. eo. l. pltꝭ. M. Ibi vr̄ colligiꝙ hͦ veꝝ ē qn̄ rōne timoris uel etiā verecūdie nō ꝯtradixit. al̓ nō ꝯͣdicēdo cūpotuerit vr̄ cōſentire. ar. c. error. 83. diſ.7. c. ꝯſentire. Gº. Si aūt putauit facereīuito dn̄o ⁊ tn̄ dn̄s vult. furtū ꝗdē facitqͣꝫtū ad ītentionē. ſed non tenet̉ ad reſtitutione. nec dn̄s pet petere obſtanteſibi ſua volūtate. ff. eo. int̓ oēs. §. pl̓t.A. Hoc fallit ī. l. ſi quis ſeruo. C. d̓ furtꝭut ꝑſuadens ſeruo ut tollat rē a dn̄o ⁊ſeruus tollit eā dn̄o etiā ꝑ̄mittente cuiprius denunciauit tenetur furti ⁊ ſeruicorrupti. G. Lucrifaciēdi gra. ꝗa ſi ꝗsalienā ancillā rapuerit nō cā lucri ſꝫ libidinis. nō ꝯmittit furtū. ff. eo. verū. A2º. al̓ īcipit certū. G. Ip̄ius rei vſus poſſeſſiōis ve. ꝗa nō ſolū ꝯmittit furtū quirei dn̄iuꝫ vult ſibi lucrari. ſꝫ etiā q̄ vultī re ip̄a lucrari vſū ⁊ poſſeſſione. diſ. §0.ꝗ ſacrū. ff. eo. ꝗ iumenta.¶ Quot ſūt ſpēs furti? ℟º. Due. Nā aliudē manifeſtū .s. illud ī qͦ fur dep̄hendit̉ pͥus qͣꝫ veniat ad locū deſtinatū. Aſiue dep̄hedat̉ ab eo cuius res ē ſiue abalio. ff. eo. l. 3. G. Aliud non manifeſtūcū q̄ fur n̄ dep̄hēdit̉. ff. eo. l. 2. et. 3. Iteꝫnoͣ ꝙ q̄dā remanent ī noīe gnaͣli. q̄dā īſpāli. veluti ſacrilegiū qd̓ ē furtū rei ſacre. A. ſeu etiā nō ſacre. ſꝫ de loco ſacroſiue etiā de eccl̓ia. ut ī. c. ꝗd gͦ. de qͦ. ī. G