Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝯgruētiꝰ vr̄ ītelligendū ad oīa.de apl̓is claꝝ ē ſūt p̄cepta. ut. §. 2.Id̓ dꝫ ītelligi de feſtis euangeli ſtaꝝp̄fatoꝝ doctorū equiꝑant̉ ibidē apl̓isde qͥbꝰ ī tex. dcī. c. ſit ſermo ſiml̓ apl̓isſub vno ꝯtextu cōſtructu v̓boꝝ. Necē viſil̓e ſolū duplici officio fuiſſet facta loga decretal̓. p̄cipue poſtponat̉ ī rubricis breuiarij qͣꝫ ī decretꝭ ſeudecretalibꝰ. Itē ꝗa ī dcō c. gl̓ioſus. iudicat eccl̓ia eos int̓ oēs ſcōs ſingl̓arit̓ debe̓honorari. Itē ꝗa dictio ſoleniter ponit̉ ī d̓co. c. gl̓ioſus. ſigͣt celebrationemodā vacationē ab oꝑbꝰ. ut ī. c.crudꝭde ꝯſe. diſ. 3. ibi. ſolēnit̓ celebrari mādamus. Et oēs ītelligūt ī ſignificarimodā celebratione. Et qd̓ ī deo. c. gl̓ioſus addit̉ de officio duplici. fit ad aug.mentū ad diminutionē ſolēnitatꝭ.Et ita ſuꝑ pluries ꝯtuliſſeꝫ ꝓuectis doctoribꝰ aſſeruerūt dcā feſta euāgeliſtaꝝ doctoꝝ obẜuāda fore admodā celebratiōeꝫ ſicut apl̓oꝝ. Sꝫ forte alicubi ꝯſuetudo excuſaret ẜm diſtīctiōeꝫ poſitā. §... noͣ. ī additōe. BQn̄ debemꝰ feſtū īciꝑe? ℟º. Ꝙtū adferiatione a veſpa ī veſꝑam. ex eo. oēs.A. de ꝯſe. diſ. ꝓnunciandū Et fuitoriginale dictū ſcript̉e. ut pꝫ Leuitꝭ. 23.G. Et ītellige veſperaꝫ .i. ſero. A. i. abvltīa ꝑte diei p̄cedētꝭ ſeu vigilie. videlꝫīmediate pꝰ. 24. horā vſqꝫ ad vltīaꝫ ꝑtediei feſti. qd̓ pōt pate̓ id qḋ hr̄ Gen.. ubi dr̄. Factū eſt veſꝑe mane diesvnꝰ. Et ẜm Nico. Lira. ibi ſcript̉a loquit de die naͣli ꝗͥ ē. 24. horaꝝ. Artificialis v̓o ē qͣꝫdiu ſol ē ſuꝑt̓rā. cuiꝰ pͥmā ꝑtevidelꝫ mane pōit tota die pͥmā ꝑteꝫnoctꝭ qua vocat veſꝑe tota nocte. Etdicit id̓ Nico. In veſpe ꝯplet̉ dies artificialis. Igit̉ ẜm ſcripturā ſcām eccleſiāfeſtū īcipit īmediate pꝰ occaſū ſolis dieip̄cedētis vſqꝫ ad occaſū ſolis diei feſti.D. Tn̄ feſtoꝝ īitiū finis iuxͣeoꝝ qͣlita diuerſaꝝ regionū ꝯſuetudīes ſeruari dꝫ. ſicut magnitudo ip̄oꝝ exigit.inciꝑe tardiꝰ tminari. exͣeo. qm̄. AHoc dictū aliꝗ male ꝑpedūt ip̄m allegates dīnutiue dicētes ꝯſuetudinempōt minui feſtū. tn̄ clare ꝯſtet loqt̉ diminutiue ſꝫ augmētatiue dicendopͥus īciꝑe tardiꝰ t̓minari. dīc tardius īciꝑe pͥus t̓minari. Itaqꝫ ꝯſuetudo pōt minue̓ feſtū. niſi eēt de ill̓ ꝗͥbꝰꝯſuetudo derogare pōt ſcd̓m modū dictū. §... noͣ. ī additiōe. Pōt aūtꝯſuetudo feſtū auge p̄terqͣꝫ ī onica cuiꝰſolēnitas dꝫ īciꝑe an occaſū ſolis dieiſabbati ne videamur iudaizare. ut ī. c.ꝓnūciandū. de ꝯſe. diſ. 3. Et ex p̄dictisclare pōt colligi nulla cōſuetudo pōtexcuſare laborātes ī ſabbato pꝰ occaſuꝫſolis Et idē ē de laborātibꝰ ī diebꝰ p̄cedentibꝰ feſta maiora qꝫ dn̄ica. ut s. pꝫī fiat Iius dīnuꝫ. Aꝗbꝰ abſtinendū ſit ī feſtis:. Vthoīes meliꝰ poſſint vacare dīnis debentabſtine ab ope ſeruili .i. ſolū a peccatis ſꝫ etiā a mechanicꝭ agriculturahꝰ mōi. ut nec mercatū fiat. nec placitūnec aliqͥs ad pena iudicet̉ uel ad morteꝫnec iuramēta fiāt niſi pace. Hoc tn̄. s.abſtine̓ a iuramētis ſi honeſtū ſit ēncc̄iuꝫ.. Satis vr̄ poſſe dici adiudicialia iuramēta de ꝗbꝰ vr̄ loꝗ. c. i. exͣeo. ſit p̄ceptū. ī alijs v̓o ꝯſiliū. ut magisabſtineat ī feſtis qͣꝫ ī alijs diebꝰ. eſtmaior nccitas vrgeat. In eodē. c. dr̄ etiā ī feſto iurat̉ ſolū pace ſꝫ etiā alianccītate. ut dic̄ ibi glo. puta fide. proob̓ia. fama. B. Et a p̄dictis abſtinendū ſit hr̄ ꝯſe. diſ. 3. rogatiōes. exͣeo. oēs. 15. q. 4. c... et 3. Et noͣ hisdiebꝰ ꝓceſſus iudiciariꝰ tenet etiā ſifiat̉ de ꝯſenſu ꝑtiū niſi nccītas vrgeatul̓ pietas ſuadeat. puta ſi eēt debiliuꝫ