sͣ ꝯgruētiꝰ vr̄ ītelligendū q̄ ad oīa. Nāde apl̓is claꝝ ē ꝙ ſūt p̄cepta. ut sͣ. §. 2.Id̓ gͦ dꝫ ītelligi de feſtis euangeli ſtaꝝ ⁊p̄fatoꝝ doctorū ꝗ equiꝑant̉ ibidē apl̓isde qͥbꝰ ī tex. dcī. c. ſit ſermo ſiml̓ cū apl̓isſub vno ꝯtextu ⁊ cōſtructu v̓boꝝ. Necē viſil̓e ꝙ ſolū ꝓ duplici officio fuiſſet facta tā loga decretal̓. p̄cipue cū hͦ poſtponat̉ tā ī rubricis breuiarij qͣꝫ ī decretꝭ ſeudecretalibꝰ. Itē ꝗa ī dcō c. gl̓ioſus. iudicat eccl̓ia eos int̓ oēs ſcōs ſingl̓arit̓ debe̓honorari. Itē ꝗa hͨ dictio ſoleniter q̄ ponit̉ ī d̓co. c. gl̓ioſus. ſigͣt celebratione oīmodā ⁊ vacationē ab oꝑbꝰ. ut ī. c.crudꝭde ꝯſe. diſ. 3. ibi. ſolēnit̓ celebrari mādamus. Et oēs ītelligūt ī hͦ ſignificari oīmodā celebratione. Et qd̓ ī deo. c. gl̓ioſus addit̉ de officio duplici. fit ad aug.mentū ⁊ nō ad diminutionē ſolēnitatꝭ.Et ita cū ſuꝑ hͦ pluries ꝯtuliſſeꝫ cū ꝓuectis doctoribꝰ aſſeruerūt dcā feſta euāgeliſtaꝝ ⁊ doctoꝝ obẜuāda fore q̄ ad oīmodā celebratiōeꝫ ſicut ⁊ apl̓oꝝ. Sꝫ forte alicubi ꝯſuetudo excuſaret ẜm diſtīctiōeꝫ poſitā sͣ. §. 2º. v̓. ⁊ noͣ. ī additōe. BQn̄ debemꝰ feſtū īciꝑe? ℟º. Ꝙtū adferiatione a veſpa ī veſꝑam. ex eo. oēs.A. ⁊ de ꝯſe. diſ. ꝫ ꝓnunciandū Et fuitoriginale dictū ſcript̉e. ut pꝫ Leuitꝭ. 23.G. Et ītellige veſperaꝫ .i. ſero. A. i. abvltīa ꝑte diei p̄cedētꝭ ſeu vigilie. videlꝫīmediate pꝰ. 24. horā vſqꝫ ad vltīaꝫ ꝑtediei feſti. qd̓ ⁊ pōt pate̓ ꝑ id qḋ hr̄ Gen.pͦ. ubi dr̄. Factū eſt veſꝑe ⁊ mane diesvnꝰ. Et ẜm Nico. d̓ Lira. ibi ſcript̉a loquit de die naͣli ꝗͥ ē. 24. horaꝝ. Artificialis v̓o ē qͣꝫdiu ſol ē ſuꝑt̓rā. cuiꝰ pͥmā ꝑtevidelꝫ mane pōit ꝓ tota die ⁊ pͥmā ꝑteꝫnoctꝭ qua vocat veſꝑe ꝓ tota nocte. Etdicit id̓ Nico. In veſpe ꝯplet̉ dies artificialis. Igit̉ ẜm ſcripturā ⁊ ſcām eccleſiāfeſtū īcipit īmediate pꝰ occaſū ſolis dieip̄cedētis vſqꝫ ad occaſū ſolis diei feſti.D. Tn̄ feſtoꝝ īitiū ⁊ finis iuxͣeoꝝ qͣlitatē ⁊ diuerſaꝝ regionū ꝯſuetudīes ſeruari dꝫ. ⁊ ſicut magnitudo ip̄oꝝ exigit. pͥinciꝑe ⁊ tardiꝰ tminari. exͣeo. qm̄. AHoc dictū aliꝗ male ꝑpedūt ip̄m allegates dīnutiue dicētes ꝙ ꝑ ꝯſuetudinempōt minui feſtū. cū tn̄ clare ꝯſtet ꝙ loqt̉nō diminutiue ſꝫ augmētatiue dicendopͥus īciꝑe ⁊ tardiꝰ t̓minari. ⁊ nō dīc tardius īciꝑe ⁊ pͥus t̓minari. Itaqꝫ ꝯſuetudo nō pōt minue̓ feſtū. niſi eēt de ill̓ ꝗͥbꝰꝯſuetudo derogare pōt ſcd̓m modū dictū sͣ. §. 2º. v̓. ⁊ noͣ. ī additiōe. Pōt aūtꝯſuetudo feſtū auge p̄terqͣꝫ ī onica cuiꝰſolēnitas nō dꝫ īciꝑe an occaſū ſolis dieiſabbati ne videamur iudaizare. ut ī. c.ꝓnūciandū. de ꝯſe. diſ. 3. Et ex p̄dictisclare pōt colligi ꝙ nulla cōſuetudo pōtexcuſare laborātes ī ſabbato pꝰ occaſuꝫſolis Et idē ē de laborātibꝰ ī diebꝰ p̄cedentibꝰ feſta maiora qꝫ dn̄ica. cū ut s. pꝫī hͦ fiat Iius dīnuꝫ.¶ Aꝗbꝰ abſtinendū ſit ī feſtis: ℟. Vthoīes meliꝰ poſſint vacare dīnis debentabſtine ab oī ope ſeruili .i. nō ſolū a peccatis ſꝫ etiā a mechanicꝭ ⁊ agricultura ⁊hꝰ mōi. ut nec mercatū fiat. nec placitūnec aliqͥs ad pena iudicet̉ uel ad morteꝫnec iuramēta fiāt niſi ꝓ pace. Hoc tn̄. s.abſtine̓ a iuramētis ⁊ ſi honeſtū ſit nō ēncc̄iuꝫ. Aº. Satis vr̄ poſſe dici ꝙ q̇ adiudicialia iuramēta de ꝗbꝰ vr̄ loꝗ. c. i. exͣeo. ſit p̄ceptū. ī alijs v̓o ꝯſiliū. ut magisabſtineat ī feſtis qͣꝫ ī alijs diebꝰ. hͦ eſt ꝙmaior nccitas vrgeat. In eodē. c. dr̄ etiāꝙ ī feſto iurat̉ n̄ ſolū ꝓ pace ſꝫ etiā ꝓ alianccītate. ut dic̄ ibi glo. puta ꝓ fide. proob̓ia. ⁊ ꝓ fama. B. Et ꝙ a p̄dictis abſtinendū ſit hr̄ d̓ ꝯſe. diſ. 3. rogatiōes. ⁊ exͣeo. oēs. 15. q. 4. c. pͥ. 2º. et 3. Et noͣ ꝙ hisdiebꝰ ꝓceſſus iudiciariꝰ nō tenet etiā ſifiat̉ de ꝯſenſu ꝑtiū niſi nccītas vrgeatul̓ pietas ſuadeat. puta ſi eēt cā debiliuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten