¶ Quid ſi ille q̄ cl̓icū verb̓auit iā ꝯpoſuit cū eo. ul̓ etiā vadit ꝓ abſolutioneuel ſi nōdū ē denūciatꝰ? ℟º ẜm Ray.In oībꝰ p̄dictis caſibꝰ eū vitare tenet̉ꝗlibet cū nōdū ſit abſolutꝰ. exͣ eo. cumdeſideres. ⁊. c. a nob̓ 2º. A. diūcto. c.cū nō ab hoīe. eo. ti. B. Eunti tn̄ adcuriam ꝓ abſolutiōe vēdi pōt ⁊ recipipoteſt. ⁊ coīcari ī his q̄ ad viā ꝑtinet.¶ Quid ſi excoīcatꝰ iam iurauit ſtaremādato ep̄i ⁊ ep̄s coīcat ei. nunꝗd ꝑ hͦep̄s ītelligit̉ eū abſolue̓? ℟º ẜm Ray.Nō. īmo īcidit ī mīoreꝫ ep̄s ⁊ alij cōicantes. exͣ eo. cū deſideres. Nā etiaꝫ ſipapa ſalutat aliquē excoīcatū uel ꝑticipat ei nō ītelligit̉ eū abſolue̓. ut sͣ. abſolutio pͥ. §. xi. ꝗͣ īcipit. papa ⁊cͣ. Et ītelligendū ꝙ ep̄s īcidit cōicando etiaꝫſi ille fuerat excoīcatus ab ip̄o ep̄o cuinec ip̄e coīcare pōt nec alijs dare licentiā coīcandi ei. qn̄ īcidat ī excoīcatiōeꝫmīoreꝫ. exͣ eo. nuꝑ. xi. q. 3. excoīcatisA. Con. Hoſti. ⁊ glo. Ray. ut ī ſū. con.eo. ti. q. 161. B¶ Quid ſi ep̄s coīcat in crimīe cū illoquem ꝓpt̓ illud crimē excoīcauit? ℟ºẜm Ray. Eandē ſnīam īcurrit ⁊ ligat̉nō ſua ſnīa ſꝫ iurꝭ. ar. exͣeo. nuꝑ. ⁊ a ſuꝑiore oꝑtebit ꝙ abſoluat̉. Con. Hoſti.⁊ Inno. A. lꝫBer. ⁊ Goff. dixerīt ꝙ hͦcāu īcurrat ep̄s ſolū mīore. alit̓ ligaret̉ſua ſnīa. qd̓ nō pot fieri. cū nemo poſſit ſua ſnīa ligari. ar. ff. de arbi. l. pl̓t. ⁊de iudi. l. Iulianꝰ. Sꝫ Ray. Inno. Hoſti. Io. mo. ⁊ Archi. dicūt ꝙ ep̄s īcurritmaiore. ⁊ ꝙ ligat̉ nō ſua ſnīa ſꝫ iuris. lꝫoccaſiōe ſue ſnīe. ⁊ ꝙ ſic ītelligit̉. xi. q.z. ſicut apl̓i. cū tribꝰ. c. ſequētibꝰ. ⁊ exeo. ſi ꝯcubīe. Dīc etiā Hoſti. ꝙ vtrāqꝫīcurrit .s. maiorē ⁊ mīorē. Sꝫ ſi ꝗs excoīcaſſet aliquē cū oībꝰ ꝗ dediſſent eiauxiliū ad aliꝗd faciendū. ⁊ ip̄e excōicator fuerit d̓ illis auxiliatoribꝰ. n̄ ligat̉ꝗa nō pōt dici ꝙ talis ſit ligatꝰ a iure ẜa ſe tm̄. qd̓ eē non pōt. ꝗa nemo pōt ſeabſolue̓ uel ꝯdēnare. ſꝫ ſuꝑior tm̄. 21.diſ. īferior. exͣ de ma. ⁊ obe. cū īferior.ẜm Inno. exͣ eo. cū ī dubijs. ⁊ Io. mo.⁊ Archi. exͣ eo. ſtatuimꝰ. liº 6º. Et con.Hoſti. ut ī directoria liº 3º. ti. 2. §. 127º.ubi hͨ oīa noͣnt̉. Et eo. ti. §. 128º. dr ꝙpōt ſciri excoīcatorē ꝑticipae̓ cū excōrcato in crimīe. ut ſi ep̄s excoīcauit ſuūꝯſanguīeuꝫ ul̓ amicū ꝓ rapīa facta mihi quē forte odio hꝫ ⁊ latent̓ fauet raptori ⁊ ꝑticipat cū eo. uel ip̄m receptat.uel coguit mulierē quā excoīcaueratꝓpt̓ fornicationē. exͣ eo. ſi ꝯcubine. ẜmHoſti. B¶ Vtꝝ ſit orandū ꝓ excoīcatis. ℟º ẜmTho. in 4º. diſ. 18. Pro excoīcato oraripōt qͣꝫuis nō int̓ orōnes q̄ ꝓ mēbris eccleſie fiūt. ⁊ tn̄ fructū n̄ p̄cipiūt qͣꝫdiuin excoīcatiōe manēt. ſꝫ orat̉ ut det̄ eisſp̄s pnīe ut ab excoīcatiōe ſoluāt̉. AIdē ī ſū. cō. liº 3. ti. 33. q. 16 9. ubi clariꝰhͦ ponit̉. Et dr̄ ꝙ ꝓ excoīcato orari pōtī puato ſꝫ nō publice int̓ orōnes q̄ fiūtꝓ mēbriſ eccl̓ie. Ibi dr̄ etiā ꝙ ſuffragiaeccl̓ie q̄ ꝓ tota eccl̓ia fiūt excoīcato nōꝓſunt. Et Hoſti. dicit ꝙ ꝓ excoīcatonō ē orandū ſpālit̓. Intellige publice.Na ꝓ hereticis in gne̓ orat in paſceueeccl̓ia. hec ibi. G¶ Quid ſi iudex mandat ſacerdoti ꝙdenūciet aliquē excoīcatū. nūꝗd viſislr̄is tenet̉ eū vitare? ℟º ẜm ꝟ. Si illeꝗ mādat eſt iudex ordinariꝰ ſacerdosdꝫ eū p̄ſume̓ excoīcatū. Idē dico de iudice delegato niſi ꝓbabilit̓ dubitet̉ deeius auctoritate. A. Idē ī ſū. con. eo.ti. q. 179. ubi etiā ſubdit̉ ꝙ idē ꝟ. noncredit hꝰ mōi mandatū ſeu lr̄as mādati ſuffice̓ ad ꝓbandū eē excoīcatū ſi pmodū deducat̉ res ī iudiciū ⁊ ille negꝫſe eē excoīcatū niſi alioº d̓ excoīcatiōe