exͣneoꝝ clericum ledat? ℟º ẜm Inno.Talis nō īcidit ī canone. ar. ff. qd̓ me.cā. iſti ꝗdē. §. fi. Nā ⁊ ſocij īiuria ꝓpulſanda ē. 23. q. 3. fortitudo. 7. c. nō īferēda. Quidā tn̄ dicūt ꝙ hͦ ē veꝝ de defēſiōe illaꝝ ſolūmō ꝑſonaꝝ ꝑ ꝗͣs ītelligitur nob̓ iiuria fieri. ut īſti. d̓ iiurijs. §.patit̉. A. idem qd̓ ī hͦ. §. recitat̉ ī ſū.con. dcā. q. 35. Et pͥmū dictū Inno. videlicꝫ ꝙ idē ſit ī repulſiōe īiurie cuiuſcūqꝫ videt̉ veriꝰ. ut ⁊ nōt̉ ī directorialiº 2º. tj. 2. §. 9. B¶ Sꝫꝗd ſi ꝑſona eccl̓iaſtica domū occupat alicuiꝰ ⁊ nō vult exire ſine violētia? ℟º ẜm Inno. Eijciēs nō īcidit ī canonē. ut colligit̉ exͣ de reſti. ſpo. olī cauſam. ⁊ exͣ de homi. ſignificaſti. A. Hocveꝝ ē ſi fiat ī ꝯtinēti. ⁊ cū moderamīeīculpate tutele. ut colligit̉ ex tex ⁊ glo.dei. c. olim. ⁊ ibi etiā p In no. ad fi. B¶ Quid de nō defēdētibꝰ clericos cūpoſſint: ℟º. Faue̓ vident̉. ꝗa cū poſſintmanifeſto facinori deſinūt obuiare. exͣeo. quāte. Intelligas tn̄ ꝙ ſolū illi excōmunicati ſūt ad qͦꝝ officiū ꝑtinet defēdere. ar. i3. q. §. admīſtratores. 2. q. 4.forte. ⁊. c. eīiuſta. A. Dn̄s Anto. debu. ī deo. c. quāte. lꝫ aliud ibi glo. videat̄ ſentire dic ꝙ cōis ē opīo ꝙ īcidat incanonē patiēs vberari clericū ⁊ doloſenō ꝓhibes. ſiue habeat v̓berantē ī ptātē ſiue nō. Et idē noͣtͣ ẜm Hoſti. in ſū.con. liº 3º. ti. 33. q. 34. Sꝫ ꝗd d̓ ꝯuerſis. B¶ Quid ſi cl̓icꝰ volēs alicui ſatiſfacereſpōte ſubijcit ſe v̓beribꝰ? &º ẜm Ray.Ip̄e cl̓icꝰ dꝫ excoīcari. ⁊ v̓berās ē excōicatus. Tal̓ eniꝫ īiectio ⁊ ſi nō ſit violēta ē tn̄ īiurioſa ſaltē ordini cl̓icali ī cuiꝰfauorē canō ille ꝓmulgatꝰ ē. exͣ eo. cōtingit pͦ. In hͦ ꝯcordāt qͣſi oēs. A. Hācexcoīcationē īcurrit etiā cl̓icꝰ. uel ſil̓isꝑſona irato aīo ꝑcutiēs ſeip̄m. ꝗa facitīiuriā ordini clericali ſiue religiōi. Itēꝗa ſicut nō licet offende̓ aliū ita nec ſeip̄m. 24. q. 5. ſi v̓o licet. ubi hoc tenetArchi. ⁊ notat̉ in directoria liº 3º. ti. 2.§. 120. B¶ Sꝫ ꝗd ſi mgͣr uel p̄latꝰ ex ira ꝑcutit℟º ẜm ꝟ. Nō īcidit ī canonē. exqͦ cācorrectiōis hͦ facit. ⁊ ſi d̓ correctiōe nōcogitet actu. ſi tn̄ hꝫ hūc finē ī habituſufficit. nec diſtīguo vtꝝ ſit ī ſacris uelnō ſacris. exͣ eo. cū volūtate. q̄ ī cāu correctiōis q̄ fit a igͣro uel p̄lato īdiſtincte loꝗt̉. Ꝙ ſi pͥncipalis mgͣx ꝓhibeatingͣro īferiori ne ꝑcutiat. ſi ꝑcutiat nōvr̄ ꝙ īcidat. ꝗa nō pōt pͥncipalis mgͣrauferre bn̄ficiū iuris ꝑ qd̓ ꝯcedit̉ corrige̓ poſſe quos ꝗs docet.¶ Sꝫ ꝗd ſi officiatꝰ ī eccl̓ia platus. magiſter. dn̄s domꝰ. uel ꝯſanguinei excedat modū ī corrigēdo? ℟º ẜm Hoſti.Niſi ex ꝓpoſito ⁊ irato aīo multū excedāt. nō credo ꝙ īcidāt ī canonē ꝗ ſolūmō dolū ꝑſeꝗt. qd̓ colligit̉. 17. q. 4. ſiꝗs ſuadēte. ⁊ exͣ eo. c. pͥ. Iiolētia eniꝫnō ꝯmittit̉ ſine dolo ⁊ hoc etiā innuitpͥncipiū exͣ eo. cū volūtate. Con. Ber.7ꝟ. A. Idē in ſū. con. dcā. q. 35. B¶ Quid d̓ illo ꝗ a cl̓ico ludēte gͣuit̓ tn̄ꝑcuſſus cū aīo vindicādi grauit reꝑcutit? ℟º ẜm xv. Ex qͦ aīo vidicte ⁊ noniocoſa leuitate reꝑcutit īcidit ī canonēA. lꝫ ſine deliberatiōe reꝑcutiat hͦ nōfacturꝰ ſi plene deliberaſſet. niſi tantaeēt ſurreptio ꝙ ſe nec vidicare nec īiuriari ītenderet. tunc .n. nō incide̓t ẜmeū. ꝟb. ut ī ſū. con. liº. 3º. ti. 33. q. 200. BSed ⁊ ſi iocōſe ꝑcuſſus a cl̓ico gͣuit̓ reꝑcutit ſꝫ tn̄ cū iocoſa leuitate ⁊ ſine dolonō incidit. A. lꝫ grauit̓ reꝑcutiat ⁊ cūira. ꝗa videt̉ ea ꝯditio ludentiū ꝙ gͣuiter ꝑcuſſus ꝑcuſſorē ſuū gͣuiter reꝑcutere pōt ne ī ferior videatur ī illo ludo