ſi ſcient̓ ſe īgerat diuinis fit irregl̓arisexͣ de cle. exco. apl̓ice. nec cū eo diſpēſari pōt niſi ꝑ papā. exͣ de ſen. ⁊ re iudi.cū eterni. ⁊ exͣeo. cū medicinalis. libꝰ6º. Excōicatꝰ qͦqꝫ ſi īpetret aliqd̓ reſcriptū ſuꝑ alio articl̓o qͣꝫ appella tiōis uelexcoīcatiōis nō valet. ex de reſcrip. ip.ſo iure. liº 6º.¶ūꝗd excoīcato licet baptizare? ℟ºẜm ꝟ. durā. Si excoīcatꝰ paratꝰ ſolēnit̉ bapticat. irregl̓aris efficit̉. Secus ſialit̓ ī ncc̄itate hoc facit. ſicut ⁊ de malomīſtro dictū ē sͣ. baptiſmus 3º. §. 3º.Iudices ſcl̓ares ꝯpellēdi ſūt ab eccleſiaſticis iudicibꝰ repelle̓ excōicatos abagēdo patrocinādo ⁊ teſtificādo ī curijs ſuis. extra eo. decernimꝰ. liº 6º.¶ Qn̄ rector aliꝗs fuit excoīcatꝰ ꝓ eoqd̓ fecit in ſuo regimīe ſi poſtea amotꝰſit nihilominꝰ excoīcatꝰ ē. qn̄ etiā ſucceſſor eiꝰ. Nā vterqꝫ dꝫ eccl̓ie ſatiſface̓ꝓhis q̄ ſtatuit uel ī ꝗbꝰ ſuccedit. exͣ deīmu. eccle. aduerſus. A. Ibi dr̄ de excoīcatiōe q̄ irrogat̉ rōe exactionū ſeuoneꝝ eccl̓ijs ſeu cl̓icis indebite iniūctarū. Et qd̓ d̓ ſucceſſore dictū ē ītelligit̉niſi ſatiſfecerit īfra mēſeꝫ. ut dcō. c. aduerſus. qd̓ pōt ītelligi de eo qḋ verſuꝫē ī ꝓpriā uel coītatis vtilitate. alit̓ nōē rō qͣlit̓ debeat teneri. Intelligit̉ enī d̓ſucceſſore ī dignitate. ut pꝫ ex tex. ibi.cū ſuccedat ī onere qͥ ſb̓ſtituit̉ ī honore. ⁊ ex ibi noͣ. ꝑ Inno. qͥ etiā ibi videlꝫin dco. c. aduerſus. dīc ꝙ hͨ hn̄t locumtm̄ qn̄ ꝗs ſuccedit ī regimīe illiꝰ ꝗ eſtexcōicatꝰ ex p̄dictis cāis uel ꝓpt̓ lib̓tate eccl̓ie. Secꝰ ē ſi ex cā alia uel ip̄e ptāſuel etiā ꝯſiliū uel cōe eēt excoīcatu uelint̓dictū. ꝗa tūc ſucceſſor nō eēt excoīcatus. hͨ ille. De excoīcatiōe ꝓpt̓ libertatē eccl̓ie .s. rōne ſtatutoꝝ ſeu edictorū uel ꝯſuetudinū ītroductaꝝ ꝯͣ ocāꝫlibertatē eccl̓ie. ⁊ quō dicta excoīcatiotrāſit ad ſucceſſores officij niſi p̄dictafecerīt aboleri hr̄ exͣ eo. c. grauē. ⁊. c. nouerit. G. Priuilegia qͦrūdā ne poſſintexcōicari reſtrīgūt̉. ut. i. īt̓dcm̄ pͥ. §. 9º.Cdicatio Zºs. de ꝑcutiētibꝰ cl̓icos. Talesenī excōicati ſūt nec niſi a papa abſolui pn̄t. 17. q. 4. ſi ꝗs ſuadēte. Et de hacma vide sͣ. abſolutio 2º. ꝑ totū.¶ Sūt caſus ī ꝗbꝰ ꝑcutiēs clericū noneſt excoīcatꝰ. pͦ qn̄ igͦrabat ꝙ eēt cl̓icꝰputa ꝗa comā nutriebat. exͣ eo. ſi vero2º ī cl̓icis qͥ nō ferūt hītuꝫ cl̓icaleꝫ nectōſurā nec aliꝗd de clericatu oſtendūtſiꝫº amoniti nō ſe correxerīt. exͣ eo. cōtingit 2. A. Et ſufficit ꝙ āmonitio fiat nō ſolū ab ep̄o. ſꝫ etiā a qͣcūqꝫ ꝓpriop̄lato. exͣ eo. ī audiētia. ubi dr̄ gnaͣlit̓ d̓platis ꝓprijs. ⁊ not̉ in directoria liº. 3º.ti. 2. §. 54º. G. 3º ī cl̓ico ꝗ ꝯtēpto hītufert arma. ⁊3º amonitus nō ſe correxerit. exͣ eo. ī audiētia. Et etiā ſi n̄ ſit monitꝰ ſꝫ īmiſceat ſe tyrānidi. exͣ eo. cū noab hoīe. A. Et ibi hͦ noͣt glo ⁊ Inno.exͣ eo. c. nō dubiū. ubi idē oīc de cl̓icoſeditionē ⁊ īiuſtā guerrā faciēte. extraeo. ppendimꝰ. B. 4º ī cl̓ico exercentenegocia ſcl̓aria. ⁊ iteꝝ fi āmonitꝰ fuerit ut dictū ē. exͣde vita ⁊ hone. cle. c.fi. Idē ī ſū. con. liˢ 3º. ti. 33. q. 34. Et ī ⁊cōc. fi. ſic dr̄. Mandamꝰ qͣtenus ſi tales3a te moniti ab huiꝰ moī nō reſipuerintſed p̄termiſſis dīnis officijs negociationibꝰ inſtiterīt ſecularibꝰ cū facto ip̄opͥuilegiū abijciant clericale. tu quoqꝫminus dū his ſe īplicat de ſuis facultatibus ſtatutis ⁊ ꝯſuetudinibꝰ patrieſubiaceant non defendas eoſdē. Et ſichoc caſu videtur perdi priuilegium inrebus tm̄. Pro hoc etiam facit cle. i.