vēditor crede̓t rē ſuā minꝰ p̄cioſaꝫ eſſeqͣꝫ ſit. ut puta vēdit auꝝ ꝓ mīori p̄cioꝗͥa credit eē auricalcū aūt aīal ſanū qd̓putat īfirmū. nā ēptor ſi hͦ cogͦſcit īiuſte emit ⁊ ad reſtitutionē tenet̉. AIdē quod ī hoc. §. hr̄ ī ſū. con. li 2º. ti.8. q. xi. G¶ Utꝝ venditor teneat̉ dicē̓ vitiū reitradite. ℟º ẜm Tho. ubi sͣ. Vēditor qͣrē vitioſaꝫ vēdendā exponit ex hͦ ipſooat ēptori dāni ul̓ ꝑiculi occaſione. dāni ꝗdē ſi ꝓpt̓ hꝰ moī vitiū res ſit mīorꝭpcij ⁊ ip̄e d̓ p̄cio nil minuit. ꝑiculi aūtſi ꝓpt̓ hꝰ moī vitiū vſus rei reddat̉ īpeditꝰ uel noxiꝰ. puta ſi ꝗs vēdat alicuiequū claudicantē ꝓ ueloci. uel domūruinoſā ꝓ firma. ul̓ cibū corruptū autvenenoſū pro bono. In̄ ſi hꝰ moī vitiaſint occulta ⁊ veditor nō detegat ē doloſa ⁊ illicita vēditio ⁊ vēditor tenet̉ad dāni recōpenſatiōeꝫ. Si v̓o vitiū ſitmanifeſtū puta cū equꝰ ſit monoculꝰuel vſus rei. ⁊ ſi nō ꝯpetat vni pōt ꝯpetere alt̓i. ⁊ veditor ꝓpt̓ huiꝰ moī vitiūſubtrahat de p̄cio qͣꝫtū oꝫ. nō tenet̉ admanifeſtandū vitiū rei. ꝗa forte ꝓpterhꝰ mōī vitiū ēptor vellet plus ſubtrahere qͣꝫ eēt ſubtrahēdū. vn̄ veditor pōtlicite vitiū rei reticere. A. Idē in ſū.con. eo. ti. q. 13. B¶ Quid ſi aliꝗs portās merces ad locū vnū ſcit multos ſe ſeꝗ cū ſil̓ibꝰ. qd̓ ſidicet nō poſſet merces ſuas adeo carevēde̓? ℟ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 77. Vēditor ꝗ vēdit rē ẜm p̄ciū qḋ īuenit nōvr̄ ꝯͣ iuſticiā face̓ ſi qd̓ futuꝝ ē nō dīc.ſi tn̄ dice̓t uel de p̄cio ſubtrahe̓t habūdātioris eēt v̓tutꝭ. qͣꝫuis ad hͦ nō videat̄ teneri ex iuſticie debito. A. Idē inſū. con. eo. ti. q. 14. BQuid de mercatoribꝰ ꝗ int̓ ſe ꝯueniunt ut certo p̄cio vēdāt? ℟º ẜm Hoſti.Factum illicitū ē. ⁊ ſil̓r ſi ꝗs ī ciuitateīpetraret ut ſibi ſoli vēde̓ lice̓t. ꝙ ſi qͥshuiꝰ mōī officiū exerceat dꝫ ẜm legesſuis bonis expoliari ⁊ exilio perpetuodānari ⁊ ſil̓r cōcedētes puniri. A. i.officiales ꝗ p̄dcā monopolia cōcedūtul̓ nō puniūt. ut ī. l. d̓ qͣ ſtatī. B. C. demonopo. l. vna. A. Ibi dr̄ Iubemꝰ neꝗs cuiuſcūqꝫ veſtis aut piſcis aut pectinū uel cuiuſlibet alt̓iꝰ ad victū uel adquēcūqꝫ vſū ꝑtinētis ſpēi ul̓ cuiuſlibꝫmat̉ie ꝓ ſua auctoritate uel ſacro iā elicito aūt ī poſteꝝ eliciēdo reſcripto. autpragmatica ſanctiōe .i. cāli ſeu ſtatutaria ordinatiōe. pragma. tis .n. ē cā. īdepragmaticus .i. cātiuꝰ ul̓ cauſidicꝰ ẜmCatholicō. Seꝗt̉. uel ſacra nr̄e pietatisānotatiōe monopoliū audeat exercereNe ve qͣs illicitꝭ hītis ꝯuētiōibꝰ ꝯiuretaut paciſcat̉ ut ſpes dr̄ſoꝝ corꝑū negociatiōis nō mīorꝭ qͣꝫ int̓ ſe ſtatuerīt venūdēt̉. Edificioꝝ q̄qꝫ artifices aliorūqꝫdiuerſoꝝ opeꝝ ꝓfeſſores ⁊ balneatoreſpenitꝰ arceāt̉ pacta int̓ ſe ꝯpone. ut neqͥs qd̓ alt̓i ꝯmiſſū ſit opꝰ īplet ut īiunctā alt̓i ſollicitudinē alt̓ int̓cipiat datalnīa vnicuiqꝫ ab alt̓o īchoatū ⁊ derelictū opꝰ ꝑ altuꝫ ſine aliqͦ timore diſpēdij imple. ſi ꝗs aūt monopoliū auſusfuerit exerce̓ bonis ꝓprijs ſpoliatꝰ. ꝑpetuitate dānet̉ exilij. B¶ Quid de ill̓ ꝗ vēde̓ nec eme̓ nouerūtniſi cū mēdacijs piurijs ⁊ iuramētis?℟º ẜm Ray. Quotiēs cā decipiēdi ꝑiurat uel mētiūt̉ peccāt mortalit̓. ⁊ tenēt̉ad reſtitutionē. A. s. inqͣꝫtū decipitꝓximū. ut dīc glo. Ray. nō diſtinguitvtꝝ deceꝑit ī modico ul̓ magͦ. ut in ſū.con. eo. ti. q. 18. B. Si aūt ꝗs igͦranterdīc falſū credēs dice̓ veꝝ ul̓ etiā ſi dīcſcient̓ nō intēdēs noce̓ ꝓxīo ſꝫ ſe īdēnēſeruare nec ꝓpt̓ hoc rē amplius debito