el̓ yas moderatas pro ſe ⁊ pro viro ſuovtilit̓ gerēdo cōe negocium nō peccatqͣꝫuis credat ꝙ viro diſplice̓t ſi ſciret. ⁊ſufficit ī hͦ caſu ꝙ nō veniat ꝯͣphibitionē mariti ⁊ ꝙ eū n̄ ſcādalixet. B. San vxor exīs ī mr̄imonio 2º. poſſit ꝓuidere filijs quos habuit ex p̄. vide. ī.vxor. §. 2º.Nūꝗd filiuſfamilias pōt el̓yam facere? ℟º ẜm Ray. ſi hꝫ peculiū caſtrēſeuel qͣſi pōt. nā qͣꝫtū ad illud pr̄familiaſcenſet̉. ff. ad macedo. l. i. De peculio v̓oprofectio ⁊ aduenticio poteſt ſi creditpr̄em ꝑmiſſurū. alit̓ noͣ. quia ꝓfecticiū⁊ ꝗcꝗd ex eo acꝗrit̉ pr̄is ē. aduēticiuꝫv̓o ē pr̄is q̇ ad vſufructū. ut Inſti. ꝑqͣſpſo. no. ac. §. pͦ. Si tn̄ eēt ī ſcolis d̓ lniapr̄is uel ī ꝑegrinatiōe poſſet de ꝓfecticio ⁊ aduenticio el̓yam dare. ar. ff. deiudi. ſi longiꝰ. ⁊. ff. ad macedo. Item ſifiliuſfa. §. qd̓ dr̄. Quid aūt ſit peculiūcaſtrēſe ⁊ hꝰ mōi vide. i. peculiū. ADe his peculijs ⁊ d̓ his etiā q̄ ſūt ī hochr̄ ī ſū. con. liº 2º. ti. 8. q. 31. B¶ Ꝙꝝ ſeruꝰ uel ācilla poſſit face̓ el̓ yaꝫderebꝰ dn̄i. ℟º ẜm Tho. in 4º. diſ. 15.Serui ancille ⁊ famuli qͣꝫuis ſint libereꝯditiōis nō pn̄t el̓yas dare de rebꝰ dominoꝝ ſine eoꝝ ꝯſenſu niſi panē ⁊ hꝰmōi qͥ nō īferūt ſenſibile nocumentūSi etiā ip̄e famulꝰ ſit diſpenſator reꝝ.nō tn̄ ponit̉ diſpēſator qͣſi ptātem aliquā ī rem dn̄i hn̄s. ſꝫ qͣſi tractās eā advtilitatē dn̄i. De p̄cio aūt ſui ſeruitijꝯſtat ꝙ pōt el̓yam dare. A. Idē ī ſū.con. eo. ti. q. 32. BMphiteoſisꝗd ē. ℟º. Emphiteoſis grece.latine melioratio dr̄. Ab īitio .n. ꝑ hūcoͣctū viles q̄dā terre ꝯcedebāt̉ qͣs recipiens meliorabat ⁊ melioratiōes ſueerāt. qd̓ poſtea ꝑmiſſū ē de fertilibꝰ ⁊fructuoſis. ⁊ ꝯſiſtit ī rebꝰ ſoli tm̄. AHoc fuit dictū Poſti. ut pꝫ ī ſū. con. li.2º. ti. 8. q. ꝓ. in pͥncipio. G. Qd̓ ⁊ iuxͣvulgare qͣrūdā dr̄ datio ad liuellū.¶ Emphiteoſis nō alit̓ ꝯͣhit̉ niſi ſcripturā int̓ueniēte. C. eo. l. i. Xē ꝑ ꝯſenſū dn̄i ⁊ emphiteote ī hͦ. s. ut ſtatī dn̄saliꝗd pro re accipiat .s. qd̓ int̓ eos ꝯuenerit. Itē ut de cetero ſingul̓ annis cōuentū canonē ſoluat. ut Inſti. locati.§. adeo. A. Idē ī ſū. con. dcā. q. 39. ubietiā ponit̉ ẜm Hoſti. qd̓ ī. §. ſe. hr̄. 1 E¶ Cōtrahit̉ aliqn̄ ad tempꝰ. i. uſqꝫ adio. ul̓. 20. ānos ī qͣ etiā ſuccedit heresvſqꝫ ad ip̄m tēpꝰ. aliqn̄ ꝯͣhit̉ ī ꝑpetuū⁊ tūc nō aufert emphiteote uel etiamheredibꝰ eius qͣꝫdiu ſoluerēt canonē.¶ Poſſeſſio eccl̓ie n̄ pōt de nouo dari īemphiteoſim perpetuo. exͣ de re. eccle.alie. nulli. A. Ibi prohibet̉ gnaͣlit̓ oīsalienatio rei īmobilis eccl̓ie. Si etiamnoͣt dn̄s An. de bu. ꝙ locatio dr̄ alienatio qn̄ ē ad decē ānos vl̓ vltra. B. Sitn̄ poſſeſſio ip̄a pͥus erat emphiteotica⁊ ꝑuenit libe ad eccl̓iam. bn̄ poterit dari ī emphiteoſim alt̓i etiā ꝑpetuo. AHoc nō probauit.¶ Quid ſit naͣ huiꝰ ꝯͣctꝰ: ℟º ẜm Hoſti.De naͣ huiꝰ ꝯͣctꝰ ē ut ſi ꝯͣhentes aliꝗdpacti ſūt id obſeruet̉ ⁊ ſi nihil paciſcatdꝫ pēſio ſolui niſi res ex toto perierit.Quidā etiā ītelligūt ſi ſeptē ꝑtes ꝑierunt. Alij intelligūt ſi tm̄ medietas ꝑierit. qd̓ equius e. ar. ff. d̓ vſufruc. etiāꝑtis. A. Ibi etiā dr̄ ꝙ ī dubio ꝑtꝭ appellatiōe intelligit̉ dimidia. Ideo cū iuradicāt ꝙ ex ꝑtis deꝑditione nō liberat̉emphiteota intelligit̉ de dimidia tm̄.ut vſqꝫ ad iſtam ꝑtem in nullo liberet̉ſꝫ vltra medietate dep̄ditio nō liberetī totū ſꝫ pro rata. ar. l. q̄ de tota. ff. d̓ rei
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten