Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

el̓ yas moderatas pro ſe pro viro ſuovtilit̓ gerēdo cōe negocium peccatqͣꝫuis credat viro diſplice̓t ſi ſciret.ſufficit ī caſu veniat ꝯͣphibitionē mariti ſcādalixet. B. San vxor exīs ī mr̄imonio. poſſituidere filijs quos habuit ex. vide. ī.vxor. §..Nūꝗd filiuſfamilias pōt el̓yam facere? ℟º ẜm Ray. ſi hꝫ peculiū caſtrēſeuel qͣſi pōt. qͣꝫtū ad illud pr̄familiaſcenſet̉. ff. ad macedo. l. i. De peculio v̓oprofectio aduenticio poteſt ſi creditpr̄em ꝑmiſſurū. alit̓ noͣ. quia ꝓfecticiū ꝗcꝗd ex eo acꝗrit̉ pr̄is ē. aduēticiuꝫv̓o ē pr̄is ad vſufructū. ut Inſti. ꝑqͣſpſo. no. ac. §.. Si tn̄ eēt ī ſcolis lniapr̄is uel ī ꝑegrinatiōe poſſet de ꝓfecticio aduenticio el̓yam dare. ar. ff. deiudi. ſi longiꝰ.. ff. ad macedo. Item ſifiliuſfa. §. qd̓ dr̄. Quid aūt ſit peculiūcaſtrēſe hꝰ mōi vide. i. peculiū. ADe his peculijs his etiā ſūt ī hochr̄ ī ſū. con. liº. ti. 8. q. 31. B Ꝙꝝ ſeruꝰ uel ācilla poſſit face̓ el̓ yaꝫderebꝰ dn̄i. ℟º ẜm Tho. in. diſ. 15.Serui ancille famuli qͣꝫuis ſint libereꝯditiōis pn̄t el̓yas dare de rebꝰ dominoꝝ ſine eoꝝ ꝯſenſu niſi panē hꝰmōi īferūt ſenſibile nocumentūSi etiā ip̄e famulꝰ ſit diſpenſator reꝝ. tn̄ ponit̉ diſpēſator qͣſi ptātem aliquā ī rem dn̄i hn̄s. ſꝫ qͣſi tractās advtilitatē dn̄i. De p̄cio aūt ſui ſeruitijꝯſtat pōt el̓yam dare. A. Idē ī ſū.con. eo. ti. q. 32. BMphiteoſisꝗd ē. ℟º. Emphiteoſis grece.latine melioratio dr̄. Ab īitio .n. hūcoͣctū viles q̄dā terre ꝯcedebāt̉ qͣs recipiens meliorabat melioratiōes ſueerāt. qd̓ poſtea ꝑmiſſū ē de fertilibꝰfructuoſis. ꝯſiſtit ī rebꝰ ſoli tm̄. AHoc fuit dictū Poſti. ut pꝫ ī ſū. con. li.. ti. 8. q.. in pͥncipio. G. Qd̓ iuxͣvulgare qͣrūdā dr̄ datio ad liuellū. Emphiteoſis alit̓ ꝯͣhit̉ niſi ſcripturā int̓ueniēte. C. eo. l. i. ꝯſenſū dn̄i emphiteote ī. s. ut ſtatī dn̄saliꝗd pro re accipiat .s. qd̓ int̓ eos ꝯuenerit. Itē ut de cetero ſingul̓ annisuentū canonē ſoluat. ut Inſti. locati.§. adeo. A. Idē ī ſū. con. dcā. q. 39. ubietiā ponit̉ ẜm Hoſti. qd̓ ī. §. ſe. hr̄. 1 E Cōtrahit̉ aliqn̄ ad tempꝰ. i. uſqꝫ adio. ul̓. 20. ānos ī etiā ſuccedit heresvſqꝫ ad ip̄m tēpꝰ. aliqn̄ ꝯͣhit̉ ī ꝑpetuū tūc aufert emphiteote uel etiamheredibꝰ eius qͣꝫdiu ſoluerēt canonē. Poſſeſſio eccl̓ie pōt de nouo dari īemphiteoſim perpetuo. exͣ de re. eccle.alie. nulli. A. Ibi prohibet̉ gnaͣlit̓ oīsalienatio rei īmobilis eccl̓ie. Si etiamnoͣt dn̄s An. de bu. locatio dr̄ alienatio qn̄ ē ad decē ānos vl̓ vltra. B. Sitn̄ poſſeſſio ip̄a pͥus erat emphiteotica ꝑuenit libe ad eccl̓iam. bn̄ poterit dari ī emphiteoſim alt̓i etiā ꝑpetuo. AHoc probauit. Quid ſit naͣ huiꝰ ꝯͣctꝰ: ℟º ẜm Hoſti.De naͣ huiꝰ ꝯͣctꝰ ē ut ſi ꝯͣhentes aliꝗdpacti ſūt id obſeruet̉ ſi nihil paciſcatdꝫ pēſio ſolui niſi res ex toto perierit.Quidā etiā ītelligūt ſi ſeptē ꝑtes ꝑierunt. Alij intelligūt ſi tm̄ medietasierit. qd̓ equius e. ar. ff. vſufruc. etiāꝑtis. A. Ibi etiā dr̄ ī dubio ꝑtꝭ appellatiōe intelligit̉ dimidia. Ideo iuradicāt ex ꝑtis deꝑditione liberat̉emphiteota intelligit̉ de dimidia tm̄.ut vſqꝫ ad iſtam ꝑtem in nullo liberet̉ſꝫ vltra medietate dep̄ditio liberetī totū ſꝫ pro rata. ar. l. de tota. ff. rei