Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuſtētari ip̄e filij alij ad ꝑtinentes. de hoc .n. el̓yam dare eēt ſibi vitaꝫſubtrahe̓. ſꝫ ſi forte tal̓ caſus īmineretut ſubtrahēdo ſibi daret alicui magneꝑſone quā eccl̓ia uel res publica ſuſtentarent̉ certe tal̓ ꝑſone liberatiōeſeip̄m ſuos laudabilit̓ piculo mortꝭexponet. bonū cōe ſit ꝓprio p̄feren. Alio dr̄ aliꝗd ncc̄iuꝫ ſinepōt ꝯuenient̓ vita trāſigi ẜm ſtatu uelconditionē ꝓprie ꝑſone uel aliaꝝ qͣrūſibi cura incūbit. hꝰ mōi dare el̓yaꝫē bonū. cadit ſub p̄cepto ſꝫ ſub coſilio. A. Idē in ſū. con. li. ti. 8. q. §.Et ītelligēda ſūt ẜm ea que dc̄ā ſūt. §. ꝓximo. ī additione. B Quibꝰ potius el̓ya dāda ſit? ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 32. ſicut Augꝰ dicit ī liº de doctrīa xp̄iana. Illis qui nob̓magꝭ ſūt diūcti magꝭ ꝓuidē debemusqͣꝫ eis qui qͣdā ſorte nob̓ adueniūt. Eſttn̄ circa diſcretiōis adhibēda ẜmdriam ꝯiūctiōis ſcītatꝭ vtilitatꝭ.multo ſanctiori magꝭ īdigentiā pacieti magꝭ vtili ad cōe bonū eēt magisel̓ ya dāda qͣꝫ ꝑſone ꝓpīquiori. maxīeſi ſit multū ꝯiūcta cuiꝰ cura ſpālisnob̓ īmineat. ſi nccītate magna nonpatiat̉. A. Idē ī ſū. con. eo. ti. q. 6.ubi etiā pꝫ ceterꝭ paribꝰ magꝭ ꝯiūctꝭē citius ſubueniendū. B. Et vide.aduocatus. §. pl̓t. Vtꝝ ī el̓ya p̄ponēdus ſit pr̄ īfidelisexneo fideli. ℟º ẜm Ray. In exhibition nutrimēti p̄ferēdꝰ ē pr̄. lꝫ ī dilection p̄ponēdus ſit exͣneꝰ. ar. 30. diſ. c.Preceptū .n. dn̄i eſt Exo. 20. Donoraprem tuū mr̄em tua. Nullū .n. bn̄ficiū ē tantū ſicut ꝑentū petes ī recōpenſandis bn̄ficijs ſūt oībꝰ alijs p̄ferēdi. niſi nccītas ex alia ꝑte p̄pōdet uelaliqͣ alia ꝯditio puta cōis vtilitas eccleſie ul̓ rei publice. In̄ ī extrema nccītate magꝭ eēt filij deſerēdi qͣꝫ ꝑentes.Con. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. z. A. Con. etiāGoff. Hoſti. Pe. ut ī ſū. con. eo. ti.q. 7. ubi etiā pꝫ fuit ſpāle dictumTho. cui ꝯcordat Pe. videlꝫ filij magis deſerendi ſunt qͣꝫ parētes. B Elemoſyna pauꝑibꝰ dāda ē qui ſuismanibꝰ laborare pͥn̄t. 82. diſ. §.. ẜm leges laborare pōt ſe īmiſcet el̓ye. redigit̉ ī ſeruitutē īꝑatoris.C. de mēdi. vali. l. vnica. li.. xi. A. Ibialit̓ dr̄ ſic. Cūctꝭ qͦs ī publicū q̄ſtū īcerta medicitas vocauerit īſpectis exploret̉ ī ſingul̓ ītegritas corꝑū roburānoꝝ atqꝫ ī hertibꝰ abſqꝫ vlla debilitate. Dīc glo. ibi. s. qui ſic ſe gerūt qͣſi hēant artē hēant: qͣſi ſint debiles ſint fortes. ꝗa nolunt laborare ſꝫmēdicādo ſine labore viue̓. ſeꝗt̉. miſerandis nccitas inferat̉. ut eoꝝ ꝗdē qͦstenet ꝯditio ſeruilis ꝓditor ſtudioſus diliges dn̄iū ꝯſeqͣt̉. eoꝝ v̓o qͣs nataliū ſola lib̓tas ꝑſeꝗt colonatu ꝑpetuoſulciat̉. Glo. dic ꝯͣ. ī Auten. de q̄ſto. §.ſi v̓o coll̓. 6. ubi dr̄ ſerui dn̄is. liberioꝑi publico mācipant̉. Sꝫ. l. corrigit̉ẜm qͥſdā. uel ibi ī his qui ī ſacra vrberepiunt̉ qͣſi eis mitiꝰ ſit agendū. Vl̓ loquit̉ his faciūt ſe videri egrosapponētes herba ul̓ aliud ꝑ̄ qd̓ ꝯtumeſcat. ibi ſic delinquūt ſꝫ ſolū fingūtpauꝑtatē ſeu debilitatē. glo. v̓itas eſtqd̓ dr̄ ibi reꝑtꝭ ī vrbe ip̄iali. Itē glo.ſuꝑ rub̓ca dic̄ mēdicātes validi miſeris vere debilibꝰ panē auferūt. detalibꝰ ꝯſtat allegat glo. ſuꝑ Math̓.dicentem. Iuſtius feceris ſi iniuſte petentem correxeris qͣꝫ ſi ei dederis. aūt aliqͥs īdiget̉ ponit̉ diſtributor el̓yaꝝ pōt ſibi acciꝑe ſicut alijsadmīſtrat. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 22.