ī teſtō etiā minꝰ ſolēni volūtate factotenet. exͣ d̓ teſta. cū eēs. ⁊. c. relatū. Nāī tali legato ſufficiunt duo aut tres teſtes. ut ibi dr̄. A. Sꝫ in dco. c. cū eēs.vr̄ etiā reqri pn̄tia p̄ſbyteri. Ad cuiuſītelligentia querit ibi dn̄s An. de bu.Quot teſtes reqͥrant̉ de iure ciuili ī teſtamēto. Et ℟et ꝙ ſeptē. ſꝫ ī codicillis5. niſi ꝙ ī teſto ruſticoꝝ ſufficiūt. 5. C.de teſta. l. fi. Et ſubdit. Quero etiā anteſtm̄ corā duobꝰ tm̄ teſtibꝰ nō aſſiſtēte preſbytero prochiali valeat. ℟. Dicūt doc. ꝙ illud te ſtm̄ valet qͣꝫtū ad legatū ī pias cās. ſꝫ ī alijs nō pijs cāis nōvalet niſi aſſit p̄ſbyter cū duobꝰ teſtibus. Et ſic iſtud. c. dꝫ ītelligi ẜm. c. ſeEt iſtud cōiter vr̄ place̓ doc. ꝗa pͦ preſentiā p̄ſbyteri tollit̉ p̄ſūptio falſitatꝭEt dīc Specū. ꝙ ſi int̓eēnt tres alij teſtes ſine p̄ſbytero nō vale̓t teſtm̄. Idēdīc. Et ſi adeſt aliꝰ p̄ſbyter ⁊ nō ſuus.ꝗa a ſolēnitate legali nō dꝫ recedi niſiinqͣꝫtū ē exp̄ſſū ī iure canonico. ⁊ quiaiſte tex. reqͥrit p̄ſbyterū ſuū. gͦ deptop̄ſbytero ſuo remanemꝰ ī diſpōne iurꝭciuilis. Et iſta ē coīs opīo. Sꝫ mihi vr̄ꝙ hꝰ mōi teſtm̄ valeat ī pn̄tia duoꝝ teſtiū ſiue ad pias cās ſiue ad q̄cūqꝫ. attēta diſpōne hꝰ. c. qd̓ nō loꝗt̉ diſpoſitiuecorrigēdo ius ciuile. ſꝫ declarādo irrōnabilitatē iuris ciuilis. Nā p̄ſupponēdo volūtatē defūcti ī p̄ſentiā duoꝝ teſtiū. pctm̄ eēt ⁊ ꝯͣ ius naͣle ꝙ illud teſtamētū nō executiōi daret. Et ꝗa canones ꝯſulūt aīe. gͦ ꝗa pctm̄ eēt nō exequi volūtatē defucti. de iure ciuili ⁊canōico exeqͣ dꝫ. Itē ſi oīa alia iura deficerēt tūc pͦ viā denūciatiōis euāgelice debe̓t exēqͣ. Nec obſtat qḋ h̓ diciturcorā p̄ſbyt̓o ſuo. ꝗa hͦ nō dicit mīſterio iurꝭ. ſꝫ ꝗa de facto ſic accidit. Itē perrōnem decre. probat̉ ꝙ ſufficiūt duoteſtes. ꝗa ī ore duoꝝ uel triū ⁊cͣ. Nonobſtat etiā qd̓ dicūt legiſte ꝙ illa ꝯſuetudo ē rōnabil̓. s. ꝙ. 5. uel. 7. teſtes req̄rant̉ ī teſtōut ſic fraudibꝰ obuiet̉. ꝗahͦ ē veꝝ qn̄ eēt dubiū d̓ volūtate defūcti. ſꝫ qn̄ eēt certū. ut ī caſu huiꝰ. c. tūcdico ꝙ duo teſtes ſufficiunt. hͨ ille. Etꝓbatio duoꝝ teſtiū idoneoꝝ vr̄ volūtatē defūcti oīo redde̓ certā. ut in dcōc. cū eēs. ⁊ ī. c. ſe. Pꝫ etiā ex p̄dcis ꝙ q̄litercūqꝫ ꝯſtet ꝓ certo d̓ volūtate teſtatoris oīo dꝫ ſeruari in foro ꝯſcīe ſi legitima ē. ꝗa nō pōt ꝯͣueniri ſine pct̄ō. Sꝫī foro iudiciali reqͥrūt̉ duo idonei teſtes. io. 13. q. 2. c. vltima. dr̄. Vltīa volūtas defūcti modis oībꝰ ꝯſeruet̉. B¶ Quidꝗd emptū fuerit d̓ pecunia eccleſie. eiꝰ erit. 12. q. 3. c. pͦ. ⁊. q. §. fixū.Qd̓ adeo veꝝ ē ꝙ ſi clericꝰ heat pecuniā de p̄bēda ſiue eccl̓ia ſua ⁊ īde ematp̄diū lꝫ illā pecuniā potuiſſet dare alijſītuitu pietatis. nō tn̄ dare pōt p̄dium.ꝗa ſtatī acꝗſitū fuit eccl̓ie. ſiue emptūfuit noīe eccl̓ie ſiue noīe alieno. ex depecu. cle. c. p̄. 7. c. inꝗrendū. Et ꝓpterhͦ nō pōt hꝰ mōi cl̓icus illud alienare.Eodē mō ſi ꝗs de pecūia eccl̓ie quā habuerit furto ul̓ rapina ſeu depoſito poſſeſſionem ſibi emūt. qͥa eccl̓ie fit ut dictū ē. A. Hec fuerūt glo. Ray. ut pꝫ inſū. con. liº pͦ. ti. 14. q. 17. G¶ Eccl̓ia ꝓ alienis debitꝭ n̄ pōt obligari nec eius poſſeſſiones. Et ſi ꝗs obligauerit ē ſuſpeſus ab admīſtratiōe tꝑaliū ⁊ ſpūaliū. exͣd̓ ſolu. c. 2º. Poterit tn̄hͨ ſnīa ꝑ ep̄m relaxari. ꝗa papa hͦ ſibinō retinuit. exͣ d̓ ſen. exco. nuꝑ. Gꝫ nōdꝫ hͦ face̓ niſi indēnitati eccl̓ie ꝯſulat̉.ar. exͣde v̓bo. ſigꝭ. cū olim. A. Meliusfacit eo. ti. ex ꝑte. pͥ. Et idē qd̓ ī hͦ. §.noͣt̉ ī ſū. con. ī dcā. q. 17. ad fi. Et addit̉ꝙ hͨ pena ſuſpēſiōis nō ꝯp̄hēdit ep̄os.