qn̄ aliꝗs ꝑcipiat potū eē īmoderatumnō tn̄ extimet poſſe īebriare. Et ſic pōteē cū pctō veniali. A. Niſi hͦ cāu ebrietas ſit frequens ſeu aſſidua. tūc .n. eſtmortale ẜm Augꝭ. 25. diſ. §. al̓ aūt. v̓.ebrietas etiā. Et ut noͣt̉ ī ſū. con. liº 3.ti. 4. q. 2. aſſiduitas ut dīc Augꝰ. facitebrietatē eē pctm̄ mortale nō ꝓpt̓ ſolāiterationē actꝰ. ꝗa ml̓tiplicatio actuūvenialiū nō auget ī infinitū. ſꝫ ꝗa nonpōt eſſe ꝙ hō aſſidue īebriet̉ qn̄ ſciēs ⁊volēs ebrietatē īcurrat dū multotiēsexpit̉ fortitudinē vini ⁊ ſua abilitatēad ebrietatē. Vel melior rō ē ẜm Alex.de ales. ſuꝑ 2º ſen. diſ. 39. q. 6. ꝙͣ cū hōhꝫ ſufficiēter tēpꝰ delib̓atōis tenet̉ repͥmere motꝰ veniales ne ꝓcedat regnūpctī ſiue dn̄iuꝫ. Nō gͦ ꝓ diut̉nitate uelaſſiduitate ꝯputat̉ pctm̄ mortale. ſꝫ permanifeſtū dat̉ ītelligi occultū .s. ipſecōtēptus rōnis. Idem ſentit etiā Pe.ut pꝫsͣ. delectatio. ad fi. in additione.B. 3º mō qn̄ ꝗs bn̄ aduertit potū eē īmoderatū ⁊ īebriātē. ⁊ tn̄ magis vultebrietatē īcurre̓qͣꝫ a potū abſtine̓. Ettalis ꝓpͥe dr̄ ebriꝰ ⁊ ſic ebrietas ē pctm̄mortale.¶ Quid cū alicui dat̉ īmoderatꝰ potꝰuel cibꝰ cā medicine ad ꝓuocandū vomitū? ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 150. Inhͦ caſu nō ē pctm̄. ꝗa lꝫ tal̓ cibꝰ uel potꝰſano eēt ſuꝑfluꝰ nō tn̄ īfirmo. ſꝫ ꝓpterhāc cām nō dꝫ potus dari uſqꝫ ad ebrietatē. ꝗa tūc nō excuſaret̉ a pctō.Que pena cl̓ici ꝗ ebrietati deſeruit℟º ẜm Ray. Pena ē ꝙ ſi ē ep̄s ul̓ p̄ſbyter uel diaconus ⁊ amonitꝰ nō deſiſtatdeponat̉. Si v̓o ē ſubdiaconꝰ uel infraaut etiā laicus. coīone pͥuet̉ uel v̓beret̉35. diſ. ep̄s. ⁊. c. an̄ oīa. 15. q. i. ſane. devita ⁊ hone. cle. clerici. ⁊. c. a crapula.ī fi. A. Con. Hoſti. ut in ſū. con. liº 3.ti. 4. q. 4. B. Et nō ꝙ ẜm Hoſti. idēē hodie de ſubdiacono qd̓ d̓ diacono.vide. jͣ. ludus alee. §. 4º.¶ Ebrietas vtꝝ excuſet hoīem a pctōqd̓ ꝯmittit. ℟º ẜm Ray. Si qͥs ī ebrietatē īcidit ſine culpa ſua ⁊ ſit oīo alienatus mēte certe excuſat̉. i. q. i. ſane.Secus ſi culpa ſua īebriatus. aut n̄ oīoalienatus fuerit. A. Hoc cāu cū quisebrietatē uel aliā demētiā īcurrit culpa ſua. dicūt aliꝗ ꝙ excuſat̉ a tanto ⁊nō a toto. Alij aūt dicūt ꝙ excuſat̉ a toto. ſi nullū hꝫ iudiciū rōnis. Et ut noͣt̉ī ſū. con. li 3. ti. 3. q. 17. hoc ē ꝓbabilius⁊ veriꝰ. Et ꝯſentit cū hoc Ray. Ir̄ poſſe dici ꝙ ꝗs bn̄ excuſat̉ penitꝰ ab eo qd̓fecit ī oīoda amētia. ſꝫ nō a cā amentieꝓqͣ dꝫ puniri. Et vtrūqꝫ vr̄ ꝓbari ī dicto. c. ſane. 15. q. i. ⁊ ibi glo. Tn̄ ꝓ delicto etiā ī oīoda amētia facto ad cautelā pnīa īiungēda ē. ſꝫ leuior ad mentēreuerſo. 15. q. i. ſi quis inſaniens. ⁊ notatur in ſū. con. in dcā. q. 17. B¶ Sꝫ nūꝗd ebriꝰ pōt ꝯtrahe̓ mr̄imoniū. ℟º ẜm ꝟ. Si ita ebriꝰ ē ꝙ oīo careat vſu rōnis. nō pōt. ꝗa deeſt ei ꝯſenſus rōnis ſine qͥ nō pōt eē mr̄imoniū.Secꝰ ſi vſū rōnis hꝫ. A. Idē ī ſū. con.liº 4º. ti. 2. q. 27. B. Ꝙ ebrietas īpeditordinādos vide .i. ordinādus. §. 3º.cleſia Prieſia ſi fucoīter. Eedata fuit ī alieno ſolo ꝗd fiet?℟º ẜm Ray. ⁊ Hoſti. Si dn̄s ſoli laicꝰerat ⁊ hͦ ſciuit ⁊ n̄ ꝯͣdixit ſibi īputabit̉⁊ eccl̓ia lib̓a remāebit. ar. 54. diſ. ſi ſeruus. Si vero ignorauit. eccl̓ia quipperemanebit conſtructa ⁊ libera nec efficietur laico cenſualis. ſed ille tn̄ ꝗ cōſtruxit tenet̉ dn̄m ſeruare īdemne. ul̓etiā ep̄s ſi ponendo pͥmariū lapidē ul̓poſtea ī ꝯſecratiōe eccl̓ie fuit negligēs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten