qn̄ ſcit ⁊ nō ꝯͣdicit. uel qn̄ effecta fuerit demēs. B. Ꝙ ſi pr̄ nō viuat uxorireddēda ē. ut ibi. Si v̓o dos fuerit a ꝙcūqꝫ alio ꝓfecta. tunc ſi pͥmoriat̉ vxorad he̓des eiꝰ ꝑtinebit dos. Si p̄moriat̉vir. dos ad vxore redibit̉. Intellige hͦniſi ille ꝗ dedit fuerit ſtipulatꝰ dotemſibi reddi. C. de rei vxo. ac. l. vnica. ⁊ff. ſolu. ma. l. qͣtiēs. §. pͥ. A. Hoc verūeſt qn̄ ſtipulatio facta ē tꝑe qͦ dos datauel ꝓmiſſa fuit. Secus ſi poſtea. cū iusiā q̄ſitū ſit mulieri. ocā. l. poſt dotemff. ſo. ma. B¶ Qn̄ reſtituēda ſit dos? ℟º. Si dos cōſiſtit ī rebꝰ .s. mobilibꝰ. reſtituēda eſtſtatī ſoluto mr̄imonio. Si v̓o īmobilibus dꝫ reſtitui īfra anū. C. de rei vxo.ac. l. vnica. §. cū aūt. A. Idē ī ſū. con.eo. ti. q. 8. ſcd̓m Ray.¶ An ſꝑ maritꝰ ī caſu reſtituēde dotꝭꝯpellat̉ redde̓ ī totū. ℟º. Maritꝰ ī reſtituēda dote nō ꝯdēnat̉ niſi inqͣtū face̓pot .s. habita rōne ne egeat ſi nō dolovſatꝰ ē. C. d̓ rei vxo. ac. l. vnica. A. §.cū aūt. ꝯiūcta. l. ī ꝯdēnatiōe. ff. de re.iurꝭ. G. Et dꝫ cautionē expͥme ꝙ ſi admeliorē fortuna ꝑuenerit ſoluet reſiduū. Hoc etiā puilegiū trāſit ad filioseiuſdē mrimonij. ut. ff. ſolu. ma. l. maritū. A. Meliꝰ facit. ff. eo. ti. l. etiā. Inl .n. maritū. nil aliud dr̄ niſi ꝙ hͦ pͥuilegiū nō trāſit ad hedē. B. Sꝫ hoc he̓diexͣneo nō ē p̄ſtandū. ꝗa tale bn̄ficiumꝑſonale ē ⁊ cū ꝑſona extiguit̉. A. Hocdr. ff. ſolu. ma. l. ꝗa. q̄ ſeꝗt̉ īmediate pꝰdictā. l. maritū. Et oīa q̄ hn̄t̉ ī hoc. §.notāt̉ etiā ī ſū. con. eo. ti. q. 9. ẜm Ray.Aduertēdū etiā ꝙ ſi maritꝰ paciſceret̉ꝙ poſſet ꝯueniri vltra qͣꝫ face poſſit eſtbonos mores ⁊ nō valet pactum. ff.ſolu. ma. l. alia. §. pͦ.B¶ Vtꝝ maritꝰ uel eiꝰ hē̓des ī reſtituē-da dote poſſint detrahe̓ expenſas. ℟º.Expēſas ncc̄ias. ut puta ꝙ domū refecit ⁊ hꝰ moī. retine̓ pōt. ut. C. de īpen.ī re. dota. fac. l. i. Expēſas v̓o voluntarias uel voluptuoſas ꝑdit etiā ſi volūtate mulierꝭ facte ſūt. ff. ſolu. ma. l. involūtarijs. A. Iſta. l. ē potiꝰ. ff. d̓ īpē.ī re. dota. fac. Et qd̓ hr̄ ī hͦ. §. fuit dictūRay. ut pꝫ ī ſū. con. ī d̓ca. q. 9. b̓¶ Quid ſi maritꝰ tenet̉ d̓ dote ⁊ hꝫ aliadebita? ℟º. Mulier ꝓ dote hꝫ obligataoīa bona viri in tantū ꝙ p̄fert̉ oībꝰ creditoribꝰ nō hn̄tibꝰ exp̄ſſam ypotecā.Et hoc niſi aliꝰ pͥor ſit ī ſil̓i iure. ut qapetit dote p̄cedentē. ut. C. ꝗ po. ī pig.ha. l. fi. vide .i. reſtitutio 2º. §. 5º. Sꝫ indonatiōe ꝓpt̓ nuptias nō p̄fert̉ ml̓iercreditoribꝰ niſi poſterioribꝰ. A. Hocidē colligit̉ ī dc̄a. l. fi. ī fi. Et idē ꝙ ī hͦ. dr. not̉ ī ſū. con. liº 4º. ti. 25. q. xi. bEtiā ꝯſtate mrimonio mulier potrecuꝑare dotē. ut qn̄ vir vgit ad īopiāC. d̓ iure do. l. vbi. A. Ibi etiā dicit̉ ꝙnon dꝫ mulier hoc caſu dotē alienaresꝯſeruare ꝓ ſuſtentatiōe ſui ⁊ mariti ⁊filioꝝ. G¶ Pro delicto viri nō dꝫ vxor dotemamitte̓. exͣ d̓ pig. ex lr̄is. etiā ſi cōmiſitcrimē leſe maieſtatis. C. ad. l. iul̓. ma.quiſquis.¶ Poſſeſſiōe pignorata genero ꝓ dotefructꝰ n̄ debent ꝯputari ī ſortē ſi generſuſtinet onera mrimonij. exͣ de vſur. ſalubrit̓. vide hoc. i. vſura pͥ. §. 16. ꝗ īcipit. Pone quidam gener.¶ Qui hꝫ cognoſce̓ d̓ mr̄imōio hꝫ cogͦſcē ⁊ d̓ dote tāqͣꝫ de acceſſorio. exͣ de dona. int̓ viꝝ ⁊ vxo. c. pͥ. 2º. et 3º. ff. de iutꝭ.do. l. 2. ⁊. 3. A In his. ll. nil d̓ hoc dr̄.ſꝫ ad hͦ bn̄ facit. l. 2. ff. d̓ iurꝭ. om. iudi. h̓MPa. int in meliorVtrum dubia